இர&#3006;ம&#3006;யணம&#3021;

ஸ்ரீபாதுகா பட்டாபிஷேகம் - திருவடிச்சூட்டல் | அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் - 115 (27)

Consecration of sacred sandals. | Ayodhya-Kanda-Sarga-115 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: சத்ருக்னனுடன் சேர்ந்து நந்திக்கிராமத்திற்குச் சென்ற பரதன்; அமைச்சர்களும், புரோஹிதரும், படையும், அயோத்தியின் குடிமக்களும் பின்தொடர்ந்து சென்றது; ராமனின் பாதுகைகளுக்கு நடந்த பட்டாபிஷேகம்...

திடவிரதனான பரதன், தன் மாதாக்களை அயோத்திக்குத் திருப்பி அழைத்து வந்ததும், சோக சந்தாபத்துடன் கூடியவனாக தன் குருக்களிடம் {பெரியோரிடம் பின்வருமாறு} கூறினான்:(1) "இதோ நான் நந்திக்கிராமத்திற்குச் செல்கிறேன். உங்கள் அனைவரிடமும் விடைபெற்றுக் கொள்கிறேன். இராகவர் இல்லாத இந்த துக்கமனைத்தையும் அங்கே நான் சகித்துக் கொள்வேன்.(2) இராஜா திவத்தை {சொர்க்கத்தை} அடைந்தார். என் குரு {மூத்தவர் ராமன்} வனத்தில் இருக்கிறார். புகழ்மிக்க ராமரே ராஜா என்பதால், ராஜ்ஜியத்தை அளிக்க அவருக்காக நான் காத்திருப்பேன்" {என்றான் பரதன்}.(3)

மஹாத்மாவான பரதனின் இந்த சுப வாக்கியங்களைக் கேட்ட புரோஹிதர் வசிஷ்டரும், மந்திரிகள் அனைவரும் {பின்வருமாறு} சொன்னார்கள்:(4) "பரதா, உன்னுடன் பிறந்தானிடம் கொண்ட அன்பினால், நீ சொன்ன இந்தச் சொற்கள் சிலாகிக்கத்தகுந்தவை. இஃது உனக்குத் தகுந்ததே.(5) பந்துக்களிடம் ஆசையுடனும், உடன்பிறந்தாரிடத்தில் எப்போதும் திடமான நட்புடனும், ஆரிய மார்க்கத்தில் {உயர்ந்த வழியில்} அர்ப்பணிப்புடன் இருக்கும் உன்னுடன் {உன் சொற்களுடன்} எந்த மனிதன் உடன்படமாட்டான்?" {என்றனர்}.(6)

தன் அபிலாசையின்படியே மந்திரிகள் சொன்ன பிரிய வசனத்தைக் கேட்டவன் {பரதன்}, சாரதியிடம், "என் ரதம் ஆயத்தமாகட்டும்" என்ற வாக்கியத்தைச் சொன்னான்.(7) மகிழ்ச்சியான வதனத்துடன் கூடிய அந்த ஸ்ரீமான் {பரதன்}, தன் மாதாக்கள் அனைவரையும் சேவித்துவிட்டு, சத்ருக்னனுடன் சேர்ந்து ரதத்தில் ஏறினான்.(8) பரதசத்ருக்னர்கள் இருவரும் சீக்கிரமாக ரதத்தில் ஏறி, மந்திரிகள், புரோஹிதர்கள் சூழ பரம பிரீதியுடன் புறப்பட்டுச் சென்றனர்.(9) அவர்கள், வசிஷ்டர் தலைமையிலான குருக்கள் அனைவரையும், துவிஜர்கள் பிறரையும் முன்னிட்டுக் கொண்டு நந்திக்கிராமம் இருந்த திசையை நோக்கிக் கிழக்குமுகமாகச் சென்றனர்.(10) பரதன் சென்றதும், கஜ, அசுவ, ரதங்கள் {யானை, குதிரை, தேர்கள்} நிறைந்த பலமும் {படையும்}, நகரவாசிகள் அனைவரும் அழைக்கப்படாமலேயே அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து சென்றனர்.(11)

உடன்பிறந்தானிடம் அன்பு கொண்ட தர்மாத்மாவான அந்த பரதன், சிரசில் பாதுகைகளை வைத்துக் கொண்டே ரதத்தில் நந்திக்கிராமத்தைத் துரிதமாக அடைந்தான்.(12) அப்போது, நந்திக்கிராமத்திற்குள் சீக்கிரமாகப் பிரவேசித்த அந்த பரதன், ரதத்தில் இருந்து துரிதமாக இறங்கி, குருக்களிடம் {பெரியோரிடம்} இதைச் சொன்னான்:(13) "என்னுடன் பிறந்தவர் தானாக ஸந்நியாஸத் தன்மையுடன்[1] இந்த ராஜ்ஜியத்தை எனக்கு தத்தம் செய்தார். தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்தப் பாதுகைகள் யோகக்ஷேமத்தை {வளர்ச்சியையும், பாதுகாப்பையும்} அருளும்" {என்றான் பரதன்}.(14)

[1] நம்பிக்கைச் சின்னமாக என்பது இங்கே பொருள். பி.எஸ்.கிருஷ்ணசுவாமி ஐயர் {தர்மாலயப்} பதிப்பில், "எனக்குத் தமையனாரால் இந்த ராஜ்யமானது தானாக தர்மகர்த்தாவெனும் தன்மையுடையதாய் அளிக்கப்பட்டது" என்றிருக்கிறது. நரசிம்மாசாரியர் பதிப்பில், "எனதண்ணன் இந்த ராஜ்யத்தை என்னிடத்தில் நிக்ஷேபமாகவே வைத்திருக்கின்றனன். ஆகையால் இதை முழுவதும் அவனுக்குத் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டியதே. நிக்ஷேபமாக வைத்ததை ரக்ஷிக்கை முதலிய ஸ்வாதந்த்ர்யம் எனக்கில்லை" என்றிருக்கிறது. அதன் அடிக்குறிப்பில், "நிக்ஷேபம் - பாதுகாத்து வைக்கும்படி ஒருவன் மற்றொருவனிடம் கொடுத்த வஸ்து. இதையே நயாஸமென்றுஞ் சொல்லுவர்" என்றிருக்கிறது. தாதாசாரியர் பதிப்பில், "எம்மையர் இந்த ராஜ்ஜியத்தை நியாஸம் போலளித்தருளினர்" என்றிருக்கிறது.

ஸந்நியாஸமான {நம்பிக்கைச் சின்னமான அந்தப்} பாதுகைகளுக்கு அர்ப்பணிப்புடன் இருந்த பரதன், துக்க சந்தாபத்துடன் தன் அமைச்சுக் குழுக்கள் அனைத்திடமும் {அமைச்சர்கள் அனைவரிடமும் பின்வருமாறு} பேசினான்:(15) "ஆரியரின் {ராமரின்} பாதங்களாக ஏற்கப்படும் இவற்றுக்கு சீக்கிரம் {வெண்கொற்றக்} குடை பிடிப்பீராக. என் குருவின் {ராமரின்} இந்த மரப்பாதுகைகளால் ராஜ்ஜியத்தில் தர்மம் நிலைநாட்டப்படும்.(16) என்னுடன் பிறந்தவரின் அன்பால் இந்த ஸந்நியாஸம் {நம்பிக்கைச் சின்னம்} எனக்கு அளிக்கப்பட்டது. அத்தகைய இஃது அந்த ராகவரின் வரவு வரை பரிபாலிக்கப்படும்.(17) {அவர் திரும்பிய உடனேயே} இவற்றை நானாக ராகவரின் பாதங்களில் சீக்கிரம் சேர்த்து, இந்தப் பாதுகைகளுடன் கூடிய அவரது சரணங்களை {பாதங்களை} மீண்டும் காண்பேன்.(18) அப்போது, இந்த பாரத்துடன் கூடிய நான் ராகவரை {ராமரை} அடைந்து, என் குருவிடம் {ராமரிடம்} ராஜ்ஜியத்தை ஒப்படைத்து, குருவுக்கான தொண்டில் ஈடுபடுவேன்.(19) ஸந்நியாஸமான {நம்பிக்கைச் சின்னமான} இந்தச் சிறந்த பாதுகைகளின் மூலம், இந்த ராஜ்ஜியத்தையும், அயோத்தியையும் ராகவருக்கு தத்தம் செய்து, என் பாபங்களை நான் கழுவிக் கொள்வேன்.(20) காகுத்ஸ்தருக்கு அபிஷேகம் செய்யும்போது, ஜனங்கள் பரம மகிழ்ச்சியடைவார்கள். இராஜ்ஜியத்தைவிட நான்கு மடங்கு புகழையும், மகிழ்ச்சியையும் அஃது எனக்கு அளிக்கும்" {என்றான் பரதன்}.(21)

பெரும்புகழ்மிக்கவனான அந்த பரதன், இவ்வாறு அழுது துக்கித்துத் துயருடன் இருந்தாலும், நந்திக்கிராமத்தில் மந்திரிகள் சகிதனாக ராஜ்ஜியத்தை ஆண்டான்.(22) பிரபுவும், வீரனுமான அந்த பரதன், மரவுரிகளும், ஜடாமுடியும் தரித்து முனிவேஷம் பூண்டு, சைனியங்களுடன் அந்த நந்திக்கிராமத்திலேயே வசித்தான்.(23) உடன்பிறந்தானுக்குக் கீழ்ப்படிந்தவனும், உடன்பிறந்தவர்களிடம் அன்பு கொண்டவனும், பிரதிஜ்ஞைபாரகனுமான {உறுதிமொழி மாறாதவனுமான} அந்த பரதன், ராமனின் வரவை எதிர்பார்த்து, பாதுகைகளுக்கு அபிஷேகஞ் செய்து இவ்வாறே நந்திக்கிராமத்தில் வசித்திருந்தான்[2].(24,25அ)

[2] நந்தியம் பதியிடை நாதன் பாதுகம்
செந்தனிக் கோல்முறை செலுத்த சிந்தையான்
இந்தியங்களை அவித்து இருத்தல் மேயினான்
அந்தியும் பகலும் நீர் அறாத கண்ணினான்.

- கம்பராமாயணம் 2514ம் பாடல்

பொருள்: அந்தியும், பகலும் ஓயாமல் அழுத கண்ணுடன், நந்திக்கிராமத்தில் தலைவனின் திருவடி செங்கோல் முறை செய்ய, மனத்தினால் இந்திரியங்களை அடக்கி, அங்கேயே வசித்திருந்தான்.

பரதன், குடையையும், சாமரத்தையும் தரித்துக் கொண்டு, சாசனங்கள் அனைத்தையும் அந்த மரப்பாதுகைகளிடம் அறிவித்தான்.(25ஆ,26அ) ஸ்ரீமானான பரதன், ஆரியனின் {மூத்தவன் ராமனின்} பாதுகைகளுக்கு அபிஷேகம் செய்து வைத்து, {அவற்றுக்குக் கீழ்ப்படிந்து} எப்போதும் பணிவுடன் ராஜ்ஜிய காரியங்களைச் செயல்படுத்தினான்.(26ஆ,27அ) அந்த பரதன், ஏதோவொரு சிறிய காரியம் நேர்ந்தாலும், மதிப்புமிக்க காணிக்கை அளிக்கப்பட்டாலும், பிரதமம் {முதலில்} அந்த மரப்பாதுகைகளிடம் அறிவித்து, அதன்பிறகே முறைப்படி செயல்பட்டான்.(27ஆ-உ)

அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் – 115ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 27

அடித்தலம் சூடிய முடி | அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் - 113 (24)

Sandals were worn as headgear | Ayodhya-Kanda-Sarga-113 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராமனுக்கு மாற்றாக அவனது பாதுகைகளைப் பெற்று அயோத்திக்குத் திரும்பிச் சென்ற பரதனும், சத்ருக்னனும்...

அப்போது பரதன், சிரசில் பாதுகைகளை வைத்துக் கொண்டு, சத்ருக்னனுடன் சேர்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் ரதத்தில் ஏறினான்.(1) அவர்களின் முன்னால் வசிஷ்டர், வாமதேவர், ஜாபாலி ஆகியோரும், ஆலோசனைகளுக்காகப் பூஜிக்கப்படும் மந்திரிமார் அனைவரும் சென்றனர்.(2) பிறகு அவர்கள் சித்திரகூட மஹாகிரியை பிரதக்ஷிணம் செய்து, கிழக்கு முகமாகச் சென்று ரம்மியமான மந்தாகினியை அடைந்தனர்.(3) பரதன், தன் சைனியத்தாருடன் கூடியவனாக அருகில் விதவிதமான ஆயிரக்கணக்கான தாதுக்களைக் கண்டபடியே அந்தத் தாழ்வரையில் {சித்திரகூட மலையின் அடிவாரத்தில்} பயணித்தான்[1].(4)

[1] முன் சர்க்கத்தில் யானையின் தலையில் வைக்கப்பட்ட பாதுகைகளை பரதன் தன் தலையில் வைத்துக் கொண்டதாக இங்கே சொல்லப்படுகிறது.

அடித்தலம் இரண்டையும் அழுத கண்ணினான்
முடித்தலம் இவையென முறையின் சூடிடான்
படித்தலத்து இறைஞ்சினன் பரதன் போயினான்
பொடித்தலம் இலங்குறு பொலம் கொள் மேனியான்

- கம்பராமாயணம் 2510ம் பாடல்

பொருள்: மண்ணில் புழுதி படிந்ததால் பொன்மயமான மேனியைக் கொண்ட பரதன், அழுத கண்ணுடன் ராமனின் திருவடிகள் இரண்டையும் "எனக்கு முடிகள் இவையே" என்ற முறையில் ஒழுகித் தன் தலையிற் சூடி, {ராமனின் முன்பு} மண்ணில் விழுந்து வேண்டி வணங்கிச் சென்றான்.

அப்போது பரதன், சித்திரகூடத்தின் அருகில் பரத்வாஜ முனிவர் வசிக்கும் ஆசிரமத்தை கண்டான்.(5) பிறகு, புத்திமானான அந்த பரதன், பரத்வாஜரின் வசிப்பிடமான அந்த ஆசிரமத்தை அடைந்து, ரதத்தில் இருந்து இறங்கி, அவரது பாதங்களில் பணிந்தான்.(6) அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த பரத்வாஜர், இந்த வாக்கியங்களைச் சொன்னார், "தாதா {ஐயா}, காரியம் நிறைவேறியதா? இராமனை நீ சந்தித்தாயா?" {என்று கேட்டார்}.(7)

மதிமிக்கவரான பரத்வாஜர் இவ்வாறு கேட்டதும், தர்மவத்சலனான பரதன், அந்த பரத்வாஜரிடம் {பின்வருமாறு} மறுமொழி கூறினான்:(8) "குருவும் {வசிஷ்டரும்}, நானும் வேண்டிக்கொண்டாலும், திடவிக்கிரமரான அந்த ராகவர் {ராமன்}, பரமப்ரீதியுடன் வசிஷ்டரிடம் {பின்வரும்} வாக்கியங்களைச் சொன்னார்:(9) "சதுர்தச வருஷங்கள் வனத்தில் {பதினான்காண்டுகள் காட்டில்} வசிப்பேன் என்று என் பிதாவிடம் பிரதிஜ்ஞை செய்திருக்கிறேன். என் பிதாவிடம் உறுதியளித்த அந்தப் பிரதிஜ்ஞையை நிச்சயம் நான் காப்பேன்" {என்றார்}.(10)

இவ்வாறு {ராமர்} சொன்னதும், மஹாபிராஜ்ஞரும், வாக்கியஜ்ஞருமான {வாக்கியங்களை அமைத்துப் பேசுவதில் வல்லவருமான} வசிஷ்டர், நல்வாக்கியங்களைச் சொல்பவரான அந்த ராகவரிடம் {ராமரிடம், பின்வரும்} மகத்தான சொற்களை மறுமொழியாகக் கூறினார்:(11) "மஹாபிராஜ்ஞனே {அனைத்தையும் அறிந்தவனே}, அயோத்தியில் அமைதியையும், வளர்ச்சியையும் விளைவிக்கக் கூடியதும், ஹேமத்தால் {தங்கத்தால்} அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான உன் பாதுகைகளை அளிப்பாயாக" {என்றார் வசிஷ்டர்}.(12)

வசிஷ்டர் இவ்வாறு சொன்னதும், அந்த ராகவர் {ராமன்} கிழக்கு முகமாக நின்று, அந்தப் பாதுகைகளில் தன் பாதங்களைப் பதித்து, ராஜ்ஜியத்தை எனக்கு தத்தம் செய்தார்.(13) மஹாத்மாவான அந்த ராமரிடம் இருந்து இந்த மங்கலப் பாதுகைகளை அடைந்து, {அவரிடம்} விடைபெற்றுக் கொண்டு, அயோத்தியை நோக்கிச் சென்று கொண்டிருக்கிறேன்" {என்றான் பரதன்}.(14)

மஹாத்மாவான அந்த பரதனின் சுபவாக்கியங்களைக் கேட்ட பரத்வாஜ முனிவர், இன்னும் சுபமிக்க இந்த வாக்கியங்களை அவனிடம் சொன்னார்:(15) "நரவியாகரா {மனிதர்களில் புலியே}, உத்தம சீலனே {நடத்தையிலும், ஒழுக்கத்திலும் சிறந்தவனே}, பள்ளத்தில் அதிக நீர் தங்குவதைப் போல, உன்னில் ஆரியம் {உன்னத நடை} நிலைத்திருப்பது வியப்பிற்குரியதல்ல.(16) தர்மஜ்ஞனும் {தர்மத்தை அறிந்தவனும்}, தர்மவத்ஸலனுமான {தர்மத்தை விரும்புகிறவனுமான} உன்னைப் பெற்ற மஹாபாஹு தசரதன் அமிர்தனாகிவிட்டான் {இறவாத அமரனாகிவிட்டான்}" {என்றார் பரத்வாஜர்}.(17)

அந்த ரிஷி {பரத்வாஜர்}, இந்த வாக்கியங்களைச் சொன்னதும், {பரதன்} தன் கைகளைக் குவித்து, அவரது பாதங்களைத் தீண்டி, விடைபெற்றுக் கொண்டான்.(18) ஸ்ரீமானான பரதன், மீண்டும் மீண்டும் பரத்வாஜரை பிரதக்ஷிணஞ் செய்துவிட்டு, மந்திரிகள் சகிதனாக அயோத்தியை நோக்கிச் சென்றான்.(19)

யானங்கள், வண்டிகள், குதிரைகள், யானைகள் உள்ளிட்ட பரதனுக்குரிய அந்த விஸ்தீரணமான சம்மு {படை} மீண்டும் தொடர்ந்து சென்றது.(20) பிறகு அவர்கள் அனைவரும், திவ்யமானதும், அலைகளையே மாலையாகக் கொண்டதுமான யமுனா நதியைக் கடந்து சென்று, சுபஜலம் கொண்ட அந்த கங்கா நதியைக் கண்டனர்.(21) சைனியத்துடனும், பந்துக்களுடனும் கூடியவன் {படைகளுடனும், சொந்தங்களுடனும் கூடியவனான அந்த பரதன்}, அந்த ரம்மியமான நீரை {யமுனை ஆற்றைக்} கடந்து, ரம்மியமான சிருங்கிபேரபுரத்திற்குள் பிரவேசித்தான். சிருங்கிபேரபுரத்தில் இருந்து புறப்பட்டவன், அதன்பிறகு அயோத்தியைக் கண்டான்.(22)

பிதாவும், உடன்பிறந்தவர்களும் இல்லாத அயோத்தியைக் கண்ட பரதன், துக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்டவனாகத் தன் சாரதியிடம் இதைச் சொன்னான்:(23) "சாரதியே, வெறுமையானதும், ஆனந்தமற்றதும், தீனமானதுமான அயோத்தியைக் காண்பீராக" என்று தடைபட்டக் குரலுடன் {சொன்னான்}.(24)

அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் – 113ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 24

முற்றுகை விரதம் | அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் - 111 (32)

The vow of siege | Ayodhya-Kanda-Sarga-111 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: ஆசிரியரின் சொல்லை மீறலாகாதென்ற வசிஷ்டர்; தந்தையின் சொல் மேலானது என்று மறுத்த ராமன்; தரையில் படுத்து விரதமிருப்பேன் என்ற பரதன்; மறுத்து சமாதானம் கூறிய ராமன்...

இராஜபுரோஹிதரான வசிஷ்டர், ராமனிடம் பேசிவிட்டு, தர்மம் நிறைந்த சொற்களை மீண்டும் {பின்வருமாறு} சொன்னார்:(1) "காகுத்ஸ்தா, ராகவா, இங்கு பிறந்த ஒவ்வொரு புருஷனுக்கும், ஆசாரியர், பிதா, மாதா என்ற மூன்று குருக்கள் உள்ளனர்.(2) புருஷரிஷபா {மனிதர்களில் காளையே}, பிதாவானவன் இந்தப் புருஷனைப் பெறுகிறான். ஆசார்யர் {அவனுக்கு விழிப்புணர்வை} பிரஜ்ஞையை அளிக்கிறார். எனவேதான், குரு என்று அவர் {மேன்மையான பெரியவர் என்று அந்த ஆசாரியர்/ ஆசிரியர்} அழைக்கப்படுகிறார்.(3) பரந்தபா {பகைவரை தபிக்கச் செய்பவனே}, உன் பிதாவுக்கும், உனக்கும் ஆசாரியன் நானே. என் சொற்களுக்குக் கீழ்ப்படிவதால் சத்கதியை {நல்வழியை} நீ மீறியவனாக மாட்டாய்[1].(4) தாதா {ஐயா}, இந்த பரிஷதர்களும் {சபையோரும்}, பிறரும், வணிகக்கூட்டத்தினரும், துவிஜர்களும் உன்னுடையவர்களே. இவர்களுக்காக தர்மத்தைப் பின்பற்றுகையில் சத்கதியை நீ மீறியவனாக மாட்டாய்.(5) தர்மசீலையும் {அறம் ஒழுகுபவளும்}, முதிர்ந்தவளுமான உன் மாதாவை {கௌசல்லையை} விட்டு விலகுவது உனக்குத் தகாது. இவளது சொற்களின்படி செயல்படுவதால் சத்கதியை நீ மீறியவனாக மாட்டாய்.(6) இராகவா, சத்தியதர்ம பராக்கிரமா {ராமா}, உன்னிடம் மன்றாடும் பரதனுடைய சொற்களின்படி செயல்படுவதால் உன் ஆத்மாவின் அழைப்பை நீ மீறியவனாக மாட்டாய்" {என்றார் வசிஷ்டர்}.(7)

[1] இத இயல் இயற்றிய குரவர் யாரினும்
மத இயல் களிற்றினாய் மறுஇல் விஞ்சைகள்
பதவிய இருமையும் பயக்க பண்பினால்
உதவிய ஒருவனே உயரும் என்பரால்
என்றலால் யான் உனை எடுத்து விஞ்சைகள்
ஒன்று அலாதன பல உதவிற்று உண்மையானால்
அன்று எனாது இன்று எனது ஆணை ஐய நீ
நன்று போந்து அளி உனக்கு உரிய நாடு என்றான்

- கம்பராமாயணம் 2497, 2498 பாடல்கள்

பொருள்: மதம்பெருக்கும் யானையைக் கொண்டவனே, இம்மையிலும், மறுமையிலும் பயன் தருமாறு குற்றமற்ற கல்வியைப் பண்போடு கற்பித்த ஒருவனே {ஆசிரியனே} நன்மை தரும் இயல்பினைச் செய்த குரவர்கள் {ஆசிரியர்கள்} எல்லோரினும் மேம்பட்டவன் {குரு} என்று சொல்வார்கள். எனவே, ஐயா, நான் உன்னை வளர்த்து கல்வி ஒன்றல்லாமல் பலவற்றைக் கற்பித்தேன் என்ற உண்மையால், இன்று எனது ஆணையை இல்லை என்று சொல்லாமல், உனக்குரிய நாடு சென்று, நன்றாகக் காப்பாயாக என்றான் {வசிட்டன்}.

இவ்வாறாக, குருவே நேரடியாக மதுரமான சொற்களைச் சொன்ன போது, புருஷரிஷபனான ராமன், அங்கே அமர்ந்திருந்த வசிஷ்டரிடம் {பின்வருமாறு} மறுமொழி கூறினான்:(8) "மாதாவும், பிதாவும் தங்கள் தனயனை உறங்கச் செய்தும், உடுத்தியும், வளர்த்தும், பிரியமுடன் பேசியும் நித்தியம் அவனுக்குத் தங்கள் சக்திக்கேற்ற நல்லதைச் செய்கிறார்கள். எனினும், மாதாவும் பிதாவும் செய்யும் எதற்கும் கைம்மாறு செய்ய இயலாது {அவர்கள் நமக்குச் செய்யும் எதையும் நம்மால் அவர்களுக்குத் திரும்பவும் செய்ய முடியாது}.(9,10) என்னைப் பெற்றவரும், என் பிதாவுமான அந்த தசரத ராஜா, எனக்கு எதை ஆணையிட்டாரோ அதை என்னால் பொய்யாக்க முடியாது" {என்றான் ராமன்}.(11)

இராமன் இவ்வாறு உரைத்ததும், தாராள மனப்பான்மை கொண்ட பரதன், மனத்தில் பெரும் வருத்தமடைந்து, அருகில் நின்று கொண்டிருந்த சூதனிடம் {சுமந்திரனிடம், பின்வருமாறு} சொன்னான்:(12) "சாரதியே, எனக்காக இங்கே தரையில் குசப்புற்களை சீக்கிரம் பரப்புவீராக. எனக்கு நிறைவேற்படும் வரை இந்த ஆரியரை முற்றுகையிட {அவரது வழியில் படுத்துக்கிடக்கப்} போகிறேன்.(13) இவர் திரும்பாத வரையிலும், தனமில்லாத ஒரு துவிஜனைப் போல, வெளிச்சமின்றி {கண்களை மூடிக் கொண்டு}, ஆஹாரமின்றி {உணவைத் துறந்து பட்டினியாக} இந்த சாலையின் {பர்ணசாலையின்} முன்பே கிடந்திருப்பேன்" {என்றான் பரதன்}[2].(14)

[2] பி.எஸ்.கிருஷ்ணசுவாமி ஐயர் {தர்மாலயப்} பதிப்பில், "ஸாரதியே, இப்பொழுதே தரையில் எனக்காக தருப்பைகளை உடனே பரப்பும். எனக்கு அனுக்கிரகம் புரியாதிருக்கிறது எதுவரைக்குமோ அதுவரைக்கும் ஸ்ரீராமரை நான் தகைவேன். இவர் திரும்பியெழுந்தருளாதிருக்கிறது எதுவரையிலுமோ இப்பொழுது முதலதுவரை காரியம் கைகூடப்பெறாத க்ஷத்திரியனாகும் நான் பர்ணசாலையினது வாயிலில் பட்டினிகிடப்பவனாய் கண்களை மூடிக்கொண்டு படுத்துக் கிடப்பேன்" என்றிருக்கிறது. நரசிம்மாசாரியர் பதிப்பில், "ஸாரதீ, எனக்கு இங்குத் தரையின் மேல் தர்ப்பங்களைச் சீக்ரம் பரப்புவாயாக. எனதையனாகிய ராமன் என்மீது அருள்புரியாதிருக்கும் வரையிலும் அவர்க்குக் குறுக்கே படுத்திருக்கப் போகிறேன். வட்டிக்காகத் தனது பணங்களையெல்லாம் கடன் கொடுத்த ப்ராஹ்மணன், கடன் வாங்கிக் கொண்டவன் வாசலில் குறுக்காக ஆஹாரமின்றி முகத்தை மூடிக் கொண்டு படுத்திருக்கும் விதமாக நானும் ராமன் அயோத்யைக்குத் திரும்பி வராதிருக்குமளவும் ஆஹாரத்தைவிட்டு முகத்தில் துணியைப் போட்டு மூடிக்கொண்டு பர்ணசாலையின் வாசலில் படுத்துக் கொள்கிறேன்" என்றிருக்கிறது. தாதாசாரியர் பதிப்பில், "சூதரே, நீர் விரைவாக இவ்விடத்திலேயே தூப்புற்களைக் கொணர்ந்து பரப்புக; யானிங்கே பிராயோபவேசஞ்செய்து எம்மையர் அருள் செய்யுமளவும் படுத்திருப்பேன்; இந்தச் சாலையின் வாயிலில் கடன் கொடுத்தவன் போலப் படுத்து உணவு நீங்கிக் கிடப்பேனல்லாது, என்னையனருள்செய்யுமளவு மெழேன்" என்றிருக்கிறது.

சுமந்திரன், {அனுமதி எதிர்பார்த்து} ராமனைப் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பதைக் கண்டு மனம் நொந்தவன் {பரதன்}, தானே குசப்புற் குவியலைக் கொண்டு வந்து, பூமியில் பரப்பினான்.(15) மஹாதேஜஸ்வியும், ராஜரிஷிகளில் சிறந்தவனுமன ராமன், அவனிடம் {பின்வருமாறு} பேசினான், "தாதா {ஐயா}, பரதா, என்னை முற்றுகையிட்டுக் கிடக்கும் அளவுக்கு நான் என்ன {குற்றம்} செய்தேன்?(16) இவ்வுலகில் ஒரு பிராமணர் நரர்களைத் தடுக்கும் வகையில் ஒரே பக்கமாகக் கிடக்கலாம். மூர்த்தாபிஷேகத்திற்குரியவர்கள் {முடிசூட்டுக்குரியவர்கள் / க்ஷத்திரியர்கள்} இவ்வாறு முற்றுகையிட்டுக் கிடக்க எந்த விதியும் இல்லை.(17) இராகவா, நரசார்தூலா {மனிதர்களில் புலியே}, இந்தப் பயங்கர விரதத்தைக் கைவிட்டு எழுவாயாக. இங்கிருந்து நகரங்களில் சிறந்த அயோத்திக்கு சீக்கிரம் செல்வாயாக" {என்றான் ராமன்}.(18)

இன்னும் அவ்வாறே கிடந்த பரதன், சுற்றிலும் இருந்த நகர, ஜானபத ஜனங்களைப் பார்த்து, "ஆரியரை நெறிப்படுத்த மாட்டீரா?" என்று கேட்டான்.(19)

நகர, ஜானபதவாசிகளான அந்த ஜனங்கள், அந்த மஹாத்மாவிடம் {பரதனிடம்} {பின்வருமாறு} மறுமொழி கூறினர், "காகுத்ஸ்தனை நன்கறிவோம். இராகவன், சரியாகத்தான் பேசுகிறான்.(20) இந்த மஹாபாகன் {பெருந்தகையாளன்}, பிதாவின் சொற்களில் திடமாக இருக்கிறான். உண்மையில் அதனாலேயே அவனைத் திருப்பும் சக்தியற்றவர்களாக நாங்கள் இருக்கிறோம்" {என்று கூறினர்}.(21)

அவர்களின் சொற்களை அறிந்த ராமன், {பரதனிடம் பின்வருமாறு} பேசினான், "தர்மத்தில் கண்கொண்ட {தர்மத்தை சரியாகக் காணும்} உன் நண்பர்களின் சொற்களைக் கேட்பாயாக.(22) மஹாபாஹுவே, இராகவா, {நான் சொன்னது, அவர்கள் சொன்னது என்ற} இரண்டையும் கேட்டு, நன்றாகச் சிந்திப்பாயாக. எழுந்து {இனி இதுபோல் செய்யேனெனும் உறுதியுடன்} என்னையும், நீரையும் தீண்டுவாயாக" {என்றான்}.(23)

பிறகு, பரதன் எழுந்து, ஜலத்தைத் தீண்டி, {பின்வரும்} வாக்கியங்களைச் சொன்னான், "பரிஷதர்களும் {சபையோரும்}, மந்திரிகளும், வணிகக் கூட்டத்தாரும் நான் சொல்வதைக் கேட்பாராக.(24) நான் என் பிதாவிடம் ராஜ்ஜியத்தை யாசிக்கவில்லை. {இவ்வாறு செய்யென} என் மாதாவைத் தூண்டவுமில்லை; பரமதர்மஜ்ஞரும் {தர்மங்களை அறிந்தவர்களில் உயர்ந்தவரும்}, ஆரியருமான ராமரை {அரண்யம் செல்ல} அனுமதிக்கவுமில்லை.(25) பிதாவின் சொற்களுக்காக {ஆணைக்காக} இங்கே வாழ வேண்டுமென்பது அவசியமெனில், நானே பதினான்கு ஆண்டுகள் வனத்தில் வாழ்வேன்" {என்றான்}.(26)

தர்மாத்மாவான ராமன், தன்னுடன் பிறந்தானின் இயல்பான வாக்கியங்களில் வியப்படைந்து, நகர ஜானபதத்தாரைப் பார்த்து {பின்வருமாறு} பேசினான்:(27) "ஜீவித்திருந்த என் பிதாவால் முடிவாக விற்கப்பட்டதையும், வாங்கப்பட்டதையும் என்னாலோ, பரதனாலோ மாற்ற முடியாது.(28) எனக்கு மாற்றாக வனவாசஞ் செய்வது என்னால் ஏற்கமுடியாத வெறுக்கத்தக்க காரியம். கைகேயி உரைத்தது சரியே. என் பிதா செய்ததும் நற்செயலே.(29) பரதன், சாந்தன். பெரியோரிடம் அர்ப்பணிப்புள்ளவன் என்பதை நான் அறிவேன். சத்தியசந்தனான இந்த மஹாத்மாவுக்கு அனைத்தும் நல்லதாகவே நடக்கும்.(30) வனத்தில் இருந்து திரும்பியதும் என்னுடன் பிறந்தானான இந்த தர்மசீலனின் துணையுடன் நான் பிருத்வியின் உத்தம பதியாக {பூமியின் நல்ல தலைவனாகத்} திகழ்வேன்.(31) இராஜா {தசரதர்}, கைகேயியால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டார். நான் அந்தச் சொற்களின்படியே செயல்படுகிறேன். அதனால், நீயும் மஹீபதியான நம் பிதாவைப் பழியில் இருந்து விடுவிப்பாயாக" {என்றான் ராமன்}.(32)

அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் – 111ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 32

The lineage of Manu | Ayodhya-Kanda-Sarga-110 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: பிரம்மனைக் குறித்தும், இக்ஷ்வாகு குலத்தால் நிலைநிறுத்தப்பட்ட தர்மங்களைக் குறித்தும் விளக்கிச் சொன்ன வசிஷ்டர்; மூத்த மகனே அரியணையில் அமர வேண்டும் என ராமனிடம் அவர் வலியுறுத்தியது...

வசிஷ்டர், ராமனின் கோபத்தை அறிந்து {பின்வருமாறு} மறுமொழி கூறினார், "ஜாபாலியும் இவ்வுலகின் போக்குவரத்தை {பிறப்பிறப்பை / இம்மையையும், மறுமையையும்} நன்கறிவார்.(1) நீ {அயோத்திக்குத்} திரும்பி வர வேண்டும் என்ற தம் ஆசையாலேயே இந்த வாக்கியங்களைச் சொன்னார். லோகநாதா, உலகின் தோற்றத்தைக் குறித்து நான் சொல்வதைக் கேட்பாயாக.(2)

சர்வமும் நீர்மயமாயிருந்தது. அதில் பிருத்வி {பூமி} அமைக்கப்பட்டது. அதன்பிறகு, தைவதங்கள் அனைத்துடன் {தேவர்கள் அனைவருடன்} சேர்ந்து சுவயம்பூவான பிரம்மன் தோன்றினான்.(3) பின்னர் அவன் வராஹ வடிவை ஏற்று அந்த வசுந்தரையை {பூமியை நீரிலிருந்து} உயர்த்திவிட்டு, தூய ஆத்மாக்களைக் கொண்ட தன் புத்திரர்கள் சகிதராக மொத்த ஜகத்தையும் படைத்தான்.(4) ஆகாசத்தில் தோன்றியவனும், சாசுவதமானவனும் {எப்போதும் இருப்பவனும்}, மாற்றமற்றவனும், அழிவற்றவனுமான பிரம்மனுக்கு, மரீசி பிறந்தார், மரீசியின் மகன் கசியபர் ஆவார்.(5)

கசியபருக்கு விவஸ்வான் {சூரியன்} பிறந்தான். மனு வைவஸ்வத சுதனாவார் {விவஸ்வானின் மகனாவார்}. பூர்வத்தில் அவரே பிரஜாபதியாக {படைப்பின் தலைவராக} இருந்தார். இக்ஷ்வாகு மனுவின் மகனாவான்.(6) மனு, இந்த வளமான மஹீயை {நிலத்தை} முதலில் எவனுக்கு தத்தம் செய்தாரோ, அந்த இக்ஷ்வாகுவே அயோத்தியின் முதல் ராஜா என்பதை அறிவாயாக.(7)

இக்ஷ்வாகுவின் மகன், ஸ்ரீமான் குக்ஷி என்று அறியப்பட்டான். அதன்பிறகு, வீரன் விகுக்ஷி, குக்ஷியின் மகனாகப் பிறந்தான்.(8) விகுக்ஷிக்கு, மஹாதேஜஸ்வியும், பிரதாபவானுமான பாணன் புத்திரனானான். பாணனுக்கு மஹாபாஹுவும், சிறப்புமிக்கவனுமான அனரண்யன் பிறந்தான்.(9) நல்லோரில் சிறந்தவனான இந்த அனரண்யன் மஹாராஜாவாக இருந்தபோது, மழை பொய்ப்பதோ, பஞ்சம் நேர்வதோ இல்லை, எவனும் கள்வனாக இல்லை.(10) அனரண்யனுக்கு, மஹாபாஹுவான ராஜா பிருது பிறந்தான். பிருதுவுக்கு மஹாராஜா திரிசங்கு பிறந்தான். அந்த வீரனே {திரிசங்குவே}, தன் சத்திய வசனத்திற்காக சரீரத்துடன் திவத்திற்கு {ஸ்வர்க்கத்திற்குச்} சென்றான்.(11,12அ) திரிசங்குவுக்கு, சிறப்புமிக்க துந்துமாரன் மகனாகப் பிறந்தான். துந்துமாரனுக்கு மஹாதேஜஸ்வியான யுவனாஷ்வன் பிறந்தான்.(12ஆ,13அ) ஸ்ரீமான் மாந்தாதா, யுவனாஷ்வனின் மகனாகப் பிறந்தான். மாந்தாதாவுக்கு, மஹாதேஜஸ்வியான ஸுஸந்தி பிறந்தான். ஸுஸந்திக்கு, துருவசந்தி, பிரஸேனஜித் என்ற இரு புத்திரர்கள் இருந்தனர். துருவசந்திக்கு, சிறப்புமிக்கவனும், ரிபுசூதனனுமான {பகைவரை அழிப்பவனுமான} பரதன் பிறந்தான்.(13ஆ-15அ)

மஹாபாஹுவான பரதனுக்கு, அசிதன் என்ற பெயரில் பிறந்தவனுக்கு, பிரதிராஜாக்களான {பகை மன்னர்களான} ஹேஹயர்கள், தாலஜங்கர்கள், சசபிந்துக்கள் சத்ருக்களானார்கள்.(15ஆ,16) அந்த ராஜா {அசிதன்}, அவர்கள் அனைவருக்கும் எதிராக வியூகம் வகுத்தாலும், யுத்தத்தில் {அவர்களால்} விரட்டப்பட்டான். அவன் சிறந்த ரம்மியமான ஒரு சைலத்தில் {மலையில்} அபிரத முனியானான் {அர்ப்பணிப்புள்ள முனிவனானான்}.(17) அவனது பாரியைகள் இருவரும் கர்ப்பிணிகளாக இருந்தனர் என்பது சுருதி {கேள்வி}. {அவர்களில்} ஒருத்தி, தன் சகபத்தினியின் கர்ப்பத்தை அழிக்க அவளுக்கு நஞ்சைக் கொடுத்தாள்.(18)

சியவனர் என்ற பெயரைக் கொண்ட பார்க்கவர் {பிருகு குலத்தவர்}, ஹிமவந்தத்தில் {இமய மலையில்} வசித்து வந்தார். காளிந்தி {நஞ்சுண்டவள்} அந்த ரிஷியை அணுகி அவரை வணங்கினாள். புத்திரன் பிறக்க வரம் வேண்டி வந்தவளிடம் அவர் {பின்வருமாறு} பேசினார்: (19,20அ) "தேவி, மஹாத்மாவும், உலகப் புகழ்பெற்றவனும், தார்மிகனும், நல்லொழுக்கம் கொண்டவனும், வம்ச கர்த்தனும் {குலத்தைத் தழைக்கச் செய்பவனும்}, அரிசூதனனுமான {பகைவரை அழிப்பவனுமான} புத்திரன் உனக்குப் பிறப்பான்" {என்றார் சியவனர்}.(20ஆ,21அ)

மகிழ்ச்சியடைந்த அந்த தேவி {காளிந்தி}, அந்த முனியை பிரதக்ஷிணம் செய்து {வலம் வந்து}, அனுமதி பெற்றுக் கொண்டு, வீட்டை அடைந்து, பத்மத்தின் இதழ்களுக்கு ஒப்பான கண்களைக் கொண்டவனும், பத்மகர்ப்பனுக்கு {பிரம்மனுக்கு} ஒப்பான ஒளியுடனும் கூடிய, ஒரு புத்திரனைப் பெற்றாள்.(21ஆ,22) கர்ப்பத்தை அழிக்கும் நோக்கில் சகபத்தினியால் நஞ்சு கொடுக்கப்பட்டு, அந்த நஞ்சுடனேயே பிறந்ததால் அவன் ஸகரன் ஆனான் {நஞ்சுடன் கூடியவன் என்ற பெயரைப் பெற்றான்}.(23) எவன் யாகம் செய்து, பருவ காலங்களில் {பௌர்ணமி, அமாவாசைகளில்} இந்தப் பிரஜைகளை அச்சுறுத்தும் சமுத்திரத்தைத் தோண்டச் செய்தானோ அந்த ராஜாவே ஸகரன் என்ற நாமம் கொண்டவன்.(24)

அஸமஞ்சன் சகரனின் புத்திரன் ஆவான். அவன் செய்த பாபகர்மங்களுக்காக அவனது பிதா உயிரோடு இருக்கும்போதே விரட்டப்பட்டான் என்று கேள்விப்படுகிறோம்.(25) அஸமஞ்சனுக்கு அம்சுமான் என்றழைக்கப்பட்ட வீரியவான் புத்திரனாக இருந்தான். திலீபன் அம்சுமானின் புத்திரன், பகீரதன் திலீபனின் மகன்.(26) பகீரதனக்கு ககுத்ஸ்தன் பிறந்தான். அவனது பெயராலேயே காகுத்ஸ்தர்கள் என்று நீங்கள் அழைக்கப்படுகிறீர்கள். அந்த ககுத்ஸனுக்கு ரகு என்ற புத்திரன் பிறந்தான். அவனது பெயராலேயே இராகவர்கள் என்று நீங்கள் அழைக்கப்படுகிறீர்கள்.(27) தேஜஸ்வியான பிரவிருத்தன் இரகுவுக்குப் புத்திரனாகப் பிறந்தான். அவன் புருஷாதகன், கல்மாஷபாதன்[1], சௌதாசன் என்ற பெயர்களில் புவியில் அறியப்படுகிறான்.(28) கல்மாஷபாதனின் புத்திரன், புகழ் பெற்றவனான சங்கணன், அவனது {தன் தந்தை கல்மாஷபாதனின்} வீரியத்தைப் பெற்றிருந்தாலும், தன் சைனியத்துடன் சேர்ந்து அழிந்தான்.(29)

[1] கல்மாஷபாதன் வசிஷ்டரின் சாபத்தால் ராக்ஷசனானான். மஹாபாரதம் ஆதிபர்வம் பகுதிகள் 178, 179, 184, கர்ண பர்வம் பகுதி 45, அநுசாஸன பர்வம் பகுதிகள் 78, 79, 80, அஸ்வமேத பர்வம் பகுதி 57, 58 ஆகியவற்றில் கல்மாஷபாதனின் கதை வெவ்வேறு கோணங்களில் இருந்து அணுகப்படுகிறது.

ஸ்ரீமான் சுதர்சனன், சங்கணனின் புத்திரனாவான். சுதர்சனனுக்கு அக்னிவர்ணன், அக்னிவர்ணனுக்கு சீக்கிரகன்,{30} சீக்கிரகனின் புத்திரன் மரு, மருவின் புத்திரன் பிரசுஷ்ருகன், பிரசுஷ்ருகனுக்கு மஹாதேஜஸ்வியான அம்பரீசன் புத்திரனாகப் பிறந்தான்.{31} அம்பரீசனுக்கு சத்தியவிக்ரமனான நஹுஷன் புத்திரனாகப் பிறந்தான். நஹுஷனின் புத்திரன் பரம தார்மிகனான நாபாகன்.{32} அஜன், ஸுவிரதன் ஆகிய இருவரும் நாபாகனின் மகன்கள். அஜனின் மகன் தர்மாத்மாவான ராஜா தசரதன்.(30-33) அவனது வாரிசும், {அரசாளும் உரிமை பெற்ற} மூத்த மகனுமான நீ, ராமன் என்று நன்கறியப்படுகிறாய். நிருபா, அந்தக் காரணத்தாலேயே ராஜ்ஜியத்தை ஏற்றுக் கொண்டு, ஜனங்களை கவனித்துக் கொள்வாயாக.(34)

இக்ஷ்வாகு குலம் முழுவதிலும் பூர்வஜனே {மூத்தவனே} ராஜாவாகிறான்; மூத்தவன் இருக்கையில் இளையவன் {ராஜா} ஆக முடியாது. மூத்த புத்திரனே ராஜ்ஜியத்தில் அபிஷேகம் செய்யப்படுவான்.(35) பெரும்புகழ்மிக்கவனே, ராகவர்களின் {ரகு குலத்தின்} சநாதன குல தர்மத்தை இப்போது கைவிடுவது உனக்குத் தகாது. விலைமதிப்புமிக்க ரத்தினங்கள் நிறைந்ததும், மேதினியில் பரந்த ராஷ்டிரமுமான இதை உன் பிதாவைப் போல் ஆள்வாயாக" {என்றார் வசிஷ்டர்}.(36)

அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் – 110ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 36

அன்னையர் வருகை | அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் - 104 (32)

The arrival of the mothers | Ayodhya-Kanda-Sarga-104 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: கௌசல்யை அடைந்த வேதனை; ராமன், லக்ஷ்மணன், சீதை ஆகியோர் ராஜமாதாக்களையும், வசிஷ்டரையும் வணங்கியது...

வசிஷ்டர், தசரதனின் மனைவியரைப் பாதுகாப்பாக முன்னிட்டுக் கொண்டு, ராமனை தரிசிக்கும் ஆவலுடன் அவ்விடத்தை நாடி நடந்தார்.(1) அந்த ராஜபத்தினிகள் மந்தாகினியை {மால்யவதி நதியை} நோக்கி மெதுவாக நடந்து சென்று, ராம லக்ஷ்மணர்கள் சேவித்தத் தீர்த்தத்தைக் கண்டனர்.(2)

கௌசல்யை, மெலிந்த முகத்தில் நிறைந்திருக்கும் கண்ணீருடன், சுமித்திரையிடமும், {அங்கிருந்த} பிற ராஜமகளிரிடமும் பரிதாபகரமாக {பின்வருமாறு} பேசினாள்:(3) "களைப்பின்றி செயல்புரிபவர்களான யாவர், அநாதைகளாக நாடு கடத்தப்பட்டனரோ அவர்கள் வனத்தின் கிழக்கு மூலையில் உள்ள இந்தத் தீர்த்தத்தை {இந்தப் புனிதத்தலத்தைத்} தான் பயன்படுத்துகிறார்கள்.(4) சுமித்ரே, உன் புத்திரனான சௌமித்ரி {லக்ஷ்மணன்}, இங்கிருந்துதான் என் புத்திரனின் {ராமனின்} காரணத்திற்காக எப்போதும் சோம்பலின்றி ஜலத்தைக் கொண்டு செல்கிறான்.(5) தாழ்ந்த இச்செயலைச் செய்தாலும், தன்னுடன் பிறந்தானுக்குப் பயன்படும் குணங்கள் நிறைந்த அனைத்தையும் செய்வதால் உன் புத்திரன் ஒருபோதும் பழிக்கப்படமாட்டான்.(6) துன்பத்திற்குப் பழகாதவனும், அதற்குத் தகாதவனுமான உன் புத்திரன், இழிவானதும், கஷ்டத்தைத் தரும் செய்தியுமான இக்கடுஞ்செயலில் இருந்து இனியாவது விடுபடட்டும்" என்றாள்.(7)

அப்போது அந்த நீள்விழியாள் {கௌசல்யை}, தரையில், தெற்கு நோக்கிய நுனிகளுடன் பரப்பப்பட்டிருந்த தர்ப்பையில், பிதாவுக்காக வைக்கப்பட்ட இங்குணப் பிண்ணாக்கை {பிண்டத்தைக்} கண்டாள்.(8) கௌசல்யா தேவி, துயருற்ற ராமனால் பிதாவுக்காக பூமியில் வைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, தசரதன் ஸ்திரீகள் அனைவரிடமும் {பின்வருமாறு} சொன்னாள்:(9) "இராகவன் {ராமன்}, இக்ஷ்வாகுநாதரும், மஹாத்மாவும், ராகவருமான தன் பிதாவுக்காக விதிப்படி எதை தத்தம் செய்திருக்கிறான் பாரீர்.(10) தேவர்களுக்குச் சமமாக போகத்தின் மத்தியில் வாழ்ந்தவரும், மஹாத்மாவுமான அந்தப் பார்த்திபருக்கு {தசரத மன்னருக்குத்} தகுந்த போஜனமாக இதை நான் கருதவில்லை.(11) நான்கு எல்லைகளைக் கொண்ட பூமியை அனுபவித்தவரும், மஹேந்திரனுக்கு ஒப்பான வலிமைமிக்கவருமான அந்த வசுதாதிபர் {பூமியின் தலைவரான தசரதர்} இங்குணப் பிண்ணாக்கை எவ்வாறு புசிப்பார்?(12) செல்வந்தனான ராமன், தன் பிதாவுக்கு இங்குணப் பிண்ணாக்கை தத்தம் செய்திருப்பதைக் காட்டிலும் உலகத்தில் வேதனைமிக்கது வேறு எதுவும் இல்லை என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது.(13) இராமன் தன் பிதாவுக்கு இங்குணப் பிண்ணாக்கை தத்தம் செய்திருப்பதைக் கண்டும், துக்கத்தால் ஏன் இன்னும் ஆயிரந்துண்டுகளாக என் ஹிருதயம் பிளவாமல் இருக்கிறது?(14) ஒரு மனிதன் உண்பதே அவனது தேவதைகளுக்கும் உணவாகிறது என்ற லௌகிக ஸ்ருதி {உலகத்தாரின் சொல் வழக்கு} உண்மை என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது" {என்றாள் கௌசல்யை}.(15)

சகபத்தினிமார், இவ்வாறு துன்பத்தால் பீடிக்கப்பட்டவளை {கௌசலையைத்} தேற்றிக் கொண்டே சென்று, ஸ்வர்க்கத்தில் இருந்து நழுவிய அமரனைப் போலிருந்த ராமனை ஆசிரமத்தில் கண்டனர்.(16) போகங்கள் அனைத்தையும் இழந்தவனாக ராமனைக் கண்ட அந்த மாதாக்கள், சோகத்தால் பீடிக்கப்பட்டுக் கண்ணீர் சிந்தி துக்கத்துடன் உரக்க அழுதனர்.(17) மனுஜவியாகரனும், சத்தியசங்கரனுமான {மனிதர்களில் புலியும், அனைவருக்கும் உண்மையுள்ளவனுமான} ராமன் எழுந்து தன் மாதாக்களான அவர்கள் அனைவரின் சுபச் சரணங்களை {அருள் பாதங்களைப்} பற்றிக் கொண்டான்.(18) அந்த நீள்விழியினர் {ராமனின் அன்னையர்}, சுக ஸ்பரிசத்தைத் தரும் மிருதுவான தங்கள் விரல்களாலும், உள்ளங்கைகளாலும், அழகிய கைகளாலும் ராமனின் முதுகில் உள்ள தூசியைத் துடைத்துவிட்டனர்.(19) சௌமித்ரியும் {லக்ஷ்மணனும்}, தன் மாதாக்கள் அனைவரையும் கண்டு துக்கமடைந்தவனாக, அர்ப்பணிப்புடன் ராமனுக்குப் பிறகு மெதுவாகத் தன் வணக்கத்தைச் செலுத்தினான்.(20) அந்த ஸ்திரீகள் அனைவரும், தசரதனுக்குப் பிறந்தவனும், சுபலக்ஷணங் கொண்டவனுமான லக்ஷ்மணனிடமும் ராமனிடம் போலவே நடந்து கொண்டனர்.(21)

துக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்ட சீதையும், தங்கள் மாமிமாரின் சரணங்களைப் பற்றி, அவர்களின் முன் கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் நின்றாள்.(22) கௌசல்யை, துக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்டும், வனவாசத்தால் மெலிந்தும், பரிதாபகரமாக நிற்கும் அவளை {சீதையை}, மகளை அணைக்கும் தாய்ப் போலத் தழுவிக் கொண்டு {பின்வரும்} வாக்கியங்களைச் சொன்னாள்:(23) "விதேஹ ராஜரின் {ஜனகரின்} மகளும், தசரதரின் மருமகளுமான ராமனின் பத்தினி {சீதை}, ஜனங்களற்ற இந்த வனத்தில் எப்படித் துன்புறலாம்?(24) வெப்பத்தில் வதங்கிய பத்மத்தைப் போலும், வாடிய நீலோற்பலத்தைப் போலவும், தூசி படிந்த காஞ்சனத்தைப் போலவும், மேகங்களில் மறைந்த சந்திரனைப் போலவும் உன் முகத்தைக் காணும்போது, வைதேஹி, விசனமெனும் அரணியால் மனத்துக்குள் உண்டாகும் சோகாக்னி என்னைக் கடுமையாக எரிக்கிறது" {என்றாள் கௌசல்யை}.(25,26)

பரதாக்ரஜனான ராகவன் {பரதனின் அண்ணனான ராமன்}, தன்னைப் பெற்றவள் இவ்வாறு துன்புற்றுப் பேசிக் கொண்டிருக்கையில், வசிஷ்டரிடம் சென்று அவரது பாதங்களைப் பற்றிக் கொண்டான்.(27) உண்மையில் அக்னிக்கு ஒப்பானவரும், மஹாதேஜஸ்வியுமான தன் புரோஹிதரின் பாதங்களைப் பற்றிய ராகவன் {ராமன்}, அமராதிபதியான இந்திரன் பிருஹஸ்பதியுடன் {அமர்வதைப்} போல, அவரது அருகில் அமர்ந்தான்.(28)

அவர்கள் அமர்ந்த பிறகு, மந்திரிமார், நகரத்தலைவர்கள், சைனிகர்கள் ஆகியோருடனும், தர்மத்தை அறிந்த ஜனங்கள் சகிதனாக தர்மவானான பரதனும் தன் அண்ணனின் {ராமனின்} அருகில் அமர்ந்தான்.(29) வீரியவானான பரதன், கம்பீரத்துடன் ஜொலிக்கும் ராகவனை {ராமனை} தபஸ்வியின் வேஷத்தில் கண்டு, தன் கைகளைக் கூப்பி வணங்கி, பிரஜாபதியின் முன் மஹேந்திரனைப் போல அவனது முன்னிலையில் அமர்ந்தான்.(30) "இராகவனை {ராமனைப்} பணிந்து வணங்கிய இந்த பரதன், இப்போது என்னென்ன நல்ல வாக்கியங்களைச் சொல்லப் போகிறான்" என்ற உத்தமப் பேராவல் அந்த ஆரிய ஜனங்களின் மனங்களில் எழுந்தது.(31) சத்தியத்தில் திடமான ராகவனும் {ராமனும்}, மஹானுபாவனான லக்ஷ்மணனும், தார்மிகனான பரதனும், யாக சபையோரால் விளங்கும் மூன்று அக்னிகளை {கார்ஹபத்ய, ஆஹவனீய, தக்ஷிணமெனும் மூன்று வேள்வி நெருப்புகளைப்} போல நல்லிதயத்தார் {நண்பர்கள்} சூழ ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தனர்.(32)

அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் – 104ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 32

சித்திரகூடத்தை அடைந்த பரதன் | அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் - 093 (27)

Bharata reached Chitrakuta | Ayodhya-Kanda-Sarga-093 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: சித்திரகூடத்திற்குப் பயணித்த பரதன்; புகை வரும் இடத்தைக் கண்டு, அதுவே ராமனின் ஆசிரமம் எனத் தீர்மானித்து அதை நோக்கி நடந்தது...

Soldiers observed at distance a plume of smoke rising

அந்த மகத்தான கொடிபடை அணிவகுத்துச் சென்றபோது, வனவாசிகளான மதங்கொண்ட மந்தைத் தலைவர்கள் {காட்டு யானைகள்} பீதியடைந்து கூட்டமாக ஓடின.(1) வன வழிகளிலும், கிரிகளிலும், நதிகளிலும் என எங்கும் கரடிகளும், புள்ளிமான்களும், கலைமான்களும் காணப்பட்டன.(2) தர்மாத்மாவான அந்த தசரதாத்மஜன் {தசரதன் மகனான பரதன்}, சதுராங்கங்களைக் கொண்ட மகத்தான சேனையின் நாதம் சூழ பிரீதியுடன் அணிவகுத்துச் சென்றான்.(3) சாகர வெள்ளம் போன்ற மஹாத்மா பரதனின் சேனையானது, மழைக்கால வானத்தில் மேகங்களைப் போல மஹீயை {பூமியை} மறைத்தது.(4) அந்தக் காலத்தில் மஹாவேகத்துடன் கூடிய வாரணதுரங்கங்களின் {யானை, குதிரைகளின்} வெள்ளத்தில் மூழ்கிய பூமியானது, நீண்டகாலம் புலப்படாமல் இருந்தது.(5)

வாஹனங்கள் {இழுவை விலங்குகள்} களைத்துப் போகுமளவுக்கு நீண்ட தூரம் யாத்திரை செய்த அந்த ஸ்ரீமான் பரதன், வசிஷ்டரையும், சிறந்தவர்களான தன் மந்திரிமாரையும் நோக்கி {பின்வருமாறு} சொன்னான்:(6) "நான் காணும் எந்த ரூபமும், கேட்கும் எதுவும் பரத்வாஜர் சொன்ன தேசத்தை {இடத்தை} நாம் அடைந்துவிட்டோம் என்பதையே தெளிவாகக் காட்டுகின்றன.(7) இந்த கிரியே சித்திரகூடம்; இந்த நதியே மந்தாகினி; தூரத்தில் நீல மேகம் போலப் பிரகாசித்தது இந்த வனமே.(8) இரம்மியமான சித்திரகூட கிரியின் முகடுகள், பர்வதங்களுக்கு ஒப்பான என்னுடைய வாரணங்களால் {யானைகளால்} நசுக்கப்படுகின்றன.(9) பர்வத முகடுகளில் உள்ள இந்த மரங்கள், மழைக்காலத்தில் நீரைப் பொழியும் கனத்த நீல மேகங்களைப் போல மலர்களைப் பொழிகின்றன[1].(10)

[1] பெருகிய செல்வம் நீ பிடி என்றாள்வயின்
திருகிய சீற்றத்தால் செம்மையான் நிறம்
கருகிய அண்ணலைக் கண்டு காதலின்
உருகிய தளிர்த்தன உலகை ஈட்டமே

- கம்பராமாயணம் 2397ம் பாடல்

பொருள்: பெருகிய செல்வத்தை நீ ஏற்றுக் கொள் என்று சொன்ன கைகேயியிடம் எழுந்த சீற்றத்தால் முகம் சிவந்தவனும், கரிய நிறம் கொண்டவனுமான அண்ணல் பரதனைக் கண்டு அவன் மீது கொண்ட அன்பினால் பட்டுக் கிடந்த மரக்கூட்டமும் மனம் இரங்கி தளிர்த்தன.

சத்ருக்னா, கின்னரர்கள் சஞ்சரிக்கும் இந்த பர்வதம், மகரங்கள் நிறைந்த சாகரத்தைப் போலச் சுற்றிலும் ஹயங்களால் {குதிரைகளால்} நிரம்பி வழிவதைப் பார்.(11) {நமது துருப்புகளால்} விரட்டப்பட்டு அதிவேகமாக ஓடும் இந்த மிருக கணங்கள் {மான் கூட்டங்கள்}, சரத்கால அம்பரத்தில் {கூதிர் கால வானில்} வாயுவால் விரட்டப்படும் மேகக்கூட்டங்களைப் போலத் தெரிகின்றன.(12) மேகங்களைப் போலப் பிரகாசிக்கும் கிளைகளுடன் கூடிய இந்த மரங்கள், தாக்ஷிணாத்திய நரர்களை {தென்பகுதி மக்களைப்} போல நறுமணமிக்க மலராபரணங்களால் தங்கள் சிரஸை அலங்கரித்திருக்கின்றன[2].(13) நிசப்தமாகவும், காண்பதற்கு கோரமாகவும் இருந்த இந்த வனமே, இப்போது ஜனங்கள் நிறைந்த அயோத்தியைப் போல எனக்குத் தெரிகிறது.(14) {குதிரைகளின்} குளம்புகள் கிளப்பும் புழுதியானது திவத்தை {சொர்க்கத்தை / வானத்தை} மறைத்து நிற்கும்போது, எனக்குப் பிரியமானதைச் செய்வது போல அநிலன் {காற்றானவன்} அவற்றை சீக்கிரமாகக் கொண்டு செல்கிறான்.(15)

[2] நரசிம்மாசாரியர் பதிப்பில், "தென்னாட்டு மனிதர்கள் மேகம் போல் கறுத்து விளங்குகின்ற தலைமயிர்களை ஒருவிதமாக உயர எடுத்துக் கட்டி அவற்றில் பூமாலைகளைச் சூடுவது போல், இந்த வ்ருக்ஷங்களும் மேகம் போல் கறுத்திருக்குந் தமது சிரஸுக்களில் நிரம்பப் பூத்திருக்கிற புஷ்பங்களைச் சிரோபூஷணமாகத் தரித்திருக்கின்றன" என்றிருக்கிறது.

சத்ருக்னா, துரகங்கள் {குதிரைகள்} பூட்டப்பட்டும், முக்கிய சூதர்களால் {சாரதிகளால்} இயக்கப்பட்டும் கானகத்தில் சீக்கிரமாக விரைந்து செல்லும் சியந்தனங்களை {தேர்களை} இதோ பார்.(16) பிரிய தரிசனந்தரும் {காண்பதற்கினியவையான} இந்த மயில்களும், பறவைகளும், {தேர்களின் ஒலியைக் கேட்டு} அச்சமடைந்து தங்கள் வசிப்பிடங்களுக்குள் சீக்கிரமாக நுழைவதை இதோ பார்.(17) ஸ்வர்க்கத்திற்கான பாதை போலிருக்கும் இந்த தேசம் {இடம்}, எனக்கு அதிமனோகரமானதாகத் தெரிகிறது. இது தபஸ்விகளின் வசப்பிடமாக வெளிப்படுகிறது.(18) வனத்தில் பெண்மான்களுடன் கூடிய புள்ளிமான்கள் பலவும், {மேனியில்} மலர்களால் சித்திரஞ்செய்யப்பட்டதை {வரையப்பட்டதைப்} போன்ற மனோகரமான ரூபங்களில் புலப்படுகின்றன.(19) சைனியத்தினரே, புருஷ வியாகரர்களான {மனிதர்களில் புலிகளான} ராமலக்ஷ்மணர்கள் இருவரும் புலனாகும் வரை இந்தக் கானகத்தில் முந்திச் சென்று தேடுவீராக" {என்றான் பரதன்}.{20)

சஸ்திரபாணிகளான சூரபுருஷர்கள் {ஆயுதந்தரித்த வீர மனிதர்கள்}, பரதனின் சொற்களைக் கேட்டு, அந்த வனத்திற்குள் புகுந்தனர்; பிறகு தூமத்தையும் {புகையையும்} கண்டனர்.(21) தூமாக்ரத்தை {புகைச் சுழலைக்} கண்ட அவர்கள், பரதனிடம் திரும்பிச் சென்று, {இவ்வாறு} சொன்னார்கள், "அமனுஷ்யத்தில் {மனிதர்கள் இல்லாத இடத்தில்} அக்னி இராது. இராகவர்கள் அங்கே இருக்கின்றனர் என்பதே {இதன்மூலம்} வெளிப்படுகிறது.(22) நரவியாகரர்களும், பரந்தபர்களுமான {மனிதர்களில் புலிகளும், பகைவரை அழிப்பவர்களுமான} அந்த ராஜபுத்திரர்கள் அங்கே இல்லையெனில், ராமரைப் போன்ற வேறு தபஸ்விகள் அங்கே இருப்பது வெளிப்படும்" {என்றனர்}.(23)

அமித்ரபலமர்தனனான {பகைவரின் படையை அழிப்பவனான} பரதன், சாதுக்களும் சம்மதிக்கும் {நல்லவர்களும் உடன்படும்} அந்த சொற்களைக் கேட்டு, சைனியத்தினர் அனைவரையும் நோக்கி {பின்வருமாறு} சொன்னான்:(24) "இதற்கு மேலும் முன்னேறாமல் இங்கேயே தயாராகக் காத்திருப்பீராக. நானும், சுமந்திரரும், குருவும் {வசிஷ்டரும்}[3] தனியாக அங்கே செல்வோம்" {என்றான்}.(25)

[3] சில பதிப்புகளில் இங்கே வசிஷ்டருக்குப் பதில், திருதி எனும் மந்திரி குறிப்படப்படுகிறான்.

இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அவர்கள் அனைவரும் அங்கேயே {நாற்புறத்திலும் காத்து} நின்றனர். புகைச்சுழல் தோன்றும் இடத்திலேயே பரதனின் பார்வை நிலைத்திருந்தது.(26) அங்கேயே நிற்குமாறு ஆணையிடப்பட்ட அந்த சம்முவினர் {படையினர்}, தங்கள் முன் தூமத்தை {புகையை} கவனித்தாலும், தங்கள் பிரியத்திற்குரிய ராமனை சீக்கிரமே காணப்போகிறோமென உணர்ந்து மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.(27)

அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் – 093ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 27

சான்றவர் உரை | அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் - 082 (32)

Speech of the noble | Ayodhya-Kanda-Sarga-082 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராமனின் அரியணையை அபகரிக்க மறுத்த பரதன்; கானகம் செல்ல ஆயத்தமானது...

Bharata in his Sabha with ministers and people

புத்திமானான பரதன், நன்கறியப்பட்ட கிரஹங்களுடனும், பூர்ணச்சந்திரனுடனும் கூடிய இரவைப் போல ஆரிய கணங்கள் {மதிப்புமிக்க மனிதர்கள்} நிறைந்த அந்த சபையைக் கண்டான்.(1) அந்த உத்தம சபையானது, தத்தமக்குரிய ஆசனங்களில் அமர்ந்த ஆரியர்களின் நறுமணமிக்க வஸ்திரங்களால் உண்டான ஒளியால் பிரகாசித்துக் கொண்டிருந்தது.(2) வித்வஜனங்களால் சம்பூர்ணமடைந்த {கற்றோரால் நிறைந்த} அந்த அழகிய சபையானது, கூதிர் காலத்தில் பூர்ணச்சந்திரனுடன் கூடிய இரவைப் போலத் தெரிந்தது.(3)

தர்மத்தின் வித்தாகத் திகழ்பவரான புரோஹிதர் {வசிஷ்டர்}, இராஜனின் மொத்த பிரகிருதியர்கள் {இராஜ இயல்புடன் கூடிய / அமைச்சர்கள் உள்ளிட்ட அதிகாரிகள்} அனைவரையும் கண்டு, பரதனிடம் இந்த மிருதுவான வாக்கியங்களைச் சொன்னார்:(4) "தாதா {குழந்தாய்}, தர்மம் பயின்றவனான தசரத ராஜா, தன, தானியங்களுடன் கூடிய இந்தப் பரந்த பிருத்வியை உனக்கு அளித்துவிட்டு ஸ்வர்க்கத்திற்குச் சென்றார்.(5) சத்தியத்தில் திடமாக இருந்த ராமனும், நல்லோரின் தர்மத்தை நினைவுகூர்ந்து, ஜோதியைக் கைவிடாமல் உதிக்கும் சந்திரனைப் போல, தன் பிதாவின் ஆணையைப் புறக்கணிக்காமல் சென்றான்.(6) உன் தந்தையும் {தசரதனும்}, உன்னுடன் பிறந்தவனும் {ராமனும்}, முள்ளகன்ற {பகைவரற்ற} ராஜ்ஜியத்தை உனக்கு அளித்திருக்கின்றனர். மகிழ்ச்சியுடன் கூடிய அமாத்தியர்களுடன் {அமைச்சர்களுடன்} சேர்ந்து அதை அனுபவிப்பாயாக. சீக்கிரமே அபிஷேகம் செய்து கொள்வாயாக.(7) வடக்கத்தியர்களும், மேற்கத்தியர்களும், தெற்கத்தியர்களும், அபராந்தகர்களும் {எல்லையோர / கிழக்கத்திய நாடுகளைச் சேர்ந்தவர்களும்}, சாமுத்திரர்களும் {கடல் வாணிபர்களும் / தீவுகளில் வசிப்பவர்களும்} கோடிக்கணக்கான ரத்தினங்களை உனக்குச் செலுத்தட்டும்" {என்றார் வசிஷ்டர்}.(8)

தர்மத்தை அறிந்தவனான பரதன், இந்த வாக்கியங்களைக் கேட்டு, சோகத்தில் மூழ்கி, தர்மத்தை விரும்பும் மனத்துடன் ராமனிடம் தன் மனத்தைச் செலுத்தினான்.(9) அந்த யுவன் {இளைஞனான பரதன்}, ஹம்சம் போன்ற ஸ்வரத்தில் {அன்னப்பறவை போன்ற குரலில்}, கண்ணீர் நிறைந்த வேண்டுகோளுடன் சபை மத்தியில் புலம்பியபடியே, அந்தப் புரோஹிதரை {வசிஷ்டரைப் பின்வருமாறு} கண்டித்தான்:(10) "பிரம்மசரியம் {கண்டிப்புடன் கூடிய தூய்மையைப்} பயில்பவரும், வித்யைகளை அறிந்தவரும், மதிமிக்கவரும், தர்மத்தில் அர்ப்பணிப்புமிக்கவருமான ஒருவரின் ராஜ்ஜியத்தை என்னைப் போன்ற ஒருவன் எவ்வாறு அபகரிப்பான்?(11) தசரதருக்குப் பிறந்தவன் எவ்வாறு ராஜ்ஜியத்தை அபகரிப்பவனாவான்? இந்த ராஜ்ஜியமும், நானும் ராமருக்கே சொந்தம். இங்கே தர்மத்தைச் சொல்வதே {உமக்குத்} தகும்.(12) ஜேஷ்டரும் {மூத்தவரும்}, சிரேஷ்டரும் {சிறந்தவரும்}, தர்மாத்மாவும், திலீபன், நஹுஷன் ஆகியோருக்கு ஒப்பானவருமான அந்த காகுத்ஸ்தரே {ராமரே}, தசரதரைப் போல ராஜ்ஜியத்தை அடையத் தகுந்தவர்.(13)

உலகத்தில் இக்ஷ்வாகு குலத்தின் புகழை நான் கெடுத்தால், ஸ்வர்க்கத்திற்கு இட்டுச் செல்லாத அநாரியம் {ஆரியமற்ற செயலைப்} பயின்ற பாபம் இழைத்தவனாவேன்.(14) என் மாதா செய்த பாபம் எனக்கு விருப்பமானதல்ல[1]. கடப்பதற்கரிய வனத்தில் இருப்பவரை {ராமரை} இங்கிருந்தே கூப்பிய கைகளுடன் நான் வணங்குகிறேன்.(15) நான் ராமரையே பின்பற்றுவேன். இரு பாதங்களைக் கொண்டவர்களில் {மனிதர்களில்} சிறந்தவரான அவரே {ராமரே} ராஜா. இராகவரே, மூவுலகங்களின் ராஜ்ஜியத்திற்கும் தகுந்தவர்" {என்றான் பரதன்}.(16)

[1] மூன்று உலகினுக்கும் ஓர் முதல்வனாய் முதல்
தோன்றினன் இருக்க யான் மகுடஞ் சூடுதல்
சான்றவர் உரைசெயத் தருமம் ஆதலால்
ஈன்றவள் செய்கையில் இழுக்கு உண்டாகுமோ

- கம்பராமாயணம் 2257ம் பாடல்

பொருள்: மூன்று உலகினுக்கும் ஒரே முதல்வனாக முதல் தோன்றியவன் இருக்க நான் மகுடம் சூடுதல், சான்றோர் தாமே உரைக்க தர்மம் என்றாகிவிட்டால், என்னை ஈன்றவள் செய்கையில் இழுக்கேதும் இல்லையென்றாகாதா?

ராமனையே தங்கள் மனங்களில் நிலைநிறுத்தியவர்களான சபை உறுப்பினர்கள் அனைவரும், தர்மம் நிறைந்த அந்த வாக்கியங்களைக் கேட்டு ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தனர்.(17)

{மீண்டும் பரதன்}, "வனத்திலிருந்து அந்த ஆரியரை {என் அண்ணன் ராமரை} என்னால் அழைத்தவர முடியவில்லை என்றால், ஆரியனான லக்ஷ்மணனைப் போல நானும் அந்த வனத்திலேயே வாழ்வேன்.(18) குணவர்தனர்கள் {நற்குணங்களை வளர்த்துக் கொள்பவர்கள்}, சாதுக்கள் {நல்லவர்கள்}, ஆரியர்கள் {உன்னதர்கள்}, மஹான்கள் ஆகியோரின் முன்னிலையில் அவரை திருப்பி அழைத்து வருவதற்கான சர்வ உபாயங்களையும் கட்டாயம் நான் பயன்படுத்துவேன்.(19) எனக்கு விருப்பமான இந்த யாத்திரைக்காக, மார்க்க சோதனை ரக்ஷகர்கள் {சாலைகளை சோதித்துச் செப்பனிடுபவர்கள்}, கூலி வேலையாட்கள் ஆகியோர் அனைவரையும் ஏற்கனவே நான் அனுப்பிவிட்டேன்" {என்றான் பரதன்}.(20)

தர்மாத்மாவும், உடன் பிறந்தவனிடம் பாசம் கொண்டவனுமான பரதன், இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, தன்னருகே இருந்தவனும், ஆலோசனை வழங்குவதில் சமர்த்தனுமான சுமந்திரனிடம் இதைச் சொன்னான்:(21) "சுமந்திரரே, எழுந்து துரிதமாகச் செல்வீராக. என் சாசனப்படி யாத்திரைக்கு ஆணையிட்டு, பலத்தை {படைகளை} சீக்கிரம் அழைத்து வருவீராக" {என்றான் பரதன்}.(22)

மஹாத்மாவான பரதன் இவ்வாறு சொன்னதும் மகிழ்ச்சியடைந்த சுமந்திரன், விருப்பத்திற்குரிய அவ்வாணையை ஏற்று, அனைத்தையும் ஏற்பாடு செய்தான்.(23) இராகவனைத் திருப்பி அழைத்து வருவதற்கான படையின் யாத்திரையைக் கேட்ட அந்தப் பிரகிருதியர்களும் {அமைச்சர்கள் உள்ளிட்ட அதிகாரிகளும்}, படை அதிகாரிகளும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.(24) ஒவ்வொரு கிருஹத்திலும் {வீட்டிலும்} உள்ள யுத்தவீரர்களின் மனைவியர் அனைவரும், அந்த யாத்திரையைக் குறித்து அறிந்ததும், மகிழ்ச்சி அடைந்தவர்களாகத் தங்கள் பர்த்தாக்களை {கணவர்களைத்} துரிதப்படுத்தினார்கள்.(25) படையதிகாரிகள், சீக்கிரமாகச் செல்லும் ஹயங்களிலும் {குதிரைகளிலும்}, கோரதங்களிலும் {காளைகளால் இழுக்கப்படும் தேர்களிலும்}, பெரும் வேகங்கொண்ட தேர்களிலும் படைவீரர்களுடன் செல்லுமாறு மொத்த படையையும் தூண்டினர்.(26)

அந்தப் படை தயாராக இருப்பதைக் கண்ட பரதன், தன் குருவின் {வசிஷ்டரின்} முன்னிலையில், தன் அருகே இருந்த சுமந்திரனிடம், "என் ரதத்தைத் துரிதப்படுத்துவீராக" என்றான்.(27)

பரதனின் ஆணையை ஏற்றவன் {சுமந்திரன்}, பரமவாஜிகள் {சிறந்த குதிரைகள்} பூட்டப்பட்ட ரதத்தை எடுத்துக் கொண்டு, மகிழ்ச்சியுடன் அவனை அணுகினான்.(28) சத்தியத்தில் திடமாக இருந்தவனும், திடமான சத்திய விக்கிரமனும் {பொறுமையும், வல்லமையுங் கொண்டவனும்}, பிரதாபவானும், எப்போதும் யுக்தியுடன் பேசுபவனும், ராகவனுமான அந்த பரதன், அப்போது மஹாரண்யத்தில் வசித்திருக்கும் புகழ்மிக்க குருவின் {ராமரின்} அருளை அடையும் நோக்கில் {பின்வருமாறு} பேசினான்:(29) "சுமந்திரரே, எழுவீராக, படையை ஆயத்தம் செய்யப் படை அதிகாரிகளிடம் துரிதமாகச் செல்வீராக. வனஸ்தராக இருக்கும் ராமரின் அருளைப் பெற்று, ஜகத்தின் இதத்திற்காக அவரைத் திருப்பி அழைத்து வர நான் விரும்புகிறேன்" {என்றான் பரதன்}.(30)

இவ்வாறு பரதனால் ஆணையிடப்பட்டவனான அந்த சுமந்திரன், தன் ஆசை முழுவதும் நிறைவேறியவனாக, அமைச்சர்கள் உள்ளிட்ட அதிகாரிகள், படை முக்கியஸ்தர்கள், நட்பு ஜனங்கள் ஆகியோர் அனைவருக்கும் {பரதன் சொன்னவாறே} ஆணையிட்டான்.(31) அதன்பேரில், ராஜ, வைசிய, விருஷல {சூத்திர}, விப்ர {பிராமண} குலாகுலங்களைச் சேரந்தவர்கள் எழுந்திருந்து, தங்கள் ரதங்களில் நல்ல குலத்தில் பிறந்த ஒட்டகங்களையும், கோவேறு கழுதைகளையும், நாகங்களையும் {யானைகளையும்}, ஹயங்களையும் {குதிரைகளையும்} பூட்டினர்.(32)

அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் – 082ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 32