மந்தரையின் அலங்காரம் | அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் - 078 (26)

Adornment of Manthara | Ayodhya-Kanda-Sarga-078 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: கடுஞ்சீற்றத்துடன் மந்தரையை இழுத்து வந்த சத்ருக்னன்; கைகேயி கெஞ்சியது; மந்தரையைத் தேற்றியது...

இலக்ஷ்மணானுஜனான {லக்ஷ்மணனின் தம்பியான} சத்ருக்னன், சோக சந்தாபத்திலிருந்தவனும், {ராமனிடம் செல்ல} யாத்திரை செய்ய விரும்பியவனுமான பரதனிடம் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான்:(1) "சத்வ சம்பன்னரான {நல்லெண்ணம் கொண்டவரான} ராமர், சர்வபூதங்களின் கதியாகத் திகழ்வதால் நமது துக்கத்தையுந் தணிப்பார் என்று இன்னும் எவ்வளவுதான் சொல்லிக் கொண்டிருப்போம்? அவர் ஒரு ஸ்திரீயால் வனத்திற்கு விரட்டப்பட்டார்.(2) பலவான் என்றும், வீரிய சம்பன்னன் என்றும் அழைக்கப்படும் லக்ஷ்மணன், பிதாவை அடக்கி ஏன் ராமரைக் காக்கவில்லை?(3) நாரியையின் வசத்தில் விழுந்து தவறான வழியில் செல்லும் ராஜரின் நயத்தையும் {முன்மதியையும்}, நயமின்மையையும் {கவனமின்மையையும்} முன்பே உணர்ந்து {லக்ஷ்மணன் தசரதரை} அடக்கியிருக்க வேண்டும்" {என்றான் சத்ருக்னன்}.(4)

இலக்ஷ்மணானுஜனான சத்ருக்னன் இவ்வாறு பேசிக் கொண்டிருந்த போது, சர்வாபரணபூஷிதையான குப்ஜை {அனைத்து வகை ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட கூனி [மந்தரை]} கிழக்கு வாயிலில் தோன்றினாள்.(5) சந்தனக் குழம்பைப் பூசிக் கொண்டும், ராஜ வஸ்திரங்களை உடுத்திக் கொண்டும், பல்வேறு வகைகளில் அமைந்த விதவிதமான ஆபரணங்களால் அவள் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தாள்.(6) பிரகாசமான மேகலையைப் பூட்டிக் கொண்டும், நல்ல பல ஆபரணங்களை அணிந்து கொண்டும் இருந்தவள், கயிறுகளால் கட்டப்பட்ட வானரியைப் போலத் தோன்றினாள்.(7)

பாபக்காரிணியும், கருணையற்றவளுமான அந்த குப்ஜையை {கூனியை / மந்தரையைக்} கண்ட வாயிற்காவலர்கள், அவளைப் பிடித்துக் கொண்டு வந்து சத்ருக்னனிடம் {பின்வருமாறு} சொன்னார்கள்:(8) "எவள் செயலால் ராமர் வனத்தில் இருக்கிறாரோ, உங்கள் பிதா தேகத்தை விட்டொழித்தாரோ அந்தக் கொடூரப் பாவி இதோ இருக்கிறாள். இவளுக்குத் தகுந்ததைச் செய்வீராக" {என்றனர்}.(9)

பெருந்துக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்டவனும், திட விரதனுமான சத்ருக்னன், இந்தச் சொற்களைக் கேட்டு அந்தப்புரத்தில் இருந்த அனைவரிடமும் இதைச் சொன்னான்:(10) "என்னுடன் பிறந்தவர்களுக்கும், என் பிதாவுக்கும் தீவிர துக்கத்தை உண்டாக்கியவளான இவள் தன் கொடூர கர்மத்திற்கான பலனை இப்போது அடையப் போகிறாள்" {என்றான்}.(11)

இவ்வாறு பேசியவன், சகீ ஜனங்களுடன் {தோழிகளுடன்} இருந்த அந்த குப்ஜையை பலவந்தமாகப் பிடித்த உடனேயே அந்த கிருஹம் {அவளது அலறலை} எதிரொலித்தது.(12) அப்போது, சத்ருக்னனின் குரோதத்தையும், பெருங்கவலையையும் அறிந்து கொண்ட அவளது சகீ ஜனங்கள் அனைவரும் திசையெங்கும் ஓடிச் சென்றனர்.(13) அவளுடைய சகீ ஜனங்கள் அனைவரும், "இவன் செய்வதைக் கண்டால் நம்மை அழித்துவிடுவான் போலிருக்கிறது.(14) தர்மத்தை அறிந்தவளும், புகழ்மிக்கவளும், மகிமை பொருந்தியவளும், கருணையுள்ளவளுமான கௌசலையைத் தஞ்சமடைவோம். இனி அவளே நமது கதியாவாள்" {என்றனர்}.(15)

சத்ரு தபனனும் {பகைவரை எரிப்பவனும்}, சிவந்த கண்களுடன் கூடியவனுமான சத்ருக்னன், கூச்சலிட்டு அழுது கொண்டிருந்த குப்ஜையை தரணீதலத்தில் பலவந்தமாக இழுத்துச் சென்றான்.(16) அந்த மந்தரை இவ்வாறு பலவந்தமாக இழுத்துச் செல்லப்பட்ட போது, வண்ணமயமான, பலவிதமான ஆபரணங்கள் ஆங்காங்கே பிருத்வியில் சிதறின.(17) இவ்வாறு சிதறிய ஆபரணங்களுடன் கூடியதும், செல்வமிக்கதுமான ராஜநிவேசனம் {அரசமாளிகை}, சரத் கால ககனத்தை {இலையுதிர் காலத்தில் நட்சத்திரங்களுடன் கூடிய வானத்தைப்} போலத் தோன்றியது.(18)

பலவானான அந்த புருஷரிஷபன், இவ்வாறு குரோதத்துடன் பலவந்தமாக இழுத்துச் சென்ற போது, கைகேயியைக் கண்டித்து அவளிடம் கடுஞ்சொற்களில் பேசினான்.(19) அந்தக் கடுஞ்சொற்களால் பெருந்துக்கமடைந்து வருத்தமுற்ற கைகேயி, சத்ருக்னன் மீது கொண்ட பயத்தால் பீடிக்கப்பட்டவளாகத் தன் புத்திரனைச் சரணடைந்தாள் {பரதனிடம் தஞ்சமடைந்தாள்}.(20) 

அவளைக் கண்ட பரதன், குரோதத்தில் இருக்கும் சத்ருக்னனிடம் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான், "சர்வபூதங்களிலும் பிரமதைகளை {உயிரினங்கள் அனைத்திலும் பெண்களை} வதம் செய்வது தகாது. பொறுமை காக்க வேண்டும்.(21) தார்மீகரான ராமர் மாத்ரு காதகத்திற்காக {மாதாவைக் கொல்வதற்காக} என்னிடம் அசூயை அடையாதிருப்பாரானால், பாபியும், துஷ்டசாரிணியுமான இந்தக் கைகேயியை நானே கொன்றிருப்பேன்.(22) தர்மாத்மாவான ராமர், இந்த குப்ஜை {கூனியான மந்தரை} கொல்லப்பட்டாள் என்று அறிந்தால், நிச்சயம் என்னிடமோ, உன்னிடமோ {முகங்கொடுத்துப்} பேசவும் மாட்டார்[1]" {என்றான் பரதன்}.(23)

[1] முன்னையர் முறைகெட முடித்த பாவியைச்

சின்னபின்னம் செய்து, என் சினத்தைத் தீர்வெனேல்

என்னை இன்று என் ஐயன் துறக்கும் என்று அல்லால்

அன்னை என்று உணர்ந்திலென் ஐய நான் என்றான்.

ஆதலால் முனியும் என்று ஐயன், அந்தம் இல்

வேதனைக் கூனியை வெகுண்டும் என்னினும்

கோதிலா அருமறை குலவும் நூல் வலாய்

போதும் நாம் என்று கொண்டு அரிதின் போயினான்.

- கம்பராமாயணம் 2298, 2299 பாடல்கள்

பொருள்: "ஐயா சத்ருக்னா, முன்னோர்களின் முறைமை கெடச் செய்த பாவியைச் சின்னபின்னம் செய்து என் சினத்தைத் தீர்த்துக் கொண்டால், என் ஐயன் ராமன் இன்றே என்னைத் துறந்துவிடுவான் என்பதால் அல்லாமல் இவள் என் அன்னை என்று கருதி நான் அமைதியடையவில்லை" என்றான்.(2298) "முடிவற்ற வேதனையை உண்டாக்கிய கூனியைப் பெரிதும் கோபித்தாலும் ஐயன் ராமன் வெறுப்பான். ஆதலால், குற்றமில்லா அருமறைகளைக் கற்றுத் தேர்ந்தவனே, நாம் அவளை விட்டுப் போவோம்" என்று சொல்லி அவனை அழைத்துப் போனான்.(2299) 

இலக்ஷ்மணானுஜனான சத்ருக்னன், பரதனின் சொற்களைக் கேட்டுத் தன் கோபத்தைக் கைவிட்டு அந்த மந்தரையை விடுவித்தான்.(24) துக்கத்தில் பீடிக்கப்பட்டவளான அந்த மந்தரை, பெருமூச்சுவிட்டுப் பரிதாபமாகக் கதறி அழுதவாறே கைகேயியின் பாதங்களில் விழுந்தாள்.(25) சத்ருக்னனின் பலவந்தத்தால் வருத்தமடைந்து, வலையில் அகப்பட்ட கிரௌஞ்சத்தைப் போலத் தெரியும் அந்த குப்ஜையை {மந்தரையைக்} கண்ட பரதனின் மாதா {கைகேயி} மெதுவாக அவளுக்கு ஆறுதல் கூறினாள்.(26)

---

அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் – 078ல் உள்ள சுலோகங்கள்: 26

Previous |

Sanskrit |

English |

Next

கைகேயி | அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் - 008 (39)

Kaikeyi | Ayodhya-Kanda-Sarga-008 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: கைகேயியைத் தூண்டிய மந்தரை; இராமனின் நற்குணங்களை உரைத்த கைகேயி; ராமனின் பட்டாபிஷேகம் பரதனுக்குத் தீங்கிழைக்கும் என்ற மந்தரை...

மந்தரையோ, அவளிடம் {கைகேயியிடம்} எரிச்சலடைந்து அந்த ஆபரணத்தை வீசியெறிந்துவிட்டு, கோபத்துடனும், துக்கத்துடனும் இதைச் சொன்னாள்:(1) "மூடப்பெண்ணே, சோக சாகரத்தின் மத்தியில் நீ இருப்பதை அறியாமல், பொருந்தாத வகையில் மகிழ்ச்சியடைகிறாயே. இஃதென்ன?(2) தேவி, வருந்தத்தக்க இந்தப் பேரிடரில் {அதை அறியாமல்} மகிழும் உன்னைக் கண்டு நான் துக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்டாலும் மனத்தில் {சோகமாக} சிரித்துக் கொள்கிறேன்.(3) உன் துர்மதிக்காக நான் வருந்துகிறேன். புத்தியுள்ள எந்தப் பெண், பகைவனான சகபத்னி புத்திரனின் {சக்களத்தி மகனின்} செழிப்பில் மகிழ்ச்சியடைவாள்? இது மிருத்யுவிடம் {மரணத்தில்} மகிழ்ச்சியடைவதைப் போலில்லையா?[1](4) ராஜ்ஜியத்தில் சம உரிமை கொண்ட பரததேவனிடம் ராமன் பயங்கொண்டிருக்கிறான். பீதியில் உள்ளோரிடம் நாமும் பயம் கொள்கிறோம். இதைச் சிந்தித்தே நான் வருந்துகிறேன்.(5)

[1] நரசிம்மாசாரியரின் பதிப்பில், "உன் மதிகேட்டிற்கு யான் சோகிக்கின்றனன். உனது சக்களத்தியின் பிள்ளை உனக்குப் பகைவனே. அவனுக்கு நன்மை நேருவது நமக்கு மரணம் வந்தாற்போலவே. ம்ருத்யுவைப் போல அது வரக்கண்டும் மனத்தெளிவுள்ளவள் எவள்தான் அதை ஸந்தோஷமாகக் கொள்வாள்?" என்றிருக்கிறது. தாதாசாரியரின் பதிப்பில், "ஸ்ரீராமபிரான் நற்குணமுள்ளவனென நீ நினைத்தாலும், அவன் சக்களத்தி பிள்ளையாதலால், உனக்குப் பகைவனல்லனோ? அவனுக்கு அபிஷேகமாவதை யறிந்தும், நீ மகிழ்வதாகுமோ?" என்றிருக்கிறது. மன்மதநாததத்தரின் பதிப்பில், "மரணத்தையே போன்ற சக்களத்தியின் மகனுடைய முன்னேற்றத்தை புத்தியுள்ள எந்தப் பெண்ணால் மகிழ்ச்சியாகக் கொண்டாடமுடியும்?" என்றிருக்கிறது.

பெரும் வில்லைக் கொண்ட லக்ஷ்மணனும், சர்வாத்மனாக {முழு இதயத்துடன்} ராமனைத் தொடர்ந்தான். காகுத்சனிடம் {ராமனிடம்}, லக்ஷ்மணன் இருப்பதைப் போலவே சத்ருக்னன் பரதனுடன் இருக்கிறான்.(6) பாமினி {அழகிய பெண்ணே, கைகேயி}, பிறப்பின் அடிப்படையிலும், ராஜ்ஜியக்ரமத்தினாலும் பரதன் மட்டுமே இளையவர்களான அவர்கள் இருவரை {சகோதரர்களை} விட அதிக உரிமை உள்ளவனாக இருக்கிறான்.(7) கல்விமானும், அரசியல் நுண்ணறிவுமிக்கவனும், உரிய காலத்தில் தகுந்தவாறு செயல்படுபவனுமான ஒருவனிடம் {ராமனிடம்} கொண்ட பயத்தில், உன் ஆத்மஜனை {மகனை} சிந்தித்து நடுங்குகிறேன்.(8) கௌசல்யை நற்பேறுபெற்றவள். அவளது புத்திரன் நாளை புஷ்யத்தில் துவிஜோத்தமர்களால் {இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களால்} யுவராஜனாக அபிஷேகம் செய்யப்படப் போகிறான்.(9) பெரும் மகிழ்ச்சிக்கும், புகழுக்கும் பிராப்தமுடையவளும், பகைவரை அழிப்பவளுமான கௌசல்யைக்குக் கூப்பிய கைகளுடன் தாசியாக {பணிப்பெண்ணாக} நீ தொண்டு செய்ய வேண்டியிருக்கும்.(10) இவ்வாறு எங்களுடன் நீயும் அவளது பணிப்பெண்ணானால், உன் புத்திரனும் {பரதனும்} ராமனின் பணியாளாவான்.(11) இராமனின் பரமஸ்திரீகள் {மனைவியர்} பெரும் மகிழ்ச்சியடைவார்கள். உன் மருமகள்கள் பரதனின் பலவீனமான நிலையால் மகிழ்ச்சியற்றவர்களாவார்கள்[2]" {என்றாள் மந்தரை}.(12)

[2] கே.எம்.கே.மூர்த்தி பதிப்பின் அடிக்குறிப்பில், "இங்கே ராமனின் மனைவியர் என்று சொல்லப்படும் சொற்கள் ராமனுக்குப் பல மனைவியர் இருந்தனர் என்பதை உறுதி செய்யவில்லை. இராமன் மன்னனாகிவிட்டால் எதிர்காலத்தில் வேறு பெண்களையும் மணந்து கொள்வான் என மந்தரை எதிர்பார்க்கிறாள். அந்தக் காலத்தில் மன்னர்கள் பல மனைவியரைக் கொள்வது பொதுவாகக் காணப்படும் வழக்கமே" என்றிருக்கிறது.

மந்தரை இவ்வாறு இனிமையற்றவற்றைப் பேசுவதைக் கண்ட கைகேயி, ராமனின் குணங்களைப் {பின்வருமாறு} புகழ்ந்தாள்:(13) "இராமன் தர்மங்கள் அனைத்தையும் அறிந்தவன்; பெரியோரால் பயிற்றுவிக்கப்பட்டவன்; நன்றிமிக்கவன்; சத்தியவாதி; தூய நடத்தை கொண்டவன் {ஒழுக்கமுள்ளவன்}; {தசரத} ராஜனின் ஜேஷ்ட சுதன் {மூத்த மகன்}. எனவே, யௌவராஜ்ஜியத்திற்குத் தகுந்தவன்.(14) தீர்க்காயுள் கொண்ட அவன் தன் சகோதரர்களையும், பணியாட்களையும் பிதாவைப் போலக் காப்பான். குப்ஜையே {கூனியே}, ராமாபிஷேகத்தைக் கேட்டு நீ ஏன் பரிதபிக்கிறாய்?(15) நூறு வருஷங்களுக்குப் பிறகு, புருஷரிஷபனான பரதனும் தன் பித்ரு பிதாமஹர்களின் {பாட்டன்மாரின்} ராஜ்ஜியத்தை ராமனிடம் இருந்து பெறுவான்.(16) மந்தரையே, மகிழ்ச்சிக்கான பிராப்தம் இப்போது இருக்கிறது, எதிர்கால விழாவும் காத்திருக்கிறது எனும்போது நீ ஏன் {பொறாமையில்} பரிதபிக்கிறாய்?(17) எனக்கு பரதன் எவ்வாறோ, அவ்வாறும், அதற்கு மேலும் ராகவன் {ராமன்} விரும்பத்தகுந்தவன். அவன், கௌசல்யைக்குச் செய்வதை விட எனக்கே அதிகம் தொண்டு செய்கிறான்.(18) இராஜ்ஜியம் ராமனுடையதானால் அது பரதனுடையதுமாகும். இராமன் தன் சகோதரர்களையும் தன்னைப் போலவே கருதுகிறான்" {என்றாள் கைகேயி}.(19)

கைகேயியின் வசனத்தைக் கேட்ட மந்தரை, பெரிதும் துக்கித்து, தீர்க்கோஷ்ணமான {நீளமான, சூடான} பெருமூச்சு விட்டுக் கைகேயியிடம் இதைச் சொன்னாள்:(20) "சோகமும், ஆபத்தும் நிறைந்த துக்க சாகரத்தில் மூழ்கிக் கொண்டிருக்கிறாய். மூர்க்கத்தால் உண்மையைக் காணாமலும், உன் நிலையை அறியாமலும் இருக்கிறாய்.(21) கைகேயி, ராகவன் {ராமன்} ராஜாவாவான். இராகவனுக்குப் பிறகு அவனது மகன் {மன்னன்} ஆவான். பரதனோ, ராஜவம்சத்தில் இருந்து விலக்கப்படுவான்.(22) பாமினி {அழகிய பெண்ணே}, ராஜனின் மகன்கள் அனைவரும் ராஜ்யத்தில் நியமிக்கப்படுவதில்லை. அனைவரும் ஸ்தாபிக்கப்பட்டால் நீதிக்குப் பெருங்கேடு விளையும்.(23) பழுதற்ற அங்கங்களைக் கொண்ட கைகேயி, எனவேதான் பார்த்திபர்கள், குணம் நிறைந்த இதரர் இருந்தாலும், மூத்தவனையே ராஜ்ஜிய காரியங்களில் ஸ்தாபிப்பார்கள்.(24) வத்சலையே {அன்புமிக்கவளே}, உன் புத்திரன், சுகங்களையும், ராஜாவம்சத்தையும் இழந்த அநாதையைப் போல நிர்பாக்கியனாவான்.(25) நான் உனக்காகவே வந்தேன். நீயோ, என்னைப் புரிந்து கொள்ளவில்லை. உன் சகபத்னி செழிப்படைகையில் எனக்கு வெகுமதி அளிக்க விரும்புகிறாயே.(26)

இராமன், இடையூறின்றி {பகைவரற்ற}[3] ராஜ்ஜியத்தை அடைந்ததும், பரதனை தேசாந்தரத்திற்கோ {வேறு நாட்டிற்கோ}, லோகாந்தரத்திற்கோ {வேறு உலகத்திற்கோ} அனுப்புவான் {இராமன் பரதனை நாடு கடத்துவான், அல்லது கொல்வான்}. இது நிச்சயம்.(27) பரதன் பாலனாக இருக்கும்போதே உன்னால் மாதுலனிடம் {தாய்மாமனிடம்} அனுப்பப்பட்டான். அருகில் இருந்தால் தாவரங்களிடமும் அன்பு பிறக்கும். {பரதனைத் தொலை தூரம் அனுப்பி அவனிடம் தசரதர் அன்புகொள்ள முடியாமல் செய்துவிட்டாய்}.(28) சத்ருக்னனும் பரதனிடம் ஈர்ப்புக் கொண்டு அவனுடன் சென்று விட்டான். இலக்ஷ்மணன் ராமனைத் தொடர்வதைப் போலவே அவனும் பரதனைத் தொடர்கிறான்.(29)

[3] இங்கே நிஷ்கண்டகம் என்ற சொல் இருக்கிறது. நரசிம்மாசாரியர் பதிப்பின் அடிக்குறிப்பில், "நிஷ்கண்டகம் - சத்ருவற்றிருக்கிற கண்டகன் - சத்ரு" என்றிருக்கிறது.

{முள் நிறைந்த} இஷீக புற்களால் சூழப்பட்டிருந்த ஒரு குறிப்பிட்ட மரம், வனத்தில் ஜீவிப்பவர்களால் வெட்டப்படும் பரம பயத்தில் இருந்து விடுபட்டதைக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.(30) சௌமித்ரி {இலக்ஷ்மணன்} ராமனைப் பாதுகாப்பான், ராகவன், லக்ஷ்மணனைப் பாதுகாப்பான். அஸ்வினிகளைப் போன்ற இவர்களின் சகோதர அன்பு இவ்வுலகில் புகழ்பெற்றது.(31) எனவே, ராமன் லக்ஷ்மணனுக்குச் சிறு பாபத்தையும் செய்ய மாட்டான். ஆனால் ராமன் பரதனுக்கு பாபத்தைச் செய்வான். இதில் ஐயமேதுமில்லை.(32) எனவே, {ராமாபிஷேகம் நடந்தால்} உன் மகன் {பரதன், தன் மாமனின்} ராஜகிருஹத்தில் இருந்து வனத்திற்குச் செல்வதையே நான் விரும்புகிறேன். இதுவே உனக்கும் நன்மையானது.(33) தர்மப்படி பிதாவின் ராஜ்ஜியம் பரதனுக்குக் கிடைத்தால், உனக்கும், உன் தரப்பு ஞாதிகளுக்கும் {உறவினர்களுக்கும்} நன்மை உண்டாகும். இஃது இவ்வாறு நடந்தால்,(34) சுகவாசியான உன் பாலன் {பரதன்}, ராமனுக்கு இயற்கையான பகைவனாவான். பெருஞ்செல்வமிக்கவனின் வசத்தில் செல்வமில்லாதவனால் எவ்வாறு ஜீவிக்கமுடியும்?(35)

அரண்யத்தில் தலைமை கஜம் {யானை} சிம்மத்தால் விரட்டப்படுவதைப் போல, ராமனால் பீடிக்கப்படப் போகும் பரதனை நீதான் காக்க வேண்டும்.(36) சௌபாக்கியவதி என்ற ஆணவத்தில் உன்னால் பூர்வத்தில் நிராகரிக்கப்பட்டவளும் {அவமதிக்கப்பட்டவளும்}[4], உன் சகபத்னியுமான ராமனின் மாதா {கௌசல்யை, இப்போது} வைரத்துடன் பழிதீர்க்கமாட்டாளா?(37) பாமினி {அழகிய பெண்ணே}, பெருங்கடல், மலைகள், பட்டணங்கள் ஆகியவற்றைத் தாங்கும் இந்தப் பிருத்வியை ராமன் அடைந்தால், பரதனும், நீயும் தீனமும், அசுபமுமான சிறுமையை {அவமானத்தை} அடைவீர்கள்.(38) இராமன் பிருத்வியை அடைந்தால், பரதன் நிச்சயம் நசிந்து போவான். எனவே, பகைவனை {ராமனை} நாடு கடத்தவும், உன் மகன் ராஜ்ஜியத்தை அடையவும் சிந்திப்பாயாக" {என்றாள் மந்தரை}.(39)

[4] பிபேக்திப்ராய் பதிப்பின் அடிக்குறிப்பில், "இது {கௌசல்யை கைகேயியால் அவமதிக்கப்பட்டது} குறித்து வேறு தகவலேதும் இல்லை" என்றிருக்கிறது.

---

அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் – 008ல் உள்ள சுலோகங்கள் : 39

Previous |

Sanskrit |

English |

Next

மந்தரையின் துக்கம் | அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் - 007 (36)

The sorrow of Manthara | Ayodhya-Kanda-Sarga-007 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராமனின் பட்டாபிஷேகம் குறித்து கைகேயியிடம் சொன்ன மந்தரை; மந்தரைக்கு வெகுமதி அளித்த கைகேயி...

பிறந்தது முதல் கைகேயியுடன் இருப்பவளும், ஞாதிகளின் தாசியுமான[1] ஒருத்தி {கைகேயியுடைய தாயாதியரின் பணிப்பெண்ணுமான மந்தரை}, முழுநிலவுக்கு ஒப்பான மாளிகையின் மேல்மாடத்திற்குத் தற்செயலாகச் சென்றாள்.(1) மேல்மாடத்திலிருந்த அந்த மந்தரை, அயோத்தி முழுவதும் உள்ள ராஜபாதைகளில் நீர் தெளிக்கப்பட்டும், குவியல்களாக மலர்கள் தூவப்பட்டும் இருப்பதைக் கண்டாள்.(2) 

[1] நரசிம்மாசாரியரின் பதிப்பில், "இதற்கு "ஜ்ஞாதிதாஸீ யதோஜாதா" என்பது மூலம். (யதோஜாதா} எங்கேயோ பிறந்தவள். அவளது தாய்தந்தைகளாவது, பிறந்த இடமாவது ஒன்றுந்தெரியாதிருந்ததென்றபடி இதற்கு விசேஷார்த்தம் - (யதோஜாதா) எங்கேயோ பிறந்தவள், ராமனது அபிஷேகத்திற்கு இடையூறு செய்யும்படியான இப்படிப்பட்ட துஷ்டஸ்வபாவமுடையவள் அயோத்யாபுரத்தில் பிறக்க நேராது ஆகையால், எங்கேயோ பிறந்தவளென்றபடி அன்றியே - (யதோஜாதா) இப்படிப்பட்ட பாபிஷ்டர்களது பேரும் ஊரும் வாயினால் மொழியவுந்தகாதென்று "எங்கேயோ பிறந்தவள்" என்று கூறப்பட்டது. ஆனது பற்றியே மந்தரையென்னும் அவளது பேரை இங்குச் சொல்லவில்லை. (யதோஜாதா) ராமனைக் கொண்டு ராவணனைத் தொலைப்பதற்காகக் கைகேயிக்கும், அவனுக்கும் பேதம் உண்டாகச் செய்யும்படி தேவதைகளே அவளை அனுப்பினார்களாகையால், அவளது குலம் முதலியவற்றைச் சொல்லில் இந்தத் தேவரஹஸ்யம் வெளியாகுமென்று அவைகளை இங்குச் சொல்லவில்லை என்றுங்கூறுவர்" என்றிருக்கிறது. கே.எம்.கே.மூர்த்தியின் பதிப்பில் யதோஜாதா என்பதற்கு "பிறந்தது முதல்" என்று பொருள் கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது. தாதாசாரியரின் பதிப்பில், "கைகேயிக்குத் தாதியாகிய மந்தரையென்னுங் கூனி கைகேயின் மனையின் மேல்மாடத்திலேறித் தற்செயலாய்..." என்றிருக்கிறது. பிபேக்திப்ராய் பதிப்பில், "கைகேயிக்குத் தன்னுடன் வாழும் பணிப்பெண் ஒருத்தி இருந்தாள். அவள், கைகேயியின் உறவினர்களின் வீட்டில் இருந்து அவளிடம் வந்திருந்தாள்" என்றிருக்கிறது. மன்மதநாததத்தரின் பதிப்பில், "கைகேயியின் தாய்மாமன் வீட்டில் பணிப்பெண்ணாக இருந்தவளும், கைகேயியுடன் வளர்ந்தவளுமான பெண்ணொருத்தி நிலவுக்கு ஒப்பான மாளிகையின் மேல் ஏறினாள்" என்றிருக்கிறது.

சிறந்த நகரமான அந்த அயோத்தியானது, பதாகைகளாலும் {கொடிகளாலும்}, துவஜங்களாலும் {கொடிக்கம்பங்களாலும்} அலங்கரிக்கப்பட்டிருப்பதையும், பாதைகள் செம்மைப்படுத்தப்பட்டிருப்பதையும், ஜனங்கள் தலைக்குளித்திருப்பதையும், கைகளில் மாலைகள், மோதகங்கள் {இனிப்பு} ஆகியவற்றுடன் பிராமணர்கள் அபிநாதம் செய்து {மகிழ்ச்சிக் கூச்சலிட்டுக்} கொண்டிருப்பதையும், தேவகிருஹங்களின் {கோவில்களின்} வாயில்களில், பல்வேறு இசைக்கருவிகள் முழங்குவதையும், ஜனங்கள் பெருமகிழ்ச்சியுடன் இருப்பதையும், பிரம்மகோஷம் எழுப்பப்படுவதையும், ஹஸ்தங்களும் {யானைகளும்}, அஷ்வங்களும் {குதிரைகளும்} கூட மகிழ்ச்சியாக இருப்பதையும், கோரிஷபங்கள் {பசுகளும், காளைகளும்} முழங்குவதையும், நெடுந்துவஜ மாலைகளால் {கொடிக்கம்ப வரிசையால்} அலங்கரிக்கப்பட்ட வீடுகளில் நகரவாசிகள் பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் நிற்பதையும் மேல்மாடத்தில் இருந்த அந்த மந்தரை கண்டாள்.(3-6)

மகிழ்ச்சியில் பிரகாசிக்கும் கண்களைக் கொண்டவளும், பட்டாடை உடுத்தியவளுமாக அருகில் இருந்த ஒரு தாதியிடம்[2], அந்த மந்தரை {பின்வருமாறு} கேட்டாள்:(7) "அர்த்தத்தை {செல்வத்தை} அதிகம் விரும்புகிறவளான இந்தக் கௌசல்யை, மகிழ்ச்சியுடன் ஜனங்களுக்கு தனத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறாளே ஏன்?(8) இந்த ஜனங்கள் ஏன் பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கின்றனர். மஹீபதி {பூமியின் தலைவரான தசரதர்} திருப்தியுடன் காரியமேதும் செய்யப் போகிறாரா? எனக்குச் சொல்வாயாக" {என்று கேட்டாள்}.(9)

[2] தமிழ்ப் பதிப்புகளில் இவள் ராமனின் வளர்ப்புத் தாய் என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆங்கிலப்பதிப்புகளில் தாதி என்று மட்டுமே சொல்லப்படுகிறது.

மகிழ்ச்சியில் வெடித்துக் கொண்டிருந்த அந்தத் தாதி, ராகவனுக்கு {ராமனுக்கு} அளிக்கப்பட இருக்கும் கௌரவத்தைக் குறித்துப் பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் அந்தக் குப்ஜையிடம் {கூனியிடம் பின்வருமாறு} சொன்னாள்:(10) "நாளை புஷ்யத்தில் {பூச நட்சத்திர நாளில்} ராஜா தசரதன், களங்கமற்றவனும், ராகவனுமான ராமனுக்கு யௌவராஜ்ஜியாபிஷேகம் செய்யப் போகிறான்" {என்றாள் தாதி}.(11)

அந்தத் தாதியின் வசனத்தைக் கேட்ட குப்ஜை {கூனி}, கோபத்துடன் சீக்கிரமாக மேல்மாடத்தில் இருந்து இறங்கினாள்.(12) பாப எண்ணம் கொண்டவளும், கோபத்தில் எரிந்து கொண்டிருந்தவளுமான அந்த மந்தரை, சயனத்தில் {படுக்கையிற்} கிடந்த கைகேயியிடம், இந்த வசனத்தைச் சொன்னாள்:(13) "மூடே {மூடப்பெண்ணே}, எழுவாய். ஏன் உறங்குகிறாய்? உனக்குப் பெரும்பயம் நேர இருக்கிறது. தொல்லைகளெனும் பெருவெள்ளம் உன்னை மூழ்கடிக்கப்போகிறது. இதை நீ ஏன் அறியாமல் இருக்கிறாய்?(14) கணவனின் அன்புக்குரியவளாகத் தோன்றினாலும் {அவனால்} விரும்பப்படாதவளாக நீ இருக்கிறாய். சௌபாக்கியங்குறித்து கர்வத்துடன் பிதற்றுகிறாயே. கோடைகால நதியின் ஓடை போல அந்த சௌபாக்கியம் நிலையற்றது" {என்றாள் மந்தரை}.(15)

பாப எண்ணம் கொண்டவளான அந்த குப்ஜை {கூனியான மந்தரை}, கோபத்துடன் இந்தக் கடுஞ்சொற்களைச் சொன்னபோது, கைகேயி பரம வருத்தம் அடைந்தாள்.(16) கைகேயி அந்த குப்ஜையிடம் {கூனியான மந்தரையிடம்} சொன்னாள்: "மந்தரையே, க்ஷேமம் {நலம்} இல்லையா? நீ பெருந்துக்கத்துடனும், வருத்தங்கொண்ட முகத்துடனும் இருப்பதாக நான் காண்கிறேன்" {என்று கேட்டாள் கைகேயி}.(17)

மதுராக்ஷரங்கள் {இனிய சொற்களைக்} கொண்ட கைகேயியின் வசனத்தைக் கேட்டவளும், வாக்கியவிசாரதையுமான {பேசுவதில் திறன்மிக்கவளுமான} மந்தரை கோபத்துடன் பேசத் தொடங்கினாள்.(18) அவளது {கைகேயியின்} நலத்தை விரும்புகிறவளும், வருத்தமுற்றவளுமான அந்த குப்ஜை {மந்தரை}, ராகவனிடம் {ராமனிடம்} அவளை பேதங்கொள்ளச் செய்வதற்காகப் {பின்வருமாறு} பேசினாள்:(19) "தேவி, முடிவற்றதும், மகத்தானதுமான விநாசம் {முற்றழிவு} உன்னைச் சூழ்ந்திருக்கிறது. தசரத ராஜன், ராமனுக்கு யௌவராஜ்ஜியாபிஷேகம் செய்யப் போகிறார்.(20) நான் அடியற்ற பயக்குழியில் மூழ்கிக் கொண்டிருக்கிறேன். அனலனால் {நெருப்பால்} சுடப்பட்டதைப் போல துக்கத்திலும், சோகத்திலும் நான் எரிந்து கொண்டிருந்திருந்தாலும், உனக்காகவே இங்கே வந்திருக்கிறேன்.(21)

கைகேயி, உன் துக்கம் எனக்கு மகத்தான துக்கமாகும். உன் செழிப்பு என் செழிப்பாகும். இதில் ஐயமேதுமில்லை.(22) தேவி, நராதிப குலத்தில் பிறந்து, மஹீபதியின் மஹிஷியாகியும் {மனைவியாகியும்} ராஜதர்மத்தின் உக்ரத்துவம் {கொடுமை} குறித்து ஏன் நீ புத்தியற்றவளாக இருக்கிறாய்?(23) தர்மவாதியான பர்த்தா {கணவர்}, கமுக்கமாகத் தீங்கிழைக்கிறார். இனிமையாகப் பேசினாலும், கொடூரராக இருக்கிறார். தூயமனம் கொண்டவளே, நீ அவரால் வஞ்சிக்கப்படுகிறாய் என்பதைக் கூட உன்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லையே.(24) உன் பர்த்தா {கணவர்}, உன் முன்னிலையில் வந்து பயனற்ற நல்வார்த்தைகளைச் சொன்னாலும், கௌசல்யைக்கு மட்டும் இன்று நன்மையைச் செய்திருக்கிறார்.(25) துஷ்டாத்மாவான அவர், பரதனை பந்துக்களிடம் அனுப்பிவிட்டு, இடையூறேதுமின்றி {நாளை} அதிகாலையில் ராமனை ராஜ்ஜியத்தில் நிறுவப் போகிறார்.(26)

பாலே {குழந்தாய்}, மாதாவைப் போல, நீ அவரது இதத்தை விரும்புகிறாய். அவரோ, உன் மடியிலுள்ள நஞ்சுமிக்கப் பாம்பைப் போல, பெயருக்குப் பதி {கணவர்} வேடம்பூண்ட சத்ருவாக இருக்கிறார்.(27) இன்று தசரத ராஜனால் உனக்கும், உன் புத்திரனுக்கும் செய்யப்பட்டதென்ன? பாம்பையோ, சத்ருவையோ போல நீங்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டிருக்கிறீர்கள்.(28) பாலே {சிறுமியே}, நித்ய சுகத்திற்குத் தகுந்தவளான உன்னை, உண்மையற்ற இனிய மொழிகளால் பீடித்த பாபி {தசரதர்}, அந்த ராமனை ராஜ்ஜியத்தில் ஸ்தாபித்து, உன்னையும், உன் பிள்ளையையும் வஞ்சித்திருக்கிறார்.(29) அற்புத அழகுடன் கூடிய கைகேயியே, நீ உன்னையும், புத்திரனையும் {பரதனையும்}, என்னையும் காத்துக் கொள்ளக் காலத்திற்குத் தகுந்த செயலை சீக்கிரம் செய்வாயாக" {என்றாள் மந்தரை}.(30)

சயனத்தில் கிடந்த அந்த அழகிய முகம் படைத்தவள் {கைகேயி}, மந்தரையின் சொற்களைக் கேட்டுப் பெரும் மகிழ்ச்சியில் நிறைந்து, கூதிர் காலச் சந்திரனைப் போல எழுந்தாள்.(31) ஆச்சரியத்துடன் பெருமகிழ்ச்சியடைந்த கைகேயி, அருள்மிக்க ஓராபரணத்தை எடுத்து அந்த குப்ஜைக்கு {கூனிக்குக்} கொடுத்தாள்[3].(32)

[3] ஆய பேரன்பெனும் அளக்கர் ஆர்த்தெழ 

தேய்விலா முகமதி விளங்கித் தேசுற

தூயவள் உவகை போய் மிக சுடர்க்கு எலாம்

நாயகம் அனையது ஓர் மாலை நல்கினாள்.

- கம்பராமாயணம் 1458ம் பாடல்

பொருள்: உண்டாக்கிய பேரன்பு எனும் கடல் ஆர்ப்பரித்து எழும்ப

களங்கமில்லாத முகமாகிய சந்திரன் பிரகாசித்து ஒளிவீச

தூயவள் கைகேயியின் மகிழ்ச்சி எல்லா கடக்க, மூன்று சுடர்களுக்கும்

தலைமையானது போல விளங்கும் ரத்தின மாலையொன்றை (மந்தரைக்கு) அளித்தாள்.

பெண்களில் சிறந்தவளான அந்தக் கைகேயி, குப்ஜையான {கூனியான} அந்த மந்தரைக்கு ஓராபரணத்தை தத்தம் செய்து, மீண்டும் மீண்டும் இதைச் சொன்னாள்:(33) "மந்தரையே, எனக்குப் பரம மகிழ்ச்சியளிப்பதை நீ சொல்லியிருக்கிறாய். எனக்கு இத்தகைய நல்லதைச் சொன்ன உனக்கு நான் இன்னும் செய்ய வேண்டியதென்ன?(34) இராமனுக்கும், பரதனுக்கும் இடையில் எந்த வேறுபாட்டையும் நான் காணவில்லை. இராஜா {தசரதர்}, ராமனை ராஜ்ஜியத்தில் அபிஷேகிப்பதில் நான் பெரும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.(35) பிரியையே {அன்புக்குரியவளே}, எனக்கு இதை விடப் பெரியதேதும் நீ செய்துவிடமுடியாது. விரும்பும் இனிய செய்தியை சொன்னதைப் போல, நீ பரம பிரியத்துடன் {வேறெதையும்} எளிதாகச் சொல்லிவிட முடியாது. இதற்காகவே நான் உனக்குச் சிறந்த வரமொன்றைத் தருகிறேன். அதைக் கேட்பாயாக" {என்றாள் கைகேயி}.(36)

---

அயோத்தியா காண்டம் சர்க்கம் – 007ல் உள்ள சுலோகங்கள் : 36

Previous |

Sanskrit |

English |

Next