தூஷண வதம் | ஆரண்ய காண்டம் சர்க்கம் - 26 (38)

Dushana killed | Aranya-Kanda-Sarga-26 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராமனுடன் உண்டான கடும்போரில் தூஷணனும், அவனது படைத்தலைவர்களும் கொல்லப்பட்டது; அழிவை அடைந்த ராக்ஷசப் படை...

மஹாபாஹுவான {பெருங்கைகளைக் கொண்ட} தூஷணன், தன் சைனியம் கொல்லப்படுவதைக் கண்டு, பீமவேகம் {பயங்கர வேகம்} கொண்டவர்களும், நிசாசரர்களும் {இரவுலாவிகளும்}, சமரில் பின்வாங்காதவர்களுமான ஐயாயிரம் ராக்ஷசர்களை ஏவினான்.(1,2அ) அவர்கள், சூலங்கள், பட்டிசங்கள், கட்கங்கள் ஆகியவற்றையும், சிலாவர்ஷத்தையும் {பாறை மழையையும்}, மரங்கள் மற்றும் சரவர்ஷத்தையும் {மர, சரமாரியையும்} இடையறாமல் பொழிந்து அவனை {ராமனை} முழுமையாக மறைத்தனர்.(2ஆ,3அ) 

தர்மாத்மாவான ராகவன், பிராணனைப் பறிக்க வல்லவையும், மஹத்தானவையுமான அந்த மரமாரியையும், சிலாமாரியையும் நெருப்பு போன்ற சாயகங்களால் {மரத்தாலான மழையையும், பாறைகளாலான மழையையும் கூர்மையான அம்புகளால்} எதிர்கொண்டான்.(3ஆ,4அ) இராமன், மழையில் கண்களை மூடிக் கொள்ளும் ரிஷபத்தை {காளையைப்} போல {பொறுமையாக தாக்குதல்களைப் பொறுத்துக் கொண்டு} அந்த ராக்ஷசர்கள் அனைவரின் வதத்திற்காக பரம குரோதமடைந்தான்.(4ஆ,5அ) தேஜஸ்ஸில் எரிவதைப் போன்ற குரோதத்துடன் நீடித்தவன் {ராமன்}, அனைத்துப் பக்கங்களில் இருந்தும் தூஷணன் மீதும், அவனது சைனியத்தின் மீதும் சரங்களை ஏவினான்.(5ஆ,6அ)

சேனாதிபதியும், சத்ருதூஷணனுமான {பகைவரை நிந்திப்பவனுமான} அந்த தூஷணன், குரோதத்துடன் இடிக்கு ஒப்பான சரங்களால் அப்போது அந்த ராகவனைத் தாக்கினான்.(6ஆ,7அ) சமரில் வீரனான ராமன், ஒரு க்ஷுரேணத்தால் {அம்பால்} அவனது மஹத்தான தனுவையும், நான்கால் {நான்கு அம்புகளால்} நான்கு அசுவங்களையும் {குதிரைகளையும்} குரோதத்துடன் வெட்டி வீழ்த்தினான்.(7ஆ,8அ) கூரிய சரங்களால் அந்த அசுவங்களைக் கொன்றபிறகு, அர்த்தசந்திர பாணத்தால் சாரதியின் சிரத்தை வாங்கி, மூன்றால் அந்த ராக்ஷசனின் {தூஷணனின்} மார்பையும் தாக்கினான்.(8ஆ,9அ) 

தனு முறிந்து, ரதம் ஒழிந்து, அசுவம் கொல்லப்பட்டு, சாரதியும் கொல்லப்பட்டவன் {தூஷணன்}, கிரி சிருங்கத்திற்கு {மலைச்சிகரத்திற்கு} நிகரானதும், மயிர்க்கூச்சத்தை ஏற்படுத்தவல்லதும், காஞ்சனப் பட்டைகளால் {பொன்கட்டுகளால்} கட்டப்பட்டதும், தேவ சைனியத்தையே தாக்கவல்லதும், கூரான இரும்பு ஆணிகளால் மறைக்கப்பட்டதும், பகைவரின் கொழுப்பில் தோய்ந்ததும், வஜ்ரத்தையும், இடியையும் நிகர்த்த ஸ்பரிசங் கொண்டதும், அந்நியர்களின் கோபுரங்களைப் பிளக்கவல்லதுமான பரிகம் ஒன்றை எடுத்தான்.(9ஆ-11) குரூர கர்மம் செய்பவனும் {கொடுஞ்செயல் புரிபவனும்}, நிசாசரனுமான {இரவுலாவியுமான} அந்த தூஷணன், போரில் மஹா உரகத்திற்கு {பாம்புக்கு} ஒப்பான அந்த பரிகத்தை எடுத்துக் கொண்டு ராமனை நோக்கி விரைந்து சென்றான்.(12)

அந்த ராகவன், தன்னை நோக்கிவந்து கொண்டிருந்தவனும், தோள்வளைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனுமான அந்த தூஷணனின் கைகளை இரண்டு சரங்களால் வெட்டினான்.(13) போர்முனையில் கைகள் வெட்டப்பட்ட அவனது பேருடலில் இருந்து, சக்ரத்வஜம் போல {இந்திரனின் கொடியைப் போல} அந்தப் பரிகம் நழுவி முன்னே விழுந்தது.(14) கைகள் வெட்டப்பட்ட தூஷணன், தந்தங்கள் முறிக்கப்பட்ட செருக்கு நிறைந்த மஹாகஜத்தைப் போலப் புவியில் விழுந்தான்.(15) போரில் வீழ்த்தப்பட்டு பூமியில் விழுந்த தூஷணனைக் கண்ட சர்வ பூதங்களும் {அனைத்து உயிரினங்களும்}, "சாது, சாது இதி {நல்லது, இது நல்லது}" என்று சொல்லி அந்தக் காகுத்ஸ்தனை {ராமனைப்} பூஜித்தன[1].(16)

[1] தேவர்கள் அர்த்து எழ முனிவர்கள் திசைதொறும் சிலம்பும்

ஓவு இல் வாழ்த்து ஒலி கார்க்கடல் முழக்கு என ஓங்க

கா அடா இது வல்லையேல் நீ என கணை ஒன்று

ஏவினான் அவன் எயிறுடை நெடுந்தலை இழந்தான்.

- கம்பராமாயணம் 3035ம் பாடல், கரன் வதைப் படலம்

பொருள்: தேவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் ஆரவாரம் செய்ய, திசையெங்கும் முனிவர்கள் ஆரவாரம் செய்ய, ஒழிவில்லாத வாழ்த்துகளின் ஒலி கரிய கடலின் முழக்கம் போல் ஓங்க, "நீ வல்லமையுள்ளவனென்றால் இதைத் தடுத்து உன்னைக் காத்துக் கொள்" என்று சொல்லி, கணை ஒன்றை ஏவினான் {இராமன்}. அவன் {தூஷணன்}, கோர தந்தங்களைக் கொண்ட தன் பெரிய தலையை இழந்தான்.

இதற்கிடையில், குரோதம் நிறைந்தவர்களும், சேனைத் தலைவர்களுமான மஹாகபாலன், ஸ்தூலாக்ஷன், மஹாபலனான பிரமாதி ஆகிய மூவரும், மிருத்யு பாசத்தால் {யமனின் சுருக்குக்கயிற்றால்} கட்டப்பட்டவர்களாக ஒன்றாகச் சேர்ந்து ராமனை நோக்கி விரைந்தனர்.(17,18அ) மஹாகபாலன் நீளமான சூலத்தை உயர்த்திக் கொண்டும், ராக்ஷசன் ஸ்தூலாக்ஷன் பட்டிசத்தை {பட்டாக்கத்தியை} எடுத்துக் கொண்டும், பிரமாதி பரசுடனும் {கோடரியுடனும்} விரைந்தனர்.(18ஆ,19அ) எதிர்த்து வரும் அவர்கள் தன்னை நெருங்கி விட்டதைக் கண்ட ராமன், அகாலத்தில் வந்த அதிதிகளை {விருந்தினர்களைப்} போல அவர்களை கூர்த்தீட்டப்பட்ட முனைகளுடன் கூடிய சாயகங்களால் {பாணங்களால்} வரவேற்றான்.(19ஆ,20அ) 

அந்த ரகுநந்தனன் {ராமன்}, மஹாகபாலனின் சிரத்தை {தலையை} வெட்டித் தள்ளிவிட்டு, இன்னும் கணக்கற்ற சரங்களால் பிரமாதியை நிர்மூலமாக்கினான்.{20ஆ,21அ} ஸ்தூலாக்ஷனின் தடித்த கண்களைக் கூரிய சாயகங்களால் {அம்புகளால்} நிரப்பினான். க்ஷணப் பொழுதில் கொல்லப்பட்ட அவன் {ஸ்தூலாக்ஷன்} கிளைகளுடன் கூடிய பெரும் மரம் ஒன்றைப் போல பூமியில் விழுந்தான்.{21ஆ,22அ} சினங்கொண்டவனான அவன் {ராமன்}, தூஷணனைப் பின்தொடர்ந்து வந்த ஐயாயிரம் பேரையும், ஐயாயிரம் சரங்களால் யமனின் வசிப்பிடத்திற்கு அனுப்பி வைத்தான்.(20ஆ-23அ) 

தூஷணனும், அவனைப் பின்தொடர்ந்தவர்களும் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டுக் குரோதமடைந்த கரன், மஹாபலவான்களான தன் சேனை அதிகாரிகளிடம் {பின்வருமாறு} ஆணையிட்டான்:(23ஆ,24அ) "இந்த தூஷணன், தன்னைப் பின்தொடர்ந்து சென்றவர்களுடன் சேர்ந்து போரில் கொல்லப்பட்டான். சர்வ ராக்ஷசர்களும் மஹத்தான சேனையுடன் சென்று யுத்தத்தில் நானாவித வடிவமைப்புகளுடன் கூடிய சஸ்திரங்களை {ஆயுதங்களைக்} கொண்டு தீய மானுஷனாம் ராமனைக் கொல்வீராக" {என்றான் கரன்}.(24ஆ,25)

இவ்வாறு சொன்ன கரன், குரோதத்துடன் ராமனை நோக்கி விரைந்து சென்றான். சியேனகாமி, பிருதுக்ரீவன், யஜ்ஞசத்ரு, விஹங்கமன்,{26} துர்ஜயன், கரவீராக்ஷன், பருஷன், காலகார்முகன், ஹேமமாலி {மேகமாலி}, மஹாமாலி, ஸர்பாஸ்யன், ருதிராசனன்{27} என்ற மஹாவீரர்களான பன்னிரெண்டு படை அதிகாரிகள்[2] அந்த சைனியத்துடன் சேர்ந்து உத்தம சரங்களை ஏவியபடியே ராமனை நோக்கி விரைந்து சென்றனர்.(26-28) அப்போது அந்த தேஜஸ்வி {ராமன்}, எஞ்சியிருக்கும் அந்த சைனியத்தை, பாவகனை {அக்னியைப்} போன்றவையும், ஹேம வஜ்ரங்களால் {தங்கம், வைரங்களால்} அலங்கரிக்கப்பட்டவையுமான சாயகங்களால் {கணைகளால்} வதைத்தான்.(29) ருக்ம புங்கத்துடன் கூடியவையும் {தங்கத்தாலான கட்டுகளைக் கொண்டவையும்}, புகையுடன் கூடிய அக்னியைப் போல ஒளிர்பவையுமான அந்தக் கூரியவை {பாணங்கள்}, பெரும் மரங்களை {வீழ்த்தும்} வஜ்ரத்தைப் போல அந்த ராக்ஷசர்களை வீழ்த்தின.(30)

[2] இந்த ராக்ஷசர்களின் பெயர்களும், இந்த சர்க்கத்தின் 17 முதல் 20ம் சுலோகம் வரை சொல்லப்பட்ட மூவரின் பெயர்களும் ஏற்கனவே ஆரண்ய காண்டம் 23ம் சர்க்கத்தில் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது. 

போர்முனையில் ராமன், நூறு ராக்ஷசர்களை நூறு கர்ணிகளாலும் {கணைகளாலும்}, ஆயிரம்பேரை ஆயிரத்தாலும் {பாணங்களாலும்} தாக்கினான்.(31) அவற்றால் {அந்தக் கர்ணிகளால்}, கவசங்களும், ஆபரணங்களும் உடைந்து, சரங்களும், விற்களும் சின்னாபின்னமாகி, ரத்தத்தால் பூசப்பட்டவர்களாக அந்த நிசாசரர்கள் {இரவுலாவிகள்} தரணியில் விழுந்தனர்.(32) கேசம் தளர்ந்து {தலைமயிர் அவிழ்ந்து}, ரத்தம் பெருக சமரில் விழுந்து கிடந்த அவர்களால் வசுதை {பூமி} முற்றும் குசப் புற்கள் பரவிய விஸ்தீரணமான மஹாவேதியை {பெரும் யாகசாலையைப்} போலிருந்தது.(33) கொல்லப்பட்ட ராக்ஷசர்களுடன் கூடிய அந்த வனம், மாமிசமும், ரத்தமும் கலந்த சேற்றுடன், க்ஷணப்பொழுதில் நரகத்திற்கு ஒப்பாக மஹா கோரமானது.(34) 

பீமகர்மங்களை {பயங்கரச் செயல்களைச்} செய்பவர்களான அந்த ராக்ஷசர்கள் பதினான்காயிரம் பேரும், மானுஷனும், பதாதியுமான {காலாட்படை வீரனுமான} ராமன் ஒருவனாலேயே கொல்லப்பட்டனர்.(35) அந்த சைனியம் மொத்தத்திலும் மஹாரதனான கரனைத் தவிர, ராக்ஷசன் திரிசிரஸும், {மற்றபடி} ரிபுசூதனனான {பகைவரைக் கொல்பவனான} ராமனும் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தனர்.(36) மஹாவீர்யவான்களும், கோரமானவர்களும், வெல்லப்பட முடியாதவர்களுமான ராக்ஷசர்கள் அனைவரும் அந்த லக்ஷ்மணாக்ரஜனால் ரணமூர்த்தத்தில் {லக்ஷ்மணனின் அண்ணனான ராமனால் போர்முனையில்} இவ்வாறே கொல்லப்பட்டனர்.(37) அப்போது கரன், அந்தப் பெரும்போரில் பலவனான ராமனால் அந்த பயங்கரப் படை அழிக்கப்பட்டதைக் கண்டு, அசனியை {இடியை / வஜ்ரத்தை} உயர்த்திய இந்திரனைப் போல அங்கிருந்த மஹத்தான ரதத்தில் ஏறிக் கொண்டு ராமனை நோக்கி விரைந்து சென்றான்.(38)

---

ஆரண்ய காண்டம் சர்க்கம் – 26ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 38

Previous |

Sanskrit |

English |

Next

பார்மகள் நெளிவுற | ஆரண்ய காண்டம் சர்க்கம் - 25 (47)

Goddess Earth made to twitch | Aranya-Kanda-Sarga-25 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: கரனும், அவனது படையும் ராமனைத் தாக்கியது; பதில் தாக்குதல் தொடுத்து ராக்ஷசர்களைக் கொன்ற ராமன்...

முன் செல்பவர்களுடன் கூடிய கரன், அந்த ஆசிரமத்தை அடைந்ததும், பகைவரைக் கொல்பவனான அந்த ராமன் கைகளில் தனுவை ஏந்தி குரோதத்துடன் இருப்பதைக் கண்டான்.(1)  அவனைக் கண்ட கரன், நாண்பொருத்தப்பட்ட வில்லை உயர்த்தி, "இராமனின் எதிரில் செல்வாயாக" என்று சூதனிடம் {சாரதியிடம்} சொன்னான்.(2) அந்த சூதனும், கரனின் ஆணையின் பேரில், மஹாபாஹுவும், தனியாக நின்று தன் தனுவை அசைத்துக் கொண்டிருந்தவனுமான ராமன் நிற்கும் இடத்திற்கு குதிரைகளைச் செலுத்தினான்.(3) இவ்வாறு சென்று கொண்டிருந்தவனைக் {கரனைக்} கண்டு, அவனைப் பின்தொடர்ந்து சென்ற சர்வ ரஜனீசரர்களும் {இரவுலாவிகள் அனைவரும்} மஹாநாதத்துடன் அவனைச் சூழ்ந்து கொண்டனர்.(4) அந்த யாதுதானர்களுக்கு {ராக்ஷசர்களுக்கு} மத்தியில் ரதத்தில் இருந்த கரன், தாரைகளின் மத்தியில் {நக்ஷத்திரங்களின் நடுவில்} உதிக்கும் லோஹிதாங்கனை {செவ்வாயைப்} போல விளங்கினான்.(5)

அப்போது கரன், ஒப்பற்ற பலவானான ராமனை அந்தப் போரில் ஆயிரக்கணக்கான சரங்களால் தாக்கிவிட்டு மஹாநாதம் செய்தான்.(6) பின்னர் குரோதமுடைய நிசாசரர்கள் {இரவுலாவிகள்} அனைவரும், பயங்கர வில்லாளியும், எவராலும் வெல்லப்பட முடியாதவனுமான அந்த ராமன் மீது நானாவித சஸ்திரங்களை {ஆயுதங்களைப்} பொழிந்தனர்.(7) ஏற்கனவே கோபத்திலிருந்த ராக்ஷசர்கள் அந்தப் போரில் ராமனை முத்கரங்கள் {உலக்கைகள்}, பட்டிசங்கள் {பட்டாக்கத்திகள்}, சூலங்கள், பராசங்கள் {ஈட்டிகள்}, கட்கங்கள் {வாள்கள்}, பரசுகள் {கோடாரிகள்} ஆகியவற்றால் தாக்கினர்.(8) நீருண்ட மேகத்திற்கு ஒப்பானவர்களும், மஹாகாயம் {பேருடல்} படைத்தவர்களுமான அந்த மஹாபலவான்கள், யுத்தத்தில் ராமனைக் கொல்ல விரும்பி, ரதங்கள், வாஜிகள் {குதிரைகள்}, பர்வத சிகரங்களுக்கு {மலைச்சிகரங்களுக்கு} ஒப்பான கஜங்கள் {யானைகள்} ஆகியவற்றுடன் அந்தக் காகுத்ஸ்தனை எதிர்த்து விரைந்து சென்றனர்.(9,10அ)

அந்த ராக்ஷச கணங்கள், சைலேந்திரன் {மலைகளின் மன்னனான இமயத்தின்} மீது {மழைத்} தாரைகளைப் பொழியும் மஹா மேகங்களைப் போல இராமன் மீது சரங்களைப் பொழிந்தனர். (10ஆ,11அ) திதிகளில் {குறிப்பிட்ட நாட்களில்} பரிவார கணங்களால் சூழப்பட்ட மஹாதேவனை {சிவனைப்} போலக் குரூரத்தோற்றமுடைய அந்த ராக்ஷசக் கூட்டத்தால் ராமன் சூழப்பட்டிருந்தான்.(11ஆ,12அ) அந்த ராகவன், நதியின் வேகத்தைத் தனதாக்கிக் கொள்ளும் சாகரத்தைப் போல அந்த யாதுதானர்களால் {ராக்ஷசர்களால்} ஏவப்பட்ட சஸ்திரங்களை {ஆயுதங்களைத்} தன் கணைகளால் தடுத்துக் கொண்டிருந்தான்.(12ஆ,13அ) வஜ்ரங்கள் {இடிகள்} பலவற்றால் தாக்கப்பட்டாலும் ஜுவலிக்கும் மஹா அசலத்தை {மேரு மலையைப்} போலவே, கோரமான ஆயுதங்களால் தாக்கப்பட்ட அங்கங்களுடைய ராமனும் சோர்வடைந்தானில்லை.(13ஆ,14அ) இராகவனான {ரகு குலத்தைச் சேர்ந்தவனான} அந்த ராமன், அங்கமெங்கும் காயமடைந்து, ரத்தத்தால் பூசப்பட்டவனாக இருப்பினும், சந்தியா காலத்து மேகங்களால் மறைக்கப்படும் திவாகரனை {சூரியனைப்} போல விளங்கினான்.(14ஆ,15அ)

அப்போது, பல்லாயிரக்கணக்கானோர் சேர்ந்து தனி ஒருவனைத் தாக்குவதைக் கண்டு, தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், பரமரிஷிகள் ஆகியோர் வருத்தமடைந்தனர்.(15ஆ,16அ) பிறகு, கோபமடைந்த ராமன், தன் கார்முகத்தை மண்டலமாகச் செய்து {வில்லை வட்டமாக வளைத்து}, நூற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான கூரிய பாணங்களை ஏவினான்.(16ஆ,17அ) அந்தப் போரில் ராமன், தடுக்க முடியாதவையும், சகிக்க முடியாதவைவும், காலபாசத்திற்கு ஒப்பானவையும், கழுகிறகுடன் கூடியவையும், காஞ்சனத்தால் {பொன்னால்} அலங்கரிக்கப்பட்டவையுமான பாணங்களை விளையாட்டாக ஏவினான்.(17ஆ,18அ) இவ்வாறு விளையாட்டாக சத்ரு சைனியங்களின் மீது ராமன் ஏவிய அந்தச் சரங்கள், காலனால் வீசப்பட்ட பாசங்களைப் போல, அந்த ராக்ஷசர்களின் பிராணனைப் பறித்தன.(18ஆ,19அ) அந்த சரங்கள் அந்த ராக்ஷசர்களின் தேகங்களைப் பிளந்து, ரத்தத்தில் தோய்ந்தவையாக, கொழுந்து விட்டெரியும் அக்னிக்கு இணையான தேஜஸ்ஸுடன் ஒளிர்பவையாக ஆகாயத்தில் எழுந்தன.(19ஆ,20அ)

இராமனின் சாபமண்டலத்தில் {வட்டமான வில்லில்} இருந்து கணக்கின்றி ஏவப்பட்ட அதி உக்கிரமான கணைகள் அந்த ராக்ஷசர்களின் பிராணனை அபகரித்தபடியே வெளியே விழுந்தன.(20ஆ,21அ) இராமன் அந்தப் போரில், அத்தகைய நாற்றுக்கணக்கான, ஆயிரக்கணக்கான கணைகளை ஏவி தனுக்களையும் {விற்களையும்}, துவஜங்களின் {கொடிகளின்} துணிகளையும், தோல்களையும் {கவசங்களையும்}, சிரங்களையும் {தலைகளையும்}, ஆபரணங்களணிந்த கைகளையும், கரிகரங்களை {யானைகளின் துதிக்கைகளை} நிகர்த்த தொடைகளையும் அறுத்து எறிந்தான்.(21ஆ-22) இராமபாண குணத்தில் ஏவப்பட்டவை {அந்தக் கணைகள்}, காஞ்சன சேணத்துடன் {தங்க சேணத்துடன்} ரதத்தில் பூட்டப்பட்ட ஹயங்களை {குதிரைகளை} சாரதிகளுடனும், கஜங்களை {யானைகளை} பாகர்களுடனும், குதிரைகளுடன் கூடிய குதிரைவீரர்களையும், காலாட்களையும் போரில் கொன்று யமனின் வீட்டிற்கு அனுப்பின.(23,24)

அப்போது அந்த நிசாசரர்கள் {இரவுலாவிகளான ராக்ஷசர்கள்}, கூர்முனைகளுடன் கூடிய நாளீகம், நாராசம், விகர்ணி போன்றவற்றால் {போன்ற கணைகளால்} சிதைக்கப்பட்டு, பயங்கரமான குரலில் கதறினார்கள்.(25) இராமன் ஏவிய கூரிய பாணங்களால் மர்மங்கள் {இதயங்கள்} பிளக்கப்பட்டுத் துன்புற்ற அந்த சைனியம், தீயால் தகிக்கும் வறண்ட காட்டைப் போல மகிழ்ச்சியைக் காணாதிருந்தது.(26) பயங்கர பலசாலிகளும், சூரர்களுமான ரஜனீசரர்களில் {இரவுலாவிகளில்} சிலர், பரம குரோதத்துடன் ஈட்டிகள், சூலங்கள், பரசுகள் {கோடரிகள்} ஆகியவற்றை ராமன் மீது ஏவினர்.(27)  மஹாபாஹுவான அந்த வீரியவான் {ராமன்}, போரில் அவர்களின் சஸ்திரங்களைத் தன் பாணங்களால் தடுத்து, அவர்களின் சிரங்களை {தலையை} வெட்டி பிராணனைப் பறித்தான்.(28) சிரம் துண்டிக்கப்பட்டவர்களும், கவசங்கள் அறுக்கப்பட்டவர்களும், விற்கள் வெட்டப்பட்டவர்களுமான அவர்கள் சுபர்ணன் {கருடன்} எழுப்பும் காற்றால் கலக்கமடைந்த மரங்களைப் போல பூமியில் விழுந்தனர்.(29) அதில் எஞ்சிய நிசாசரர்கள் {இரவுலாவிகள், ராமனின்} சரங்களால் தாக்கப்பட்டு, வேதனையடைந்தவர்களாக விரைந்து சென்று கரனிடம் தஞ்சமடைந்தனர்.(30)

அவர்கள் அனைவரையும் தேற்றி, {மீண்டும்} அழைத்துக் கொண்ட தூஷணன், குரோதத்துடன் {ருத்திரனிடம்} விரைந்து செல்லும் அந்தகனை {யமனைப்} போல, தனுவை எடுத்துக் கொண்டு குரோதத்துடன் ராமனை நோக்கி விரைந்து சென்றான்.(31) தூஷணனிடம் தஞ்சமடைந்தவர்கள் அனைவரும் பயமின்றி மீண்டும் திரும்பி, சாலம் {ஆச்சா மரம்}, தாலம் {பனைமரம்}, சிலம் {பாறை} ஆகியவற்றை ஆயுதங்களாக எடுத்துக் கொண்டு ராமனை நோக்கி விரைந்து சென்றனர்.(32) சூலங்கள், முத்கரங்கள் {உலக்கைகள்} ஆகியவற்றைக் கையில் கொண்டவர்களும், பாசங்களை {கயிறுகளைக்} கையில் கொண்டவர்களும், மஹாபலவான்களுமான அந்த ராக்ஷசர்கள், சரமாரிகளையும் {அம்புகளாலான மழையையும்}, சஸ்திரமாரிகளையும் {அயுதங்களாலான மழையையும்}, மரமாரிகளையும் {மரங்களாலான மழையையும்}, சிலாமாரிகளையும் {பாறைகளாலான மழையையும்} அந்தப் போரில் பொழிந்தனர்.(33,34அ) 

இராமனுக்கும், அந்த ராக்ஷசர்களுக்கும் இடையில் மறுமுறை நேர்ந்த அந்த அற்புத யுத்தம், மயிர்க்கூச்சத்தை ஏற்படுத்தும் வகையில் மஹாகோரமானதாக இருந்தது.(34ஆ,35அ) பெருங்குரோதத்துடன் கூடிய அவர்கள், மீண்டும் ராகவனைச் சூழ்ந்து கொண்டு தாக்கினர். அப்போது அந்த மஹாபலவான் {ராமன்}, சர்வ திசைகளிலும், உபதிசைகளிலும் மீண்டும் தோன்றி சரமாரிகளைப் பொழிந்தபடியே எங்கும் சூழ்ந்திருக்கும் சர்வ ராக்ஷசர்களையும் கண்டு, பைரவ நாதம் {இடிமுழக்கம்} செய்து, அந்த ராக்ஷசர்களை நோக்கி பரம பாஸ்வரம் நிறைந்த {பெரும் பிரகாசத்துடன் கூடிய} காந்தர்வ அஸ்திரத்தை ஏவினான்.(35ஆ-37) அப்போது அந்த சாபமண்டலத்திலிருந்து {வட்டமாக வளைந்திருந்த அந்த வில்லில் இருந்து} ஆயிரக்கணக்கான சரங்கள் வெளிப்பட்டன. ஒன்றுசேர்ந்து வெளிப்பட்ட அந்த பாணங்களால் பத்து திசைகளும் முழுமையாக நிறைந்தன.(38) 

சரங்களால் கோரமாகத் தாக்கப்பட்ட ராக்ஷசர்கள், அந்தச் சரங்கள் எடுக்கப்படுவதையோ, தொடுக்கப்படுவதையோ, அந்த உத்தமச் சரங்கள் விடுக்கப்படுவதையோ கண்டார்களில்லை.(39) சரங்களைக் கக்குபவன் போல ராமன் நின்று கொண்டிருந்த போது, அந்தச் சரங்களால் உண்டான அந்தகாரம் {இருள்}, திவாகரனையும் {சூரியனையும்}, ஆகாசத்தையும் மறைத்தது.(40) ஒரே நேரத்தில் விழுபவர்களாலும், ஒரே நேரத்தில் கொல்லப்பட்டவர்களாலும், ஒரே நேரத்தல் வீழ்ந்தவர்களாலும் வசுதையானது {பூமி} நீள அகலங்களில் முற்றிலும் நிறைந்தது[1].(41) அந்த ராக்ஷசர்கள் ஆங்காங்கே ஆயிரக்கணக்கில் கொல்லப்பட்டவர்களாக, விழுந்து கிடப்பவர்களாக, காயமடைந்தவர்களாக, குத்தப்பட்டவர்களாக, சிதறுண்டவர்களாக, பிளவுண்டவர்களாகக் காணப்பட்டனர்.(42)

[1] சொரிந்த பல்படை துணிபட துணிபட சரத்தால்

அரிந்து போந்தன சிந்திட திசை திசை அகற்றி

நெரிந்து பார்மகள் நெளிவுற வனம் முற்றும் நிறைய

விரிந்த செம்மயிர்க் கருந்தலை மலை வீழ்த்தான்.

- கம்பராமாயணம் 2960ம் பாடல், கரன் வதைப் படலம்

பொருள்: {இராக்ஷசர்கள்} பொழிந்த பலவகை ஆயுதங்களையும், பல துண்டுகளாகத் துண்டித்து, சரத்தால் அறுத்துத் தள்ளி, அதற்கு மேலும் வந்தவற்றை திசைகள் அனைத்திலும் சிதறச் செய்து, அகற்றி, பூமாதேவி நெரிந்து அதிக பாரத்தால் நெளியவும் அந்த வனம் முழுவதும் நிறையவும், விரிந்த செம்பட்டை மயிர்களுடையவையும், மலையைப் போன்றவையுமான பெரிய கருந்தலைகளைக் கீழே வீழ்த்தினான்.

அந்தச் சமரில் {போரில்} ராமனுடைய பாணங்களால் வெட்டப்பட்ட தலைப்பாகையுடன் கூடிய தலைகள், துண்டிக்கப்பட்ட தோள்வளைகளுடன் கூடிய புஜங்கள், தொடைகள், முழங்கால்கள், நானாவித ரூபங்களில் எண்ணற்ற ஆபரணங்களை அணிந்த ஹயங்கள் {குதிரைகள்}, முக்கிய துவிபங்கள் {யானைகள்}, பலவாறாய் பிளவுண்ட ரதங்கள், பலவித சாமரங்கள், குடைகள், நானாவித துவஜங்கள், சூலங்கள், பட்டிசங்கள் {பட்டாக்கத்திகள்}, துண்டிக்கப்பட்ட கட்கங்கள் {வாள்கள்}, ஈட்டிகள், சிதறிக் கிடக்கும் கோடரிகள், பலவாறாகத் துண்டிக்கப்பட்டப் பலவிதமான பராசங்கள் {கணைகள்}, துகள்களாக்கப்பட்ட பாறைகள் ஆகியவற்றால் நீள அகலங்களில் நிறைந்திருந்த பூமி பயங்கரமானதாகத் தெரிந்தது.(43-46) {எஞ்சியிருந்த} சர்வ ராக்ஷசர்களும், கொல்லப்பட்டவர்களைக் கண்டு, உற்சாகமிழந்து, பகைவரின் தலைநகரைக் கைப்பற்றக்கூடிய ராமனை நோக்கி நகர முடியாதவர்களாக இருந்தனர்.(47)

---

ஆரண்ய காண்டம் சர்க்கம் – 25ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 47

Previous |

Sanskrit |

English |

Next

அபசகுனங்கள் | ஆரண்ய காண்டம் சர்க்கம் - 23 (34)

Evil Omens | Aranya-Kanda-Sarga-23 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: தீய சகுனங்களைக் கண்ட கரன்; அவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் ராக்ஷசப்படைக்கு உற்சாகமளித்தது...

கழுதை போன்ற செம்பட்டை நிறத்துடன் கூடிய பெரும் மேகமானது, கொந்தளித்தபடியே முன்னேறிக் கொண்டிருந்த அந்த சைனியத்தின் மீது ரத்தம் தோய்ந்த மங்கலமற்ற மழையைப் பொழிந்தது.(1) அவனது {கரனின்} ரதத்தில் பூட்டப்பட்டிருந்த மஹாவேகமுள்ள குதிரைகள், ராஜமார்க்கத்தில், புஷ்பங்கள் நிறைந்த சமமான தேசத்தில் {இடத்தில்} தற்செயலாக இடறி விழுந்தன.(2) சிவந்த முனைகளுடன் கூடிய ஒரு கரிய வட்டம், கொள்ளியைப் போன்ற வட்ட வடிவத்தில் திவாகரனை {சூரியனைச்} சூழ்ந்து கொண்டது.(3) அப்போது, பேருடல் படைத்ததும், பயங்கரமானதுமான கழுகொன்று, உயர்த்தப்பட்டதும் ஹேமதண்டத்துடன் கூடியதும் {தங்கஸ்தம்பமுடையதுமான} துவஜத்தை அணுகி அங்கே அமர்ந்தது.(4) மாமிசங்களை உண்ணும் மிருகங்களும், பக்ஷிகளும் கொடுங்குரலுடன் ஜனஸ்தானத்தின் அருகிலேயே விதவிதமான சுவரங்களில் பலத்த கூச்சல் இட்டன.(5)

கோரமானவையும், பெருங்குரல் படைத்தவையுமான நரிகள் ஒளியூட்டப்படும் {கிழக்குத்} திசையில் அந்த யாதுதானனுக்கு {ராக்ஷசனுக்கு / கரனுக்கு}[1] எதிராக மங்கலமற்ற வகையில் பயங்கரமாக ஊளையிட்டுக் கொண்டிருந்தன.(6) ரத்த ஜலத்தைத் தரித்த மதங்கொண்ட யானைகளைப் போல {ரத்தஜலத்துடன் சிதறிய மலைகளைப் போல} பயங்கர மேகங்கள் பெரும் நீரைச் சுமந்தவாறே ஆகாயத்தில்  பிரகாசத்துடன் அச்சுறுத்திக் கொண்டிருந்தன.(7) மயிர்க்கூச்சத்தை ஏற்படுத்தும் வகையிலான கோரமான இருள் சூழ்ந்தது.  திசைகளும், உபதிசைகளும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.(8) அகாலத்தில் நேர்ந்த சந்திப்பொழுது, ரத்தம் நனைந்த பொருள்களுக்கு ஒப்பாக விளங்கியது. அப்போது கோர மிருகங்களும், பறவைகளும் கரனுக்கு எதிரில் இருந்து கூச்சலிட்டன. ஆபத்தை முன்னறிவிக்கும் வகையில் பருந்துகளும், நரிகளும், கழுகுகளும் அலறின.(9,10அ) யுத்தத்தில் எப்போதும் அமங்கலத்தை ஏற்படுத்துபவையும், கோர நிதர்சனத்தை {ஆபத்தை} அறிவிப்பவையும், ஜுவாலையைக் கக்கும் தங்கள் வாய்களுடன் கூடியவையுமான {பெண்} நரிகள், அந்தப் படையின் எதிரில் ஊளையிட்டுக் கொண்டிருந்தன.(10ஆ,11அ)

[1] பிபேக்திப்ராய் பதிப்பின் அடிக்குறிப்பில், "இங்கே பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கும் சொல் யாதுதானன் என்பதாகும். இது தீய ஆவிகளை அல்லது ராக்ஷசர்களை குறிப்பதாகும்" என்றிருக்கிறது. "யாதுதானன், கசியபர் மற்றும் சுரஸையின் மகனாவான். அவனது பத்து மகன்களும் சூரிய தேவனைப் பின்பற்றும் ராக்ஷசர்களாவர். மஹாபாரதம், அஸ்வமேதபர்வம் பகுதி 8, 6ம் சுலோகத்தில் சிவவழிபாட்டாளர்களாக இந்த யாதுதானர்கள் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்" என்று விஸ்டம் லைப்ரரி வலைத்தளத்தில், https://www.wisdomlib.org/definition/yatudhana என்ற சுட்டியில் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பாஸ்கரனின் {சூரியனின்} அருகில் பரிகம் போன்ற கபந்தம் {தலையற்ற முண்டம்} காணப்பட்டது. கொடியவனும், மஹாகிரஹமுமான சுவர்பானு {ராகு} சூரியனைப் பற்றிக் கொண்டான் {கிரஹணம் பீடித்தது}. மாருதன் சீக்கிரமாக {காற்று வேகமாக} வீசிக் கொண்டிருந்தான்; திவாகரன்  பிரபையற்றிருந்தான் {சூரியன் ஒளியிழந்திருந்தான்}.(11ஆ,12) இரவு நேராமலேயே தாரைகள் {நக்ஷத்திரங்கள்} மின்மினிப் பூச்சிகளைப் போல மின்னி மறைந்தன. அந்த க்ஷணத்தில் தடாகங்களில் மீன்களும், நீர்ப்பறவைகளும் மறைந்து, வாடிய பங்கஜங்களே {தாமரைகளே} இருந்தன. மரங்கள் புஷ்பங்களையும், பழங்களையும் இழந்தவையாக இருந்தன.(13,14அ) காற்றின்றியே புழுதியானது, ஜலதாரியை {மேகத்தைப்} போல் சிவந்து, படர்ந்து, எழும்பியது[2]. அங்கே சாரிகைகளும் {மைனாக்களும்}, "கீ, கீ, கூ, கீ" என்று {குழப்பத்துடன்} கீச்சிட்டுக் கொண்டிருந்தன.(14ஆ,15அ) இடியுடன் கோர தரிசனந்தரும் உல்கங்களும் {எரிநக்ஷத்திரங்களும்} விழுந்தன. சைலங்கள் {மலைகள்}, வனங்கள் {காடுகள்}, கானகங்கள் {சோலைகள்} ஆகியவற்றுடன் கூடிய மஹீயும் {பூமியும்} நடுங்கினாள்.(15ஆ,16அ) 

[2] அசும்புறு மத கரி புரவி ஆடகத்

தசும்புறு சயந்தனம் அரக்கர் தாள் தர

விசும்புறு தூளியால் வெண்மை மேயின

பசும்பரி பகலவன் பைம்பொன் தேரரோ

- கம்பராமாயணம் 2927ம் பாடல்

நீரூற்று போன்று பெருகுகின்ற மதநீருடைய யானைகளும், குதிரைகளும், பொன்னாலான கலசத்துடன் கூடிய சயந்தனங்களும் {தேர்களும்}, அரக்கர்களும் கால் வைத்து நடந்தமையால் வானத்தில் போய்ப் படிந்த புழுதிகளால் சூரியனுடைய பச்சைக் குதிரைகளும் பசும்பொன்னிறமான தேரும் வெண்ணிறத்தை அடைந்தன.

ரதத்தில் அமர்ந்து சென்று கொண்டிருந்தவனும், மதிமிக்கவனுமான கரனின் இடது தோள் துடித்தது. அவனது குரலும் கம்மியது.(16ஆ,17அ) எங்கும் பார்வையைச் செலுத்தும் அவனது கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்தன. நெற்றி வலித்தது. ஆயினும் மோஹத்தால் {அறிவின்மையால்} அவன் திரும்பினானில்லை.(17ஆ,18அ) அந்தக் கரன், மயிர்க்கூச்சத்தை உண்டாக்கும் அந்த மஹா உத்பாதங்களை {அந்தப் பெரும் அபசகுனங்களைக்} கண்டு சிரித்து, ராக்ஷசர்கள் அனைவரிடமும் {பின்வருமாறு} சொன்னான்:(18ஆ,19அ) "பலமற்றவனை {பொருட்படுத்தாத} பலவானைப் போல, வீரியனான நானும், கோர தரிசனம் தரும் வகையில் எழும் இந்த மஹா உத்பாதங்கள் அனைத்தையும் பொருட்படுத்தமாட்டேன்.(19ஆ,20அ) என் கூரிய சரங்களால் தாரைகளையும் {நக்ஷத்திரங்களையும்} ஆகாயத்திலிருந்து விழச் செய்வேன். நான் குரோதமடைந்தால் மிருத்யுவையும் மரண தர்மத்தில் சேரச் செய்வேன் {யமனை மரணமடையச் செய்வேன்}.(20ஆ,21அ) 

பலத்தால் செருக்குற்றிருக்கும் அந்த ராகவனையும் {ராமனையும்}, அவனுடன் பிறந்த லக்ஷ்மணனையும் கூரிய அம்புகளால் கொல்லாமல் திரும்புவதில் நான் உற்சாகங் கொள்ள மாட்டேன்.(21ஆ,22அ) இராமலக்ஷ்மணர்களுக்கு ஆபத்து நேரக் காரணமான என் பகினி {தமக்கை} அவ்விருவரின் உதிரத்தையும் பருகி ஆசை நிறைவேறுவாள்.(22ஆ,23அ) நான் போர்களில் ஒருபோதும் தோற்றவனல்ல. நான் பொய் சொல்பவனுமல்ல. இதை நீங்கள் வெளிப்படையாகவே அறிவீர்கள்.(23ஆ,24அ) நான் குரோதமடைந்தால், மத்தஐராவதத்தில் {மதங்கொண்ட ஐராவதத்தில்} ஏறிச் செல்லும் வஜ்ரஹஸ்தனான தேவராஜாவையும் {வஜ்ரத்தைக் கைகளில் கொண்ட தேவேந்திரனையும்} கூடப் போரில் கொன்றுவிடுவேன். அற்ப மானுஷர்களான அவ்விருவரும் எனக்கு எம்மாத்திரம்?" {என்றான் கரன்}(24ஆ,25அ)

மிருத்யுவின் {யமனின்} பாசக்கயிற்றில் சிக்கிக் கொண்ட அந்த ராக்ஷசர்களின் மஹா சம்முவானது {பெரும்படையானது}, அவனது {கரனின்} கர்ஜனையைக் கேட்டு ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்தது.(25ஆ,26அ) மஹாத்மாக்களான ரிஷிகள், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள் ஆகியோர் யுத்தத்தை தரிசிக்கும் ஆவலுடன் அங்கே ஒன்றுகூடினர்.(26ஆ,27அ) புண்ணிய கர்மங்களைச் செய்தோரான அவர்கள் ஓரிடத்தில் ஒன்றுகூடி அன்யோன்யம் {ஒருவரோடொருவர்} பின்வருமாறு பேசிக் கொண்டனர்: "உலகத்தால் மதிக்கப்படும் கோக்களுக்கும் {பசுக்களுக்கும்}, பிராமணர்களுக்கும் நன்மை உண்டாகட்டும்.(27ஆ,28அ) சக்கரஹஸ்தனான {சக்கரபாணியான} விஷ்ணு, யுத்தத்தில் சர்வ அசுரர்களையும் கொன்றதைப் போல ராகவனும் பௌலஸ்தியர்களான இந்த ரஜனீசரர்களை {இரவுலாவிகளை} வெல்லட்டும்" {என்றனர்}.(28ஆ,29அ) அங்கே விமானங்களில் இருந்த தேவர்களும், பரமரிஷிகளும் இப்படியும் அப்படியும், இன்னும் பலவாறாகவும் ஆவலுடன் பேசிக் கொண்டே ஆயுள் தீர்ந்த அந்த ராக்ஷச வாஹினியை {ராட்சசப் படையைக்} கண்டனர்.(29ஆ,30)

கோபத்துடன் கூடிய கரன், சைனியத்தின் முன் ரதத்தில் வேகமாகச்  சென்றான். அப்போது அந்த ராக்ஷசனைக் கண்ட ராக்ஷசர்கள் இன்னும் அதிகமாக பெருகி நெருங்கினார்கள். சியேனகாமீ, பிருதுக்ரீவன், யஜ்ஞசத்ரு, விஹங்கமன், துர்ஜயன், கரவீராக்ஷன், பருஷன், காலகார்முகன், ஹேமமாலி {மேகமாலி}, மஹாமாலி, ஸர்ப்பாஸ்யன், ருதிராசனன் என்ற பனிரெண்டு மஹாவீரர்கள் கரனைச் சூழ்ந்து நின்றனர்.(31-33அ) மஹாகபாலன், ஸ்தூலாக்ஷன், பிரமாதி, திரிசிரன் என்ற நால்வரும் சேனையின் முன்னிலையில் தூஷணனைப் பின்தொடர்ந்து சென்றனர்.(33ஆ,இ) அதிவேகமுடையதும், போரில் ஆசை கொண்டதும், கொடியதுமான அந்த ராக்ஷச வீரசேனை, சந்திர சூரியர்களை நெருங்கும் கிரஹங்களின் மாலையை {கிரஹங்களுடைய வரிசையைப்} போலவே அந்த ராஜபுத்திரர்கள் இருவரையும் விரைவில் நெருங்கிற்று.(34)

---

ஆரண்ய காண்டம் சர்க்கம் – 23ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 34

Previous |

Sanskrit |

English |

Next

தூஷணன் | ஆரண்ய காண்டம் சர்க்கம் - 22 (24)

Dushana | Aranya-Kanda-Sarga-22 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: கரன், தன் படைத்தளபதியான தூஷணனையும், தன் படையையும் போருக்கு ஆயத்தப்படுத்தியது; பதினான்காயிரம் ராக்ஷசர்களுடன் புறப்பட்டது...

சூர்ப்பணகை, இவ்வாறு ராக்ஷசர்களுக்கு மத்தியில் வைத்து இழித்துரைத்தபோது, சூரனான கரன் குரோதத்துடன் இந்தக் கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னான்[1]:(1) "உனக்கு ஏற்பட்ட அவமானத்தின் காரணமாக எனக்குண்டான அளவில்லா குரோதம், {செரிக்காததும், உவர்ப்பு நிறைந்ததுமான} கடும் உப்புநீரைப் போல தரிக்க இயலாததாக இருக்கிறது.(2) க்ஷீண ஜீவிதம் கொண்ட மானுஷனும் {அற்ப ஆயுள் கொண்ட மனிதனும்}, தன் தீச்செயல்களால் இப்போது வதைக்கப்பட்டு பிராணனை விடப்போகிறவனுமான ராமனின் வீரியத்தை நான் அறிய வேண்டியதில்லை.(3) கண்ணீரை அடக்குவாயாக. இந்தக் கலக்கத்தைக் கைவிடுவாயாக. இராமனையும், அவனுடன் பிறந்தானையும் {லக்ஷ்மணனையும்} யமனின் வசிப்பிடத்திற்கு அனுப்புகிறேன்.(4) இராக்ஷசியே, பரசால் {கோடரியால்} வெட்டப்பட்டு, மந்தப் பிராணனுடன் {குற்றுயிராகக்} கிடக்கும் ராமனின் சிவந்த உதிரத்தை உஷ்ணத்துடன் {சுடச்சுட} நீ பருகுவாய்" {என்றான் கரன்}.(5)

[1] அங்கு அரக்கர் அவிந்து அழிந்தார் என

பொங்கு அரத்தம் விழிவழிப் போந்து உக

வெங்கரப் பெயரோன் வெகுண்டான் விடைச்

சங்கரற்கும் தடுப்பு அருந்தன்மையான்.

- கம்பராமாயணம் 2896ம் பாடல்

பொருள்: காளை வாகனமுடைய சங்கரனாலும் தடுக்க முடியாத தன்மை கொண்டவனும், கொடியவனுமான கரன் என்ற பெயரைக் கொண்டவன், அங்கு அரக்கர் இறந்து அழிந்தனர் என {சூர்ப்பணகைச் சொல்லக்} கேட்டு இரத்தம் பொங்க, விழிகள் வெளியே வர வெகுண்டான்.

கரனின் வதனத்திலிருந்து விழுந்த சொற்களைக் கேட்டுப் பெரும் மகிழ்ச்சியடைந்தவள் {சூர்ப்பணகை}, மூடத்தனத்தால், "இராக்ஷசர்களில் {நீயே} சிறந்தவன்" என்று சொல்லித் தன்னுடன் பிறந்தனை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்தாள்.(6) முன்பு அவளால் {சூர்ப்பணகையால்} பழித்துரைக்கப்பட்டாலும், மீண்டும் இவ்வாறு புகழப்பட்ட கரன், அப்போது தூஷணன் என்ற பெயருடைய சேனாதிபதியிடம் {பின்வருமாறு} சொன்னான்:(7) "என் சித்தம் போல் {என் விருப்பப்படி} நடப்பவர்களும், போரில் திரும்பாதவர்களும், பயங்கர வேகம் கொண்டவர்களுமான பதினான்காயிரம் ராக்ஷசர்கள் இருக்கிறார்கள்.(8) கருநீல மேகத்தின் வண்ணத்தினரான அவர்கள் கோரமானவர்கள்;  கொடுஞ்செயல் புரிபவர்கள்;  உலகத்தாரை ஹிம்சித்துத் திரிபவர்கள்; பலசாலிகள்; உக்ரதேஜஸ் படைத்தவர்கள்.(9) சௌம்யா {மென்மையானவனே, தூஷணா}, என் ரதத்தையும், தனுவையும், சரங்களையும், சித்திரமான கட்கத்தையும் {வாளையும்}, விதவிதமான கூரிய சக்திகளையும் {வேல்களையும்} சீக்கிரம் என் முன்னால் கொண்டுவருவாயாக.(10) இரணகோவிதா {போரில் திறன்படைத்தவனே}, துர்விநீதனான {ஒழுக்கங்கெட்டவனான} ராமனை வதம் செய்வதற்காக பௌலஸ்தியர்களில் {புலஸ்திய குலத்தைச் சேர்ந்த ராக்ஷசர்களில்} மஹாத்மாக்களுக்கு முன் நான் புறப்பட விரும்புகிறேன்" {என்றான் கரன்}.(11)

அவன் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த போதே அந்த தூஷணன், பல்வேறு வண்ணங்களிலான நல்ல அசுவங்கள் {குதிரைகள்} பூட்டப்பட்டதும், சூரிய வர்ணம் கொண்டதுமான மஹாரதம் வருவதை அறிவித்தான்.(12) மேருவின் சிகர வடிவம் கொண்டதும், புடம்போட்ட காஞ்சனத்தால் {பொன்னால்} அலங்கரிக்கப்பட்டதும், ஹேமச்சக்கரங்கள் {பொன்னாலான சக்கரங்கள்} பொருத்தப்பட்டதும், விசாலமானதும், வைடூர்யத்தாலான கூபரத்தை {நுகத்தடியைக்} கொண்டதும், காஞ்சனத்தாலான {பொன்னாலான} மீன்கள், புஷ்பங்கள், மரங்கள், சைலங்கள் {மலைகள்}, சந்திர சூரியர்கள், மங்கலமான பக்ஷி சங்கங்கள் {பறவைக் கூட்டங்கள்}, தாரைகள் {நக்ஷத்திரங்கள்} ஆகியவற்றால் எங்கும் சூழப்பட்டதும், துவஜம், கத்தி ஆகியவற்றைக் கொண்டதும், கிங்கிணி மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், நல்ல அசுவங்கள் {குதிரைகள்} பூட்டப்பட்டதுமான அதில் {அந்த ரதத்தில்} கரன் பொறுத்துக் கொள்ளமுடியாத கோபத்துடன் ஏறினான்.(13-15) இரதங்கள், தோல்கள் {தோலாலான கவசங்கள்}, ஆயுதங்கள், துவஜங்கள் {கொடிகள்} ஆகியவற்றுடன் கூடிய அந்த மஹத்தான சைனியத்தையும், சர்வராக்ஷசர்களையும், தூஷணனையும் கண்ட கரன், "நடப்பீராக" என்றான்.(16)

தோல்கள் {கவசங்கள்}, ஆயுதங்கள், துவஜங்களுடன் கூடிய கோரமான அந்த ராக்ஷச சைனியம், மஹாநாதத்துடனும், மஹாவேகத்துடனும் ஜனஸ்தானத்தில் இருந்து புறப்பட்டது.(17) கைகளில் முத்கரங்கள் {இரும்புத் தடிகள்}, பட்டிசங்கள் {பட்டாக்கத்திகள்}, சூலங்கள், மிகக்கூரிய பரசுகள் {கோடரிகள்}, கட்கங்கள் {வாள்கள்}, சக்கரங்கள், பளபளக்கும் தோமரங்கள்,{18} சக்திகள் {வேல்கள்}, கோரமான பரிகங்கள், மிகப் பெரிய விற்கள், கதைகள், கத்திகள், முசலங்கள் {உலக்கைகள்} ஆகியவற்றோடும், வஜ்ராயுதங்களோடும்,{19} மிகப் பயங்கரர்களும், கரனின் சித்தம்போல் நடப்பவர்களுமான அந்த ராக்ஷசர்கள் பதினான்காயிரம் பேரும் ஜனஸ்தானத்திலிருந்து புறப்பட்டுச்சென்றார்கள்.(18-20)

பயங்கரத் தோற்றமுடைய அந்த ராக்ஷசர்கள், மிக வேகமாக விரைந்து கொண்டிருந்தனர். கரனின் ரதம் சற்றே அவர்களுக்குப் பின்னால் சென்றது.(21) அப்போது சாரதி, {அவர்களுக்கு முன்னால் செல்ல வேண்டும் என்ற} கரனின் அபிப்ராயத்தை அறிந்து கொண்டு, புடம்போட்ட காஞ்சனத்தால் {தங்கத்தால்} அலங்கரிக்கப்பட்டவைகளும், பல வர்ணமுள்ளவைகளுமான அசுவங்களை {குதிரைகளை} வேகமாக செலுத்தினான்.(22) இவ்வாறே, பகைவரைக் கொல்லும் கரனால் சீக்கிரமாகச் செலுத்தப்பட்ட ரதத்தின் சப்தம், திசைகளையும், உபதிசைகளையும் நிரப்பியது.(23) மஹாபலவானும், {கழுதை போன்ற} கொடிய குரல் உடையவனுமான கரன், கோபாவேசங்கொண்டு பகைவனைக் கொல்வதில் அந்தகனைப் போல் துரிதமடைந்து, கல்மழை பொழியும் மேகத்தைப் போல, சாரதியை மீண்டும் மீண்டும் அவசரப்படுத்தியபடியே கர்ஜித்துக் கொண்டிருந்தான்.(24)

---

ஆரண்ய காண்டம் சர்க்கம் – 22ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 24

Previous |

Sanskrit |

English |

Next