திரிசங்கு சுவர்க்கம் | பால காண்டம் சர்க்கம் - 60 (34)

Trishanku Svarga | Bala-Kanda-Sarga-60 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: சுவர்க்கத்திற்கு உயர்ந்த திரிசங்கு; இந்திரனால் சுவர்க்கத்திலிருந்து தள்ளப்பட்டது; அவனுக்காக மற்றொரு சுவர்க்கத்தை உண்டாக்கிய விஷ்வாமித்ரர்...

{சதாநந்தர் ராமனிடம் தொடர்ந்தார்}, "மஹாதேஜஸ்வியான விஷ்வாமித்ரர், மஹோதயருடன் கூடிய வாசிஷ்டர்களின் {வசிஷ்டரின் மகன்களுடைய} தபோபலம் அழிந்ததை அறிந்து, ரிஷிகளின் மத்தியில் இதை அறிவித்தார்:(1) "இக்ஷ்வாகுவின் வழித்தோன்றலும், திரிசங்கு என்று நன்கு அறியப்பட்டவனும், தர்மிஷ்டனும், நல்லவனுமான இவன், தன் சரீரத்துடன் தேவலோகம் செல்ல விரும்பி என்னை சரணடைந்திருக்கிறான்.(2,3அ) இவன் தன் சரீரத்துடன் தேவலோகம் செல்ல வழிவகுக்கும் யஜ்ஞத்தை என்னுடன் சேர்ந்து நீங்கள் அனைவரும் நடத்தித் தர வேண்டும்" {என்றார் விஷ்வாமித்ரர்}.(3ஆ,4அ)

விஷ்வாமித்ரரின் சொற்களைக் கேட்டவர்களும், தர்மத்தை அறிந்தவர்களுமான மஹரிஷிகள் அனைவரும் விரைவாக ஒன்று சேர்ந்து தர்மத்திற்குப் பொருந்தும் இந்தச் சொற்களைத் தங்களுக்குள் பேசினர்:(4ஆ,5அ) "குசிகனின் வழித்தோன்றலும், பரமகோபம் அடைபவருமான இம்முனிவர் சொன்னவை அனைத்தையும் செய்வோம். இதில் ஐயமில்லை. இல்லையென்றால் அக்னிக்கு ஒப்பான இந்த பகவான் கடுஞ்சாபம் அளிப்பார்.(5ஆ,6) எனவே, இக்ஷ்வாகுவின் வழித்தோன்றல் {திரிசங்கு}, விஷ்வாமித்ரரின் தேஜஸ்ஸால் சரீரத்துடன் திவம் {சுவர்க்கம்} செல்லும் வகையில் நாம் யஜ்ஞத்தைச் செய்வோம். அனைவரும் காரியத்தைத் தொடங்குவோம்" {என்று தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டனர்}.(7,8அ)

இவ்வாறு சொன்ன அந்த மஹரிஷிகள், அதற்கான பணிகளைச் செய்யத் தொடங்கினர். மஹாதேஜஸ்வியான விஷ்வாமித்ரர் {அந்த யஜ்ஞத்தின்} யாஜகரானார் {அத்வர்யுவானார்}.(8ஆ,9அ) மந்திரங்களை நன்குணர்ந்த ரித்விஜர்களும், கல்பங்களுக்கு {சாத்திரங்களுக்கு} இணக்கமான மந்திரங்களை விதிப்படி சொல்லி அனைத்துக் கர்மங்களையும் செய்தனர்.(9ஆ,10அ)

நெடுங்காலத்திற்குப் பிறகு, மஹாதேஜஸ்வியான விஷ்வாமித்ரர், ஹவிர்ப்பாகங்களைக் கொடுப்பதற்காக தேவர்கள் அனைவரையும் ஆவாஹநம் செய்தார் {மந்திரங்களைச் சொல்லி நல்ல முறையில் அழைத்தார்}.(10ஆ,11அ) எனினும் தேவர்கள் எவரும் ஹவிர்ப்பாகங்களை ஏற்க வரவில்லை. பெருங்கோபமடைந்த விஷ்வாமித்ர மஹாமுனி, ஸ்ருவத்தை {ஹோமம் செய்யும் அகப்பையை} உயர்த்தி, குரோதத்துடன் திரிசங்குவிடம் இதைச் சொன்னார்:(11ஆ,12) "நரேஷ்வரா {மனிதர்களின் தலைவா, திரிசங்குவே}, நான் அடைந்த தவத்தின் வீரியத்தைப் பார். இத்தகையவனான நான் உன்னை சரீரத்துடன் சுவர்க்கத்திற்கு அனுப்புவேன். நராதிபா, அடைதற்கரிய திவத்தை {சுவர்க்கத்தை} உன் சரீரத்துடன் அடைவாயாக.(13,14அ) ராஜாவே, என்னால் அடையப்பட்ட தவத்தின் பலன் சிறிதாவது இருக்குமல்லவா? அந்த தேஜஸின் மூலம் நீ சரீரத்துடன் திவம் {சுவர்க்கம்} செல்வாயாக" {என்றார் விஷ்வாமித்ரர்}.(14ஆ,15அ)

காகுத்ஸ்தா {ராமா}, அந்த முனிவர் இவ்வாறு சொல்லி, மற்ற முனிவர்கள் அனைவரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே அந்த நரேஷ்வரன் {மனிதர்களின் தலைவனான திரிசங்கு} தன் சரீரத்துடன் திவம் {சுவர்க்கம்} நோக்கி எழுந்தான்.(15ஆ,16அ) ஸுரகணங்கள் {தேவர்கள்} அனைவருடன் கூடிய பாகசாசனன் {இந்திரன்}, ஸ்வர்க்கலோகம் வந்த திரிசங்குவைக் கண்டு இந்த வசனத்தைச் சொன்னான்:(16ஆ,17அ) "திரிசங்குவே, நீ இன்னும் ஸ்வர்க்கத்தை உனதாக்கவில்லை. நீ திரும்பிச் செல்வாயாக. குருசாபம் அடைந்த மூடா, சரீரந்திரும்பி {தலைகீழாகப்} பூமியில் விழுவாயாக" {என்றான் இந்திரன்}.(17ஆ,18அ)

மஹேந்திரனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் அந்தத் திரிசங்கு, தபோதனரான விஷ்வாமித்ரரை நோக்கி, "என்னைக் காப்பீராக" என்று உரக்கக் கதறியபடியே வானத்தில் இருந்து விழுந்தான்.(18ஆ,19அ) அவன் {திரிசங்கு} உரக்கக் கதறியதைக் கேட்ட கௌசிகர் {விஷ்வாமித்ரர்} தீவிர கோபமடைந்து, "நில், நிற்பாயாக" என்று சொன்னார்.(19ஆ,20அ)

ரிஷிகளின் மத்தியில் மற்றொரு பிரஜாபதியை {படைப்பாளனான பிரம்மனைப்} போல இருந்த அந்த தேஜஸ்வி {விசுவாமித்ரர்}, தக்ஷிணமார்க்கத்தில் {தென் திசையின் வழியில்} வேறு சப்தரிஷிகளைப் படைத்தார். பெரும் புகழ்பெற்ற அவர் {விஷ்வாமித்ரர்}, முனிகளின் மத்தியில் நின்று குரோதமடைந்தவராக தக்ஷிண திசையில் புதிய நக்ஷத்திர மாலையை {நட்சத்திரங்களின் வரிசையைப்} படைத்தார்.(20ஆ-22அ) நக்ஷத்திர வம்சங்களையும் படைத்துக் குரோதக்கறை படிந்தவராக, "மற்றொரு இந்திரனை உண்டாக்குவேன். அல்லது இந்த லோகம் இந்திரனற்றதாக இருக்கட்டும்" என்று சொல்லிவிட்டு, மேலும் குரோதத்துடன் அவர் வேறு தேவர்களையும் படைக்கத் தொடங்கினார்.(22ஆ,23)

அப்போது ரிஷிகளும், ஸுரர்களும், அஸுரர்களும் பெருங்கலக்கமடைந்து, மஹாத்மாவான விஷ்வாமித்ரரிடம் நற்சொற்களைச் சொல்லும் வகையில்,(24) "தபோதனரே, பெரும் நற்பேறு பெற்றவரே, குருசாபத்தால் வீழ்ந்த இந்த ராஜன், சரீரத்துடன் திவம் {சுவர்க்கம்} செல்வது ஒருபோதும் தகாது" என்றனர்.(25)

முனிபுங்கவரான கௌசிகர், தேவர்களின் வசனத்தைக் கேட்டு, பாராட்டத்தக்க இந்த வாக்கியத்தை அந்த தேவர்கள் அனைவரிடமும் சொன்னார்:(25) "நீங்கள் மங்கலமாக இருப்பீராக. பூபதியான இந்தத் திரிசங்குவை சரீரத்துடன் உயர்த்துவதாக இவனிடம் செய்த பிரதிஜ்ஞையை மெய்யற்றதாக்கும் உற்சாகம் எனக்கில்லை.(27) சரீரத்துடன் கூடிய சாஷ்வத ஸ்வர்க்கம் திரிசங்குவுக்கு அமையட்டும். மேலும் எவை {என்னால்} படைக்கப்பட்டனவோ, அந்த நக்ஷத்திரங்கள் அனைத்தும் என்னுடையவையாகவே இந்த லோகங்கள் இருக்கும் வரை உறுதியாக நிலைத்திருக்கட்டும். ஸுரர்கள் அனைவரும் இதை ஏற்பதே தகும்" {என்றார் விஷ்வாமித்ரர்}.(28,29)

இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் தேவர்கள் அனைவரும் அந்த முனிபுங்கவரிடம் மறுமொழியாக, "அவ்வாறே ஆகட்டும். முனிசிரேஷ்டரே, நீர் மங்கலமாக இருப்பீராக. இந்த நக்ஷத்திரங்கள் அநேகமும் வைஷ்வாநரபாதைக்கு {சோதிமண்டல வழிக்கு} வெளியே ஆகாயத்தில் தங்கள் தங்கள் இடங்களில் நிலைத்திருக்கட்டும். ஜொலித்துக் கொண்டிருக்கும் ஜோதிகளின் மத்தியில் அமரரைப் போல் திரிசங்குவும் இருந்தாலும் இவன் தலைகீழாகவே நிலைத்திருக்கட்டும்.(30-32அ) சுவர்க்கம் செல்பவனைத் தொடர்வதைப் போலவே கிருதார்த்தனும், கீர்த்திமானுமான இந்த நிருபசத்தமனை {மன்னர்களில் சிறந்த திரிசங்குவை} இந்த ஜோதிகள் அனைத்தும் பின் தொடரட்டும்" என்றனர்.(32ஆ,33அ)

தேவர்கள் அனைவராலும் துதிக்கப்பட்டவரும், மஹாதேஜஸ்வியும், தர்மாத்மாவுமான விஷ்வாமித்ரரும் ரிஷிகளின் மத்தியில் தேவர்களிடம், "ஏற்கிறேன்" என்று சொன்னார்.(33ஆ,34அ)

நரோத்தமா {மனிதர்களில் சிறந்த ராமா}, யஜ்ஞம் முடிந்த பின்னர் மஹாத்மாக்களான தேவர்கள், தபோதனர்களான ரிஷிகள் ஆகியோர் அனைவரும் வந்தவாறே சென்றனர்" {என்றார் சதாநந்தர்}[1].(34)

[1] தேசிராஜு ஹனுமந்தராவ் பதிப்பின் அடிக்குறிப்பில், "திரிசங்கு, சூர்யாருணனின் {திரையாருணனின்} மகனாவான். உண்மையில் இவனது பெயர் சத்தியவிரதனாகும். திரிசங்கு என்பது இவனது புனைப்பெயராகும். இவன் மூன்று சாபங்களைப் பெற்றவன் என்பதால் திரிசங்கு என்ற பெயர்பெற்றான் என்று ஹரிவம்சம் குறிப்பிடுகிறது. அது பின்வருமாறு: அறம் சார்ந்த இவனது தந்தை இவனை நாடு கடத்துகிறான். வசிஷ்டர் அதைத் தடுக்காததால் திரிசங்கு அவரிடம் பெருங்கோபம் கொள்கிறான். எனவே, தந்தையின் சாபம் முதல் சாபம். அடுத்தது வசிஷ்டரின் கறவை மாட்டைக் கொன்று இரண்டாம் சாபத்தைப் பெறுகிறான். விஷ்வாமித்ரரின் மகன்களுக்கு உணவளிக்க முடியாத காரணத்தால் வசிஷ்டரின் பசுவைக் கொன்று அவர்களுக்கு உணவளிக்கிறான். விஷ்வாமித்ரர் தன் நாட்டையும், குடும்பத்தையும் துறந்து தவம் செய்யச் சென்றுவிட்டதால் அவரது மனைவியையும், அவரது மகன்களையும் திரிசங்குவே காத்துவந்தான். அந்த நன்றிக்கடனுக்காகவே இப்போது திரிசங்குவுக்கு உதவும் வகையில் விஷ்வாமித்ரர் அவனைச் சுவர்க்கத்திற்கு அனுப்ப முயல்கிறார். மூன்றாவது சாபம் புனிதமற்ற இறைச்சியை உண்டதால் அவனுக்கு விளைகிறது. இவ்வாறே திரிசங்கு மூன்று சாபங்களைப் பெறுகிறான்" என்றும் இன்னும் அதிகமும் இருக்கிறது. அதைப் படிக்க https://valmikiramayan.net/utf8/baala/sarga60/bala_60_frame.htm என்ற சுட்டிக்குச் செல்லவும். இங்கே குறிப்பிடப்படும் ஹரிவம்சம் பகுதியைப் படிக்க https://harivamsam.arasan.info/2020/03/Harivamsa-Harivamsa-Parva-Chapter-12.html https://harivamsam.arasan.info/2020/04/Harivamsa-Harivamsa-Parva-Chapter-13.html என்ற இரண்டு சுட்டிகளுக்குச் செல்லவும். 

---

பாலகாண்டம் சர்க்கம் – 60ல் உள்ள சுலோகங்கள் : 34

Previous |

Sanskrit |

English |

Next

சாபம் கொடுத்த வாசிஷ்டர்கள் | பால காண்டம் சர்க்கம் - 58 (24)

Vaasishtas curse | Bala-Kanda-Sarga-58 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: வசிஷ்டரின் மகன்களால் சபிக்கப்பட்ட திரிசங்கு விஷ்வாமித்ரரைச் சரணடைவது...

{சதாநந்தர் ராமனிடம் தொடர்ந்தார்}, "இராமா, திரிசங்குவின் வசனத்தைக் கேட்ட ரிஷிபுத்திரர்கள் {வசிஷ்டரின் மகன்கள்} நூறு பேரும் குரோதமடைந்து அந்த ராஜனிடம் இவ்வாறு சொன்னார்கள்:(1) "துர்புத்தி கொண்டவனே, சத்தியவாதியான குருவால் {வசிஷ்டரால்} நிராகரிக்கப்பட்டாய். அவரை மீறி {வசிஷ்டரெனும் அந்த மரத்தின்} மற்றொரு கிளையை நீ நாடுவது எவ்வாறு?(2) இக்ஷ்வாகுக்கள் அனைவருக்கும் புரோஹிதரே பரமகதியாவார். அந்தச் சத்தியவாதியின் வசனத்தை மீறுவது சாத்தியமில்லை.(3) பகவானான வசிஷ்ட ரிஷி, "சாத்தியமில்லை" என்று சொன்னால் எவ்வழியில் அதை நிறைவேற்ற இயலும்?(4) நரசிரேஷ்டா {மனிதர்களில் சிறந்தவனே}, பாலனாகவே இருக்கும் நீ மீண்டும் உன் நகரத்துக்குச் செல்வாயாக. பார்த்திபா, அந்த பகவானே மூவுலகங்களிலும் எந்த யஜ்ஞத்தையும் நடத்தவல்லவர். எங்களால் எவ்வாறு அவருக்கு அவமானத்தை ஏற்படுத்த இயலும்?" {என்றனர்}.(5)

அந்த ராஜன் {திரிசங்கு} குரோதத்துடன் கூடிய அவர்களின் வசனத்தைக் கேட்டு, மேலும் அவர்களிடமே இந்த வசனத்தைச் சொன்னான்:(6,7அ) "தபோதனர்களே, நான் அந்த பகவானாலும், குரு புத்திரர்களாலும் நிராகரிக்கப்பட்டேன். உண்மையில் நான் அந்நிய கதியை {வேறு வழியைத்} தேட விரும்புகிறேன். உங்களுக்கு நன்மை உண்டாகட்டும்" {என்றான்}.(7ஆ,8அ)

அந்த ரிஷிபுத்திரர்கள் பேரழிவுக்கு வழிவகுக்கும் அந்த வாக்கியத்தைக் கேட்டுப் பரமகுரோதமடைந்து, "நீ சண்டாளனாவாயாக" என்று சபித்தனர்.(8ஆ,9அ)

அந்த மஹாத்மாக்கள் இவ்வாறு சொல்லிவிட்டுத் தங்கள் தங்கள் ஆசிரமங்களுக்குச் சென்றனர். இராத்திரி கடந்ததும் அந்த ராஜா {திரிசங்கு} சண்டாளத் தன்மையை அடைந்தான்.(9ஆ,10அ) அவன் நீல {கரிய} வஸ்திரங்களைத் தரித்த நீல {கரிய} புருஷனானான். அவனுடைய தலைமுடி குறுகிப் பருத்து செம்மயிரானது. அவன் சுடலையில் உள்ள சாம்பல் பூசப்பட்ட மாலையையும், இரும்பு ஆபரணங்களையும் அணிந்திருந்தான்.(10ஆ,11அ)

இராமா, சண்டாள ரூபத்தில் அவனைக் கண்ட மந்திரிகளும், நகரவாசிகளும், பணியாட்களும் கூட்டங்கூட்டமாக அவனை விட்டுப் பிரிந்து ஓடினர்.(11ஆ,12அ) காகுத்ஸ்தா, பரமாத்மவானான அந்த ராஜா {திரிசங்கு} ஒரு பகலும், இரவும் பரிதவித்திருந்து, தபோதனரான விஷ்வாமித்ரரிடம் சென்றான்.(12ஆ,13அ) இராமா, பயன் கிடைக்காமல் தடுக்கப்பட்டவனும், சண்டாள ரூபத்தை அடைந்தவனுமான அந்த ராஜனைக் கண்டு விஷ்வாமித்ர முனிவர் கருணை கொண்டார்.(13ஆ,14அ)

மஹாதேஜஸ்வியும், பரமதார்மிகருமான அவர் {விஷ்வாமித்ரர்}, கோர வடிவம் கொண்ட அந்த ராஜனிடம் காருண்யத்துடன், "நீ மங்கலமாக இருப்பாயாக" என்ற வாக்கியத்தைச் சொன்னார்.(14ஆ,15அ) பிறகு, "மஹாபலம்வாய்ந்த ராஜபுத்திரா, நீ வந்த காரியமென்ன? அயோத்யாபதியே, வீரனே, சாபத்தால் நீ இந்த சண்டாளக் கதியை அடைந்தாயா?" என்று கேட்டார்.(15ஆ,16அ)

சண்டாள கதியை அடைந்தவனும், வாக்கியங்களின் கருத்தை அறிந்தவனுமான அந்த ராஜா {திரிசங்கு}, அந்த வாக்கியத்தைக் கேட்டுக் கைகளைக் கூப்பி வணங்கி இந்த வாக்கியத்தைச் சொன்னான்:(16ஆ,17அ) "குருவாலும், குருபுத்திரர்களாலும் நான் நிராகரிக்கப்பட்டேன். என் ஆசையும் நிறைவேறவில்லை. இந்த விபரீத பிராப்தமும் எனக்கு ஏற்பட்டது.(17ஆ,18அ) சௌம்யரே {விஷ்வாமித்ரரே}, சரீரத்துடன் திவம் {சுவர்கம்} செல்லவேண்டும் என்பது என் கருத்து. நான் நூறு வேள்விகளைச் செய்திருந்தாலும் அந்தப் பலனை அடைந்தேனில்லை.(18ஆ,19அ) சௌம்யரே, நான் ஒருபோதும் பொய் சொன்னதில்லை[1]. ஆபத்துக் காலத்திலும் நான் பொய்யுரைக்கமாட்டேன். க்ஷத்திரிய தர்மத்தின் மீது ஆணையாகச் சொல்கிறேன்.(19ஆ,20அ)

[1] நரசிம்மாசாரியர் பதிப்பின் அடிக்குறிப்பில், ""யஜ்ஞோ அந்ருதே ந ரக்ஷதி" என்று "யாகம் பொய் சொல்லுவதால் க்ஷயித்துப் போகும்" என்கிற வசனத்தை இவ்விடத்தில் கண்டு கொள்வது" என்றிருக்கிறது. தேசிராஜு ஹனுமந்தராவ் பதிப்பின் அடிக்குறிப்பில், "யாகம் பொய்யர்களைக் காக்காது. ஒரு பொய்யன் நரகத்திற்குக் கட்டுப்பட்டவனேயன்றி வேறு வழியில்லை" என்றிருக்கிறது.

நான் பல்வேறு சடங்குகளைச் செய்திருக்கிறேன். பிரஜாதர்மத்துடன் பரிபாலித்திருக்கிறேன். மஹாத்மாக்களும், குருக்களும் என் நடத்தையில் நிறைவடைந்திருந்தனர்.(20ஆ,21அ) முனிபுங்கவரே, தர்மத்துடன் நடந்து கொள்பவனான நான், யாகப் பலனடைவதை எதிர்பார்க்கிறேன். என்னுடைய குருக்கள் என் முயற்சியில் முழு நிறைவடையவில்லை.(21ஆ,22அ) மனித முயற்சிகள் பயனற்றுப் போவதால், தெய்வமே பரமமெனக் கருதுகிறேன். தெய்வத்தால் அனைத்தும் உயர்வடையும். தெய்வமே பரமகதி.(22ஆ,23அ) வேதனையுடன் முயன்று தெய்வத்தால் {விதியால்} சிதைக்கப்பட்டும் என்னைப் போல் நேர்மையாக வேண்டுபவனுக்கு இசைவதே உமக்குத் தகும். நீர் மங்கலமாக இருப்பீராக.(23ஆ,இ) நான் மற்ற எவரிடத்திலும் செல்ல மாட்டேன். எனக்கு உம்மைத் தவிர வேறு கதியில்லை. மனித முயற்சியால் தெய்வத்தை {விதியை} நிவர்த்திச் செய்வீராக" {என்றான் திரிசங்கு}".(24) 

---

பாலகாண்டம் சர்க்கம் – 58ல் உள்ள சுலோகங்கள் : 24

Previous |

Sanskrit |

English |

Next

திரிசங்கு | பால காண்டம் சர்க்கம் - 57 (22)

Trishanku | Bala-Kanda-Sarga-57 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: உடலுடன் சுவர்க்கம் செல்ல வேள்வி செய்யத் தீர்மானித்த திரிசங்கு; வசிஷ்டர் மறுத்தது; வசிஷ்டரின் மகன்களை நாடிய திரிசங்கு...

{சதாநந்தர் ராமனிடம் தொடர்ந்தார்}, "இராகவா {ராமா}, அந்த மஹாத்மாவுடன் {வசிஷ்டருடன்} வைரம் {பகை} ஏற்படுத்திக் கொண்டவரும், மஹாதபஸ்வியுமான விஷ்வாமித்ரர், கொதிக்கும் இதயத்துடன் தமது ஆத்மாவை {மனத்தை} அடக்கிக் கொண்டு, பெருமூச்சுவிட்டுக் கொண்டே தமது மனைவியுடன் தக்ஷிண தேசத்திற்குச் சென்று {தென்னாடு சென்று}, பரம கோரமான மஹாதவம் செய்தார். அவர், பழங்களும், கிழங்குகளும் உண்டு தற்கட்டுப்பாட்டுடன் வாழ்ந்து பெருந்தவத்தைச் செய்துகொண்டிருந்தார்.(1-3அ) அப்போது அவருக்கு சத்தியத்திலும், தர்மத்திலும் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும் ஹவிஷ்பந்தன் {ஹவிஷ்யந்தன்}, மதுஷ்யந்தன், துருடநேத்ரன், மஹாரதன் முதலிய புத்திரர்கள் பிறந்தனர்.(3ஆ,4அ)

ஆயிரம் வருடங்கள் பூரணமடைந்ததும், லோகபிதாமஹனான {உலகின் பெரும்பாட்டனான} பிரம்மன், தபோதனரான {தவத்தையே செல்வமாகக் கொண்டவரான} விஷ்வாமித்ரரிடம் இந்த மதுரமான வாக்கியத்தைச் சொன்னான்: "குசிகாத்மஜா {குசிகனின் மகனே}, உன் தவத்தால் நீ ராஜிரிஷிலோகங்களை வென்றாய். (4ஆ,5) இந்த தவத்தால் நீ ராஜரிஷி ஆகிவிட்டாய்." {என்றான் பிரம்மன்}. அந்த மஹாதேஜஸ்வியும், லோகங்களின் பரமேஷ்வரனுமான {உலகங்களின் மேலான ஆட்சியாளனுமான பிரம்மன்} இவ்வாறு சொல்லிவிட்டுத் தேவர்கள் சஹிதனாகவும், திரிவிஷ்டப {சுவர்க்கத்தின்} வழியாகவும் பிரம்மலோகத்திற்குச் சென்றான்.(6,7அ)

விஷ்வாமித்ரர் இதைக் கேட்டு வெட்கத்தால் தலைகுனிந்து, மஹாதுக்கத்தை அடைந்து, ஆவேசத்துடன் இவ்வாறு பேசினார்:(7ஆ,8அ) "மிகப் பெருந்தவத்தைச் செய்திருந்தாலும், ரிஷிகணங்களும், தேவர்கள் அனைவரும் என்னை ராஜரிஷி என்றே கொள்கின்றனர். என் தவத்திற்கான கனி கிட்டவில்லை என்றே நினைக்கிறேன்" {என்றார் விஷ்வாமித்ரர்}.(8ஆ,9அ) காகுத்ஸ்தா {காகுத்ஸ்தனின் வழித்தோன்றலான ராமா}, மஹாதபஸ்வியான அந்தப் பரமாத்மவான் {விஷ்வாமித்ரர்}, இவ்வாறு தம் மனத்தில் தீர்மானித்து, மீண்டும் பரம தவம் செய்வதில் ஈடுபட்டார்.(9ஆ,10அ)

அதே காலத்தில், சத்யவாதியும், ஜிதேந்திரியனும் {புலன்களை வென்றவனும்}, இக்ஷ்வாகு குலவர்தனனுமான {இக்ஷ்வாகு குலத்தைச் செழிக்கச் செய்பவனுமான} திரிசங்கு என்றொருவன் இருந்தன்.(10ஆ,11அ) இராகவா, "சொந்த சரீரத்துடன் {உடலுடன்} தேவர்களின் பரம கதியில் {சுவர்கத்திற்குச்} செல்ல நான் ஒரு யஜ்ஞம் {வேள்வி} செய்வேன்" எனப் புத்தியில் தீர்மானித்த அவன் {திரிசங்கு}, வசிஷ்டரை அழைத்துத் தன் சிந்தனையைச் சொன்னான்.(11ஆ,12)

மஹாத்மாவான வசிஷ்டர், "இது சாத்தியமில்லை" என்றார். வசிஷ்டரால் நிராகரிக்கப்பட்ட அவன் {திரிசங்கு}, தக்ஷிண திசைக்கு {தென் திசைக்கு}ச் சென்றான். தன் காரியத்தை உணர்ந்த அந்த நிருபன் {மன்னன் திரிசங்கு} அவரது {வசிஷ்டரின்} புத்திரர்களிடம் சென்றான்.(13,14அ) தீர்க்க தவம் செய்து வந்தவர்களும், மஹாதேஜஸ்விகளும், வாசிஷ்டர்களும் {வசிஷ்டரின் மகன்களும்}, பேரொளி கொண்டவர்களும், தீவிர தவத்தில் இருந்த உன்னதர்களுமான அந்த வசிஷ்ட புத்திரர்களிடம் அந்தத் திரிசங்கு சென்றான்.(14ஆ,15)

அவன் {திரிசங்கு}, மஹாத்மாக்களும், குருசுதன்களுமான {தன் குருவின் மகன்களுமான} அவர்களிடம் சென்று, சற்றே குனிந்த முகத்துடன் கைகளைக் கூப்பி, வயதுக்குகந்த வரிசையில் அந்த மஹாத்மாக்களை மதித்து, அனைவரிடமும் இவ்வாறு பேசினான்:(16,17அ) "உங்களை நான் சரணடைகிறேன். புகலிடமளிக்கும் உங்களிடம் நான் சரணடைகிறேன். நீங்கள் மங்கலமாக இருப்பீராக. மஹாத்மாவான வசிஷ்டரால் நான் நிராகரிக்கப்பட்டேன்.(17ஆ,18அ) ஒரு மஹாயஜ்ஞம் செய்ய நான் ஏங்குகிறேன். இதற்குச் சம்மதிப்பதே உங்களுக்குத் தகும். என் குருவின் புத்திரர்களான உங்கள் அனைவரையும் நான் நமஸ்கரிக்கிறேன் {வணங்குகிறேன்}.(18ஆ,19அ) தலைவணங்கி நான் உங்களை வழிபடுகிறேன். தவம் செய்யும் உங்களைப் போன்ற பிராமணர்களை நான் யாசிக்கிறேன். நீங்கள் அனைவரும், ’சரீரத்துடன் {உடலுடன்} தேவலோகத்திற்குச் செல்லும் வகையில் எனக்காக ஒரு யஜ்ஞத்தைச் செய்ய வேண்டும்’ என நான் வேண்டுகிறேன்.(19ஆ,20) தபோதனர்களே {தவத்தையே செல்வமாகக் கொண்டவர்களே}, வசிஷ்டரால் நிராகரிக்கப்பட்ட நான், குருபுத்திரர்களான உங்களைத் தவிர வேறு எந்தக் கதியையும் {வழியையும்} காணவில்லை.(21) இக்ஷ்வாகுக்கள் அனைவருக்கும் புரோஹிதத்தில் பரம கதியான அவருக்கு {வசிஷ்டருக்கு} அடுத்தபடியாக இருக்கும் நீங்கள் அனைவரும் எனக்குத் தேவர்களைப் போன்றவர்கள்" {என்றான் திரிசங்கு}.(22) 

---

பாலகாண்டம் சர்க்கம் – 57ல் உள்ள சுலோகங்கள் : 22

Previous |

Sanskrit |

English |

Next