மஹோதர வதம் | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 097 (38)

Mahodara killed | Yuddha-Kanda-Sarga-097 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: சுக்ரீவனுக்கும், மஹோதரனுக்கும் இடையிலான போர்; மஹோதரனைக் கொன்ற சுக்ரீவன்...

பெரும்போரில் அன்யோன்யம் கொன்று வந்த பலங்கள் {படைகள்}, பெருங்கோடையில் சரஸ்களை {பொய்கைகளைப்} போலப் பெரிதும் {அளவில்} குறைந்தன.(1) இராக்ஷசாதிபன் ராவணன், தன் பலம் {படை} அழிந்ததாலும், விரூபாக்ஷனின் வதத்தாலும் இரட்டிப்புக் கோபம் கொண்டான்.(2) யுத்தத்தில் வலீமுகர்களால் {குரங்குகளால்} வதைக்கப்பட்டுக் குறைந்து போன தன் பலத்தை {படையின் அளவைக்} கண்டும், தைவவிபர்யயத்தை {தெய்வம் எதிராகச் செயல்படுவதை / விதி தலைகீழாக மாறுவதைக்} கண்டும் அவன் வேதனை அடைந்தான்.(3)

இராவணன் புறப்பாடு | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 095 (49)

Ravana sets off to battle | Yuddha-Kanda-Sarga-095 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: கோபத்தில் மூர்ச்சித்து, வானரப்படையைப் பழிவாங்கக் கட்டளையிட்டு, போர்க்களத்தில் தன் வீரத்தை வெளிப்படுத்தி ராக்ஷசர்களைப் பின்தொடரச் செய்த ராவணன்...

இலங்கையில் குலாகுலத்தில் {ஒவ்வொரு வீட்டிலும்} துயருற்று, பரிதாபத்திற்குரிய வகையிலும், கருணையை ஏற்படுத்தும் வகையிலும் அழுத ராக்ஷசிகளின் சப்தத்தை ராவணன் கேட்டான்.(1) தீர்க்கமாக மூச்சுவிட்டு, ஒரு முஹூர்த்தம் தியானத்தில் நிலைத்த அந்த ராவணன், பரமகுரோதத்துடன் பயங்கரத் தோற்றத்தை அடைந்தான்.(2) குரோதத்தால் கண்கள் சிவந்தவன், பற்களால் உதடுகளைக் கடித்தபடியே, ராக்ஷசர்களாலும் பார்க்கமுடியாத வகையில் காலாக்னியைப் போல மூண்டான் {குரோதத்தில் வளர்ந்தான்}.(3) இராக்ஷசேஷ்வரன், தன் சமீபத்தில் இருந்த ராக்ஷசர்களிடம் பேசினான். கண்களால் எரித்துவிடுபவனைப் போலிருந்த அவன், பயம் வெளிப்படும் குழறிய சொற்களில்,{4} மஹோதரன், மஹாபார்ஷ்வன்[1], விரூபாக்ஷன்[2] ஆகிய ராக்ஷசர்களிடம் "என் ஆணையின் பேரில் சைனியங்களை சீக்கிரம் புறப்படச் சொல்வீராக" {என்று சொன்னான் ராவணன்}[3].(4,5)

வந்தவரில் எஞ்சியோரின் நிலை | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 070 (67)

The situation of the rest who came | Yuddha-Kanda-Sarga-070 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: அதிகாயனைத் தவிர்த்து, தேவாந்தகன், மஹோதரன், திரிசிரன், மஹாபார்ஷ்வன் ஆகியோர் ஹனுமான், நீலன், ரிஷபன் ஆகியோரால் கொல்லப்படுவது...

A digital art made by CopilotAI, inspired by a Chandamama Image

நராந்தகன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டவர்களும், நைர்ருதரிஷபர்களுமான {ராக்ஷசர்களில் காளைகளுமான} தேவாந்தகன், திரிமூர்த்தன் {திரிசிரஸ்},  பௌலஸ்தியன் {புலஸ்தியர் வழி வந்தவனான} மஹோதரன் ஆகியோர் அழுது கூச்சலிட்டனர்.(1) மஹோதரன், மேகத்திற்கு ஒப்பான வாரணேந்திரத்தில் {தலைமை யானையின் மீது} ஏறிச் சென்று, மஹாவீரியனான வாலிபுத்திரனை {அங்கதனை} வேகமாகத் தாக்கினான்.(2) பிறகு, பலவானான தேவாந்தகன், பிராதாவுக்கான விசனத்துடன் {உடன் பிறந்தவனுக்கான வேதனையுடன்}, ஒளிரும் தன் பரிகத்தை எடுத்துக் கொண்டு, அங்கதனை நோக்கி விரைந்தான்.(3) பிறகு, வீரனான திரிசிரன், ஆதித்யனுக்கு ஒப்பானதும், பரம வாஜிகள் {மிகச் சிறந்த குதிரைகள்} பூட்டப்பட்டதுமான ரதத்தில் ஏறிச் சென்று வாலிபுத்திரனை {அங்கதனை} எதிர்த்தான்.(4)

கும்பகர்ணன் புறப்பாடு | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 065 (57)

Kumbhakarna set out | Yuddha-Kanda-Sarga-065 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: மஹோதரனின் திட்டங்களைக் கண்டித்து, தீய சகுனங்களைப் பொருட்படுத்தாமல் போருக்குப் புறப்பட்ட கும்பகர்ணன்; அவனைக் கண்டு அஞ்சிய வானரர்கள்...

இவ்வாறு சொன்ன மஹோதரனை {அவ்வாறு சொல்லக்கூடாது என்று} கண்டித்த கும்பகர்ணன், தன்னுடன் பிறந்தவனும், ராக்ஷசசிரேஷ்டனுமான ராவணனிடம் {ராக்ஷசர்களில் சிறந்தவனுமான ராவணனிடம் பின்வருமாறு} பேசினான்:(1) “துராத்மாவான அந்த ராமனை வதம் செய்வதன் மூலம், கோரமான உமது பயத்தை இன்று போக்குவேன். வைரம் {பகைமை} இன்றி சுகமாக இருப்பீராக.(2) ஜலமற்ற மேகத்தைப் போல, சூரர்கள் வீணாக கர்ஜிப்பதில்லை. யுத்தத்தில் கர்மத்தை நிறைவேற்றும்போது என் கர்ஜனையைப் பார்ப்பீர்.(3) தன்னைத் தானே உயர்வாக நினைத்துக் கொள்வதில் சூரர்கள் ஈடுபடமாட்டார்கள்; அதைப் பொறுத்துக் கொள்ளவும் மாட்டார்கள். எதையும் காட்டிக் கொள்ளாமல் செய்வதற்கரிய கர்மத்தை அவர்கள் செய்வார்கள்.(4) 

மஹோதரன் | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 064 (36)

Mahodhara | Yuddha-Kanda-Sarga-064 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: போரிடாமல் ராமனை வெல்வதற்கான ஓர் உத்தியை ராவணனிடம் சொன்ன மஹோதரன்...

மஹோதரன்[1], அதிகாயனும், பாஹுசாலியும் {பேருடல் படைத்தவனும், பெருங்கரங்களைக் கொண்டவனும்}, பலம்வாய்ந்தவனுமான கும்பகர்ணன் சொன்ன அந்த வசனத்தைக் கேட்டு,  {பின்வருமாறு} சொன்னான்:(1) “கும்பகர்ணரே, நற்குலத்தில் பிறந்தும், சாதாரணத் தோற்றம் கொண்டவன் திமிருடன் பேசுவதைப் போலத் துடுக்காகப் பேசுகிறீர். எங்கும் செய்யப்படுவனவற்றை நீர் அறியவில்லை.(2) கும்பகர்ணரே, நியாயாநியாயங்களை ராஜர் அறியமாட்டாரா {நியாயங்களையும், அநியாயங்களையும் ராஜா ராவணர் அறியமாட்டாரா}? கேவலம் குழந்தைத்தனமான துடுக்குடன் பேச விரும்புகிறீர்[2].(3) தேசகாலங்களை {ஏற்ற இடம், நேரம் ஆகியவற்றை} அறிந்தவரான ராக்ஷசரிஷபர் {ராக்ஷசர்களில் காளை ராவணர்}, தன்னுடைய, பகைவருடைய விருத்தி {ஆதிக்கம்}, குறை, ஸ்தானங்களை {நிலை ஆகியவற்றைச் சரியாகப்} புரிந்து வைத்திருக்கிறார்.(4)

கும்பகர்ண நித்திரை | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 060 (97)

Slumber of Kumbhakarna | Yuddha-Kanda-Sarga-060 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: கும்பகர்ணனை எழுப்பச் சொல்லி ராக்ஷசர்களிடம் கேட்ட ராவணன்; இராட்சசர்களின் பெரும்முயற்சியால், உறக்கத்திலிருந்து எழுந்த கும்பகர்ணன்...

இராமபாணங்களால் பீடிக்கப்பட்ட அந்த ராஜா {ராவணன்}, லங்காம்புரீக்குள் பிரவேசித்த பிறகு, தன் செருக்கு பங்கமடைந்து, இந்திரியங்கள் கலங்கியவனானான்.(1) சிம்ஹத்தால் மாதங்கத்தை {யானையைப்} போலவும், கருடனால் பன்னகத்தை {பாம்பைப் போலவும்} மஹாத்மாவான ராகவனால் அந்த ராஜா சிறுமையை அடைந்தான் {வெற்றிகொள்ளப்பட்டான்}.(2) இராக்ஷசேஷ்வரன் {ராவணன்}, மின்னலைப் போன்ற பிரகாசத்துடன் கூடியவையும், பிரம்ம தண்டத்திற்கு ஒப்பானவையுமான ராகவ பாணங்களை நினைத்து வேதனையடைந்தான்.(3) 

மீண்டும் சார்தூலன் | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 029 (30)

Shardula again | Yuddha-Kanda-Sarga-029 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: வானரப் படையைப் புகழ்ந்ததற்காக சுகனையும், சாரணனையும் கண்டித்து, மற்றொரு ஒற்றனான சார்தூலனை அனுப்பிவைத்த ராவணன்...

சுகனால் சொல்லப்பட்ட ஹரியூதபர்களை {குரங்குக் குழுத் தலைவர்களைக்} கண்டும், ராமனின் தக்ஷிணபுஜமாக {வலது கையாகத்} திகழ்பவனும், மஹாவீரியம் கொண்டவனுமான லக்ஷ்மணனையும்,{1} ராமனின் சமீபத்திலிருப்பவனும், தன்னுடன் பிறந்தவனுமான விபீஷணனையும், பீமவிக்கிரமனும், சர்வ வானரர்களின் ராஜாவுமான சுக்ரீவனையும்,{2} வஜ்ரஹஸ்தாத்மஜாத்மஜனுமான {கையில் வஜ்ரத்துடன் கூடிய இந்திரனுடைய மகனான வாலியின் மகன்} அங்கதனையும், விக்ராந்தனான ஹனூமந்தனையும், வெல்வதற்கரிய ஜாம்பவந்தனையும்,{3} சுஷேணன், குமுதன், நீலன், பிலவகரிஷபனான {தாவிச் செல்பவர்களில் காளையான} நளன் ஆகியோரையும், கஜன், கவாக்ஷன், சரபன், மைந்தன், துவிவிதன் ஆகியோரையும் கண்டும்,{4} சற்றே கலங்கிய ஹிருதயத்துடன் கூடிய ராவணன் குரோதம் அடைந்து, மேற்படி சொல்லிமுடித்த வீரர்களான அந்த சுகசாரணர்கள் இருவரையும் கண்டித்தான்.(1-5)