தூம்ராக்ஷன் | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 051 (36)

Dhumraksha | Yuddha-Kanda-Sarga-051 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராமலக்ஷ்மணர்கள் கட்டில் இருந்து விடுபட்டதை அறிந்த ராவணன் ஏமாற்றமடைந்து தூம்ராக்ஷனை போருக்கு அனுப்பி வைத்தது...

அப்போது பேரொலி எழுப்புகிறவர்களும், வேகம் கொண்டவர்களான அந்த வானரர்களின் ஆரவார சப்தத்தை ராக்ஷசர்களுடன் கூடிய ராவணன் கேட்டான்.(1)  அவன் {ராவணன்}, மென்மையாகவும் கம்பீரமாகவும் கோஷிக்கும் அந்தப் பெரும் நாதத்தைக் கேட்டு, அந்த ஆலோசகர்களின் {அமைச்சர்களின்} மத்தியில் {பின்வரும்} வசனத்தைச் சொன்னான்:(2) “பெரும் மகிழ்ச்சியில் மூழ்கித் திரண்டிருக்கும் பல வானரர்களின் இந்த மஹத்தான நாதம், மேகங்களின் கர்ஜனை எப்படியோ, அப்படியே எழுகிறது.{3} அவர்களின் பிரீதி மஹத்தானது என்பது வெளிப்படையானது. இதில் சந்தேகமில்லை. இந்தப் பெரும் சப்தத்தால் வருணாலயமும் {பெருங்கடலும்} கலங்குகிறது.(3,4) உடன்பிறந்தோரான அந்த ராமலக்ஷ்மணர்கள், கூரிய சரங்களால் கட்டப்பட்டுக் கிடக்கின்றனர். இந்த மஹத்தான நாதம் என்னில் சந்தேகத்தை ஜனிக்கச் செய்கிறது” {என்றான் ராவணன்}.(5)

யுத்த காண்டம் 051ம் ஸர்கம்

வால்மீகி ராமாயணே ஆதி³ காவ்யே யுத்³த⁴காண்டே³ ஏகபஞ்சஷ²꞉ ஸர்க³꞉

தேஷாம் ஸுதுமுலம் ஷ²ப்³த³ம் வானராணாம் தரஸ்வினாம் |

நர்த³தாம் ராக்ஷஸைஹ் ஸார்த⁴ம் ததா³ ஷு²ஷ்²ராவ ராவண꞉ || 6-51-1

ஸ்னிக்³த⁴ க³ம்பீ⁴ர நிர்கோ⁴ஷம் ஷ்²ருத்வா ஸ நினத³ம் ப்⁴ருஷ²ம் |

ஸசிவானாம் ததஸ் தேஷாம் மத்⁴யே வசனம் அப்³ரவீத் || 6-51-2

யதா² அஸௌ ஸம்ப்ரஹ்ருஷ்டானாம் வானராணாம் ஸமுத்தி²த꞉ |

ப³ஹூனாம் ஸுமஹான் நாதோ³ மேகா⁴னாம் இவ க³ர்ஜதாம் || 6-51-3

வ்யக்தம் ஸுமஹதீ ப்ரீதிர் ஏதேஷாம் ந அத்ர ஸம்ஷ²ய꞉ |

ததா² ஹி விபுலைர் நாதை³ஷ்² சுக்ஷுபே⁴ வருண ஆலய꞉ || 6-51-4

தௌ து ப³த்³தௌ⁴ ஷ²ரைஸ் தீஷ்க்ணைர் ப்⁴ராதரௌ ராம லக்ஷ்மணௌ |

அயம் ச ஸுமஹான் நாத³ஹ் ஷ²ன்காம் ஜனயதி இவ மே || 6-51-5

வந்தான் கருடன் | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 050 (65)

Enter Garuda | Yuddha-Kanda-Sarga-050 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: வானரர்களுக்கு நம்பிக்கையளித்த ஜாம்பவான்; விபீஷணனின் அழுகை; சுக்ரீவன் சொன்ன ஆறுதல்; கருடன் வந்து, ராமலக்ஷ்மணர்களை நாகபாசத்தில் இருந்து விடுவித்தது...

அப்போது, மஹாதேஜஸ்வியும், மஹாபலவானுமான ஹரிராஜன் {சுக்ரீவன், பின்வருமாறு} சொன்னான் “ஏன் இந்த சேனை ஜலத்தில் காற்றால் நிலைதடுமாறும் நாவத்தை {ஓடத்தைப்} போலக் கலக்கமடைகிறது?” {என்றான் சுக்ரீவன்}.(1)

சுக்ரீவனின் சொற்களைக் கேட்ட வாலிபுத்ரன் அங்கதன், {பின்வருமாறு} கூறினான், “இராமரையும், மஹாபலம் பொருந்திய லக்ஷ்மணரையும் நீர் பார்க்கவில்லையா?{2} மஹாத்மாக்களும், தசரதாத்மஜர்களுமான இந்த வீரர்கள் இருவரும், சரஜாலத்தால் {கணை வலையால்} மறைக்கப்பட்டு, உதிரத்தால் நனைந்து, சரதல்பத்தில் {கணைப்படுக்கையில்} சயனிக்கின்றனர்” {என்றான் அங்கதன்}.(2,3) 

யுத்த காண்டம் 050ம் ஸர்கம்

வால்மீகி ராமாயணே ஆதி³ காவ்யே யுத்³த⁴காண்டே³ பஞ்சஷ²꞉ ஸர்க³꞉

அத² உவாச மஹா தேஜா ஹரி ராஜோ மஹா ப³ல꞉ |

கிம் இயம் வ்யதி²தா ஸேனா மூட⁴ வாதா இவ நௌர் ஜலே || 6-50-1

ஸுக்³ரீவஸ்ய வசஹ் ஷ்²ருத்வா வாலி புத்ரோ அன்க³தோ³ அப்³ரவீத் |

ந த்வம் பஷ்²யஸி ராமம் ச லக்ஷ்மணம் ச மஹா ப³லம் || 6-50-2

ஷ²ர ஜால ஆசிதௌ வீராவ் உபௌ⁴ த³ஷ²ரத² ஆத்மஜௌ |

ஷ²ர தல்பே மஹாத்மானௌ ஷ²யானாஉ ருதி⁴ர உக்ஷிதௌ || 6-50-3

இராமனின் புலம்பல் | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 049 (33)

Lamentation of Rama | Yuddha-Kanda-Sarga-049 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: நனவு மீண்ட ராமன், லக்ஷ்மணனைக் கண்டு அழுது புலம்புவது...

கோரமான சரபந்தனத்தில் கட்டப்பட்ட தசரதாத்மஜர்கள் {தசரதனின் மகன்களான ராமலக்ஷ்மணர்கள்}, நாகங்களைப் போலப் பெருமூச்சுவிட்டுக் கொண்டு, உதிரத்தில் நனைந்தபடியே சயனித்திருந்தனர்.{1} மஹாபலவானான சுக்ரீவனும், அந்த வானர சிரேஷ்டர்கள் அனைவரும், அந்த மஹாத்மாக்களை {ராமலக்ஷ்மணர்களைச்} சூழ்ந்து கொண்டு சோகத்தில் மூழ்கியிருந்தனர்.(1,2) அதேவேளையில், வீரியவானான ராமன், சரங்களால் கட்டப்பட்டிருந்தாலும், சத்வ யோகத்தில் {வலிமையைத் திரட்டுவதில்} கொண்ட தன் ஸ்திரத்தன்மையினால் நனவுமீண்டான் {மயக்கம் தெளிந்தான்}.(3)

யுத்த காண்டம் 049ம் ஸர்கம்

வால்மீகி ராமாயணே ஆதி³ காவ்யே யுத்³த⁴காண்டே³ ஏகோனபஞ்சாஷ²꞉ ஸர்க³꞉

கோ⁴ரேண ஷ²ர ப³ந்தே⁴ன ப³த்³தௌ⁴ த³ஷ²ரத² ஆத்மஜௌ |

நிஷ்²வஸந்தௌ யதா² நாகௌ³ ஷ²யானௌ ருதி⁴ர உக்ஷிதௌ || 6-49-1

ஸர்வே தே வானர ஷ்²ரேஷ்டா²ஹ் ஸஸுக்³ரீவா மஹா ப³லா꞉ |

பரிவார்ய மஹாத்மானௌ தஸ்து²ஹ் ஷோ²க பரிப்லுதா꞉ || 6-49-2

ஏதஸ்மின்ன் அந்தேரே ராமஹ் ப்ரத்யபு³த்⁴யத வீர்யவான் |

ஸ்தி²ரத்வாத் ஸத்த்வ யோகா³ச் ச ஷ²ரைஹ் ஸந்தா³னிதோ அபி ஸன் || 6-49-3

ததோ த்³ருஷ்ட்வா ஸருதி⁴ரம் விஷண்ணம் கா³ட⁴ம் அர்பிதம் |

ப்⁴ராதரம் தீ³ன வத³னம் பர்யதே³வயத்³ ஆதுர꞉ || 6-49-4

கிம் நு மே ஸீதயா கார்யம் கிம் கார்யம் ஜீவிதேன வா |

ஷ²யானம் யோ அத்³ய பஷ்²யாமி ப்⁴ராதரம் யுதி⁴ நிர்ஜிதம் || 6-49-5

திரிஜடையின் ஆறுதல் | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 048 (37)

Consolation of Trijata | Yuddha-Kanda-Sarga-048 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: சோகத்தில் மூழ்கிய சீதை; அவளுக்கு நம்பிக்கை அளித்து மீண்டும் அசோக வனிகைக்கு இட்டுச் சென்ற திரிஜடை...

சீதை, தன் பர்த்தாவையும் {ராமனையும்}, மஹாபலவானான லக்ஷ்மணனையும் கொல்லப்பட்டவர்களாகக் கண்டு சோகத்தில் மூழ்கி கருணைக்குரிய வகையில் {பின்வருமாறு} அழுது புலம்பினாள்[1]:(1) “எந்த லக்ஷணிகர்கள் {லக்ஷணம் தெரிந்தவர்கள்}, என்னை புத்ரிணீ என்றும், அவிதவேதி என்றும் {புத்திர பாக்கியமுள்ளவள் என்றும், விதவையாகாத நித்யசுமங்கலி என்றும்} சொன்னார்களோ, அந்த ஞானிகள் அனைவரும், ராமர் கொல்லப்பட்டதால் ஏதுமறியாத பொய்யர்களாகிவிட்டனர்.(2) யாவர் என்னை யஜ்ஞங்கள் செய்பவரின் மஹிஷி {பட்டத்து ராணி} என்றும், சாஸ்திரங்களை அறிந்தவரின் பத்தினி {மனைவி} என்றும் சொன்னார்களோ, அந்த ஞானிகள் அனைவரும் ராமர் கொல்லப்பட்டதால் ஏதுமறியாத பொய்யர்களாகிவிட்டனர்.(3) யாவர் என்னை பர்த்தாவால் {கணவனால்} பூஜிக்கப்படுபவள் என்றும், வீர பார்த்திபனின் பத்தினி என்றும் சொன்னார்களோ, அந்த ஞானிகள் அனைவரும் ஏதுமறியாத பொய்யர்களாகிவிட்டனர்.(4) கார்தாந்திகர்களான  எந்த துவிஜர்கள் {சோதிடர்களான இருபிறப்பாளர்கள் யாவர்} என்னை சுபமானவள் என்று உறுதியாகச் சொன்னார்களோ, அந்த ஞானிகள் அனைவரும் ராமர் கொல்லப்பட்டதால் ஏதுமறியாத பொய்யர்களாகிவிட்டனர்.(5) 

யுத்த காண்டம் 048ம் ஸர்கம்

வால்மீகி ராமாயணே ஆதி³ காவ்யே யுத்³த⁴காண்டே³ அஷ்டசத்வாரிம்ஷ²꞉ ஸர்க³꞉

ப⁴ர்தாரம் நிஹதம் த்³ருஷ்ட்வா லக்ஷ்மணம் ச மஹா ப³லம் |

விளலாப ப்⁴ருஷ²ம் ஸீதா கருணம் ஷோ²க கர்ஷி²தா || 6-48-1

ஊசுர் லக்ஷணிகா யே மாம் புத்ரிண்ய் அவித⁴வா இதி ச |

தே அஸ்ய ஸர்வே ஹதே ராமே அஜ்னானினோ அந்ருத வாதி³ன꞉ || 6-48-2

யஜ்வனோ மஹிஷீம் யே மாம் ஊசுஹ் பத்னீம் ச ஸத்ரிண꞉ |

தே அத்³ய ஸர்வே ஹதே ராமே அஜ்னானினோ அந்ருத வாதி³ன꞉ || 6-48-3

வீர பார்தி²வ பத்னீ த்வம் யே த⁴ன்யா இதி ச மாம் விது³꞉ |

தே அத்³ய ஸர்வே ஹதே ராமே அஜ்னானினோ அந்ருத வாதி³ன꞉ || 6-48-4

ஊசு꞉ ஸம்ஷ்²ரவணே யே மாம் த்³விஜாஹ் கார்தாந்திகாஹ் ஷு²பா⁴ம் |

தே அத்³ய ஸர்வே ஹதே ராமே அஜ்னானினோ அந்ருத வாதி³ன꞉ || 6-48-5

புஷ்பக விமானத்தில் சீதை | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 047 (24)

Seetha in Pushpaka | Yuddha-Kanda-Sarga-047 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இராமலக்ஷ்மணர்களைக் காத்த வானரர்கள்; சீதையை அழைத்துச் சென்று போர்க்களத்தைக் காட்டுமாறு ஆணையிட்ட ராவணன்; இராமன் தரையில் கிடப்பதைக் கண்டு அழுத சீதை...

அந்த ராவணாத்மஜன் {இந்திரஜித்}, தன் அர்த்தத்தை நிறைவேற்றிவிட்டு, லங்கைக்குள் நுழைந்த போது, வானரரிஷபர்கள் ராகவனைச் சூழ்ந்து கொண்டு ரக்ஷித்தனர்.(1) ஹனுமான், அங்கதன், நீலன், சுஷேணன், குமுதன், கஜன், கவாக்ஷன், சரபன், கந்தமாதனன்,{2} ஜாம்பவான், ரிஷபன், சுந்தன், ரம்பன், சதபலி, பிருது உள்ளிட்டோர் அனைத்து இடங்களில் இருந்தும் மரங்களை எடுத்துக் கொண்டனர்.{3} திசைகள் எங்கும் கிடைமட்டமாகவும், மேல்நோக்கியும் விழிப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வானரர்கள், ஒரு புல் அசைந்தாலும் ராக்ஷசர்கள் நடமாடுகின்றனர் என்று நினைத்தனர்.(2-4) 

யுத்த காண்டம் 047ம் ஸர்கம்

வால்மீகி ராமாயணே ஆதி³ காவ்யே யுத்³த⁴காண்டே³ ஸப்தசத்வாரிம்ஷ²꞉ ஸர்க³꞉

தஸ்மின் ப்ரதிப்ரவிஷ்டே லன்காம் து க்ருத அர்தே² ராவண ஆத்மஜே |

ராக⁴வம் பரிவார்ய ஆர்தா ரரக்ஷுர் வானர ருஷபா⁴꞉ || 6-47-1

ஹனூமான் அன்க³தோ³ நீலஹ் ஸுஷேணஹ் குமுதோ³ ள꞉ |

க³ஜோ க³வ அக்ஷோ க³வயஹ் ஷ²ரபோ⁴ க³ந்த⁴ மாத³ன꞉ || 6-47-2

ஜாம்ப³வான் ருஷப⁴ஹ் ஸுந்தோ³ ரம்ப⁴ஹ் ஷ²த ப³லிஹ் ப்ருது²꞉ |

வ்யூட⁴ அனீகாஷ்² ச யத்தாஷ்² ச த்³ருமான் ஆதா³ய ஸர்வத꞉ || 6-47-3

வீக்ஷமாணா தி³ஷ²ஹ் ஸர்வாஸ் திர்யக்³ ஊர்த்⁴வம் ச வானரா꞉ |

த்ருணேஷ்வ் அபி ச சேஷ்டத்ஸு ராக்ஷஸா;இதி மேநிரே || 6-47-4

ராவணஷ்² ச அபி ஸம்ஹ்ருஷ்டோ விஸ்ருஜ்ய இந்த்³ரஜிதம் ஸுதம் |

ஆஜுஹாவ ததஹ் ஸீதா ரக்ஷணீ ராக்ஷஸீஸ் ததா³ || 6-47-5

ராக்ஷஸ்யஸ் த்ரிஜடா ச அபி ஷா²ஸனாத் தம் உபஸ்தி²தா꞉ |

தா உவாச ததோ ஹ்ருஷ்டோ ராக்ஷஸீ ராக்ஷஸ ஈஷ்²வர꞉ || 6-47-6

ஹதாவ் இந்த்³ரஜிதா ஆக்²யாத வைதே³ஹ்யா ராம லக்ஷ்மணௌ |

புஷ்பகம் ச ஸமாரோப்ய த³ர்ஷ²யத்⁴வம் ஹதௌ ரணே || 6-47-7

யத்³ ஆஷ்²ரயாத்³ அவஷ்டப்³தோ⁴ ந இயம் மாம் உபதிஷ்ட²தி |

ஸோ அஸ்யா ப⁴ர்தா ஸஹ ப்⁴ராத்ரா நிரஸ்தோ ரண மூர்த⁴னி || 6-47-8

நிர்விஷ²ன்கா நிருத்³விக்³னா நிரபேக்ஷா ச மைதி²லீ |

மாம் உபஸ்தா²ஸ்யதே ஸீதா ஸர்வ ஆப⁴ரண பூ⁴ஷிதா || 6-47-9

அத்³ய கால வஷ²ம் ப்ராப்தம் ரணே ராமம் ஸலக்ஷ்மணம் |

அவேக்ஷ்ய விநிவ்ருத்த ஆஷா² ந அன்யாம் க³திம் அபஷ்²யதீ || 6-47-10

அனபேக்ஷா விஷா²லாக்ஷீ மாமுபஸ்த²ஸ்யதே ஸ்வயம் |

தஸ்ய தத்³ வசனம் ஷ்²ருத்வா ராவணஸ்ய து³ராத்மன꞉ || 6-47-11

ராக்ஷஸ்யஸ் தாஸ் ததா² இத்ய் உக்த்வா ப்ரஜக்³முர் யத்ர புஷ்பகம் |

தத꞉ புஷ்பகம் ஆத³ய ராக்ஷஸ்யோ ராவண ஆஜ்னயா || 6-47-12

அஷோ²க வனிகாஸ்தா²ம் தாம் மைதி²லீம் ஸமுபாநயன் |

தாம் ஆதா³ய து ராக்ஷஸ்யோ ப⁴ர்த்ரு ஷோ²க பராயணாம் || 6-47-13

ஸீதாம் ஆரோபயாம் ஆஸுர் விமானம் புஷ்பகம் ததா³ |

தத꞉ புஷ்பகம் ஆரோப்ய ஸீதாம் த்ரிஜடயா ஸஹ || 6-47-14

ஜக்³முர்த³ர்ஷ²யிதும் தஸ்யை ராக்ஷஸ்யோ ராமலக்ஷ்மணௌ |

ராவணோ அகாரயல் லன்காம் பதாகா த்⁴வஜ மாலினீம் || 6-47-15

ப்ராகோ⁴ஷயத ஹ்ருஷ்டஷ்² ச லன்காயாம் ராக்ஷஸ ஈஷ்²வர꞉ |

ராக⁴வோ லக்ஷ்மணஷ்² சைவ ஹதாவ் இந்த்³ரஜிதா ரணே || 6-47-16

விமானேன அபி ஸீதா து க³த்வா த்ரிஜடயா ஸஹ |

த³த³ர்ஷ² வானராணாம் து ஸர்வம் ஸின்யம் நிபாதிதம் || 6-47-17

ப்ரஹ்ருஷ்ட மனஸஷ்² ச அபி த³த³ர்ஷ² பிஷி²த அஷ²னான் |

வானராம்ஷ்² ச அபி து³ஹ்க² ஆர்தான் ராம லக்ஷ்மண பார்ஷ்²வத꞉ || 6-47-18

தத꞉ ஸீதா த³த³ர்ஷ² உபௌ⁴ ஷ²யானௌ ஷ²ர தல்பயோ꞉ |

லக்ஷ்மணம் சைவ ராமம் ச விஸம்ஜ்னௌ ஷ²ர பீடி³தௌ || 6-47-19

வித்⁴வஸ்த கவசௌ வீரௌ விப்ரவித்³த⁴ ஷ²ர ஆஸனௌ |

ஸாயகைஷ்² சின்ன ஸர்வ அன்கௌ³ ஷ²ர ஸ்தம்ப⁴மயௌ க்ஷிதௌ || 6-47-20

தௌ த்³ருஷ்ட்வா ப்⁴ராதரௌ தத்ர ப்ரவீரௌ புருஷ ருஷபௌ⁴ |

ஷ²யானௌ புண்ட³ரீகாக்ஷௌ குமாராவிவ பாவகீ || 6-47-21

ஷ²ரதல்பக³தௌ வீரௌ ததா²பூ⁴தௌ நரர்ஷபௌ⁴ |

து³ஹ்க² ஆர்தா ஸுப்⁴ருஷ²ம் ஸீதா கருணம் விளலாப ஹ || 6-47-22

ப⁴ர்தாரமனவத்³யாங்கீ³ லக்ஷ்மணம் சாஸிதேக்ஷணா |

ப்ரேக்ஷ்ய பாம்ஸுஷு சேஷ்டந்தௌ ருரோத³ ஜனகாத்மஜா || 6-47-23

ஸா பா³ஷ்ப ஷோ²க அபி⁴ஹதா ஸமீக்ஷ்ய |

தௌ ப்⁴ராதரௌ தே³வ ஸம ப்ரபா⁴வௌ |

விதர்கயந்தீ நித⁴னம் தயோஹ் ஸா |

து³ஹ்க² அன்விதா வாக்யம் இத³ம் ஜகா³த³ || 6-47-24

இத்யார்ஷே ஶ்ரீமத்³ராமாயணே ஆதி³காவ்யே யுத்³த⁴காண்டே³ ஸப்தசத்வாரிம்ஷ²꞉ ஸர்க³꞉

---

Source: https://valmikiramayan.net/   

Converted to Tamil Script using Akshara Mukha: 

Script Converter: http://aksharamukha.appspot.com/converter   

Previous |

English |

Tamil |

Next

கண்ணீரைத் துடைத்தல் | யுத்த காண்டம் சர்க்கம் - 046 (50)

Tears wiped | Yuddha-Kanda-Sarga-046 | Ramayana in Tamil

பகுதியின் சுருக்கம்: இந்திரஜித் மறைந்திருப்பதைக் கண்ட விபீஷணன்; சுக்ரீவனைத் தேற்றியது; இராமலக்ஷ்மணர்களைக் கொன்றுவிட்டதாக ராவணனிடம் அறிவித்த இந்திரஜித்...

பிறகு வானத்தையும், பிருத்வியையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வனௌகசர்கள் {வனத்தை வசிப்பிடமாகக் கொண்ட வானரர்கள்}, உடன்பிறந்தவர்களான ராமலக்ஷ்மணர்கள் பாணங்களால் முழுமையாக மறைக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டனர்.(1) அப்போது, மழை பொழியும் தேவனை {இந்திரனைப்} போலத் தன் கர்மத்தைச் செய்துவிட்டு ராக்ஷசன் {இந்திரஜித்} ஓய்ந்ததும், அந்த தேசத்திற்கு {இடத்திற்கு} சுக்ரீவனுடன் சேர்ந்து விபீஷணனும் வந்தான்.(2) நீலன், துவிவிதன், மைந்தன், சுஷேணன், குமுதன், அங்கதன் ஆகியோரும் ஹனுமதனுடன் சேர்ந்து விரைவில் கூடி ராகவர்களுக்காக {ராமலக்ஷ்மணர்களுக்காக} வருந்திக் கொண்டிருந்தனர்.(3)

யுத்த காண்டம் 046ம் ஸர்கம்

வால்மீகி ராமாயணே ஆதி³ காவ்யே யுத்³த⁴காண்டே³ ஷட்சத்வாரிம்ஷ²꞉ ஸர்க³꞉

ததோ த்³யாம் ப்ருதி²வீம் சைவ வீக்ஷமாணா வன ஓகஸ꞉ |
த³த்³ருஷு²꞉ ஸம்ததௌ பா³ணைர் ப்⁴ராதரௌ ராம லக்ஷ்மணௌ || 6-46-1

வ்ருஷ்ட்வா இவ உபரதே தே³வே க்ருத கர்மணி ராக்ஷஸே |
ஆஜகா³ம அத² தம் தே³ஷ²ம் ஸஸுக்³ரீவோ விபீ⁴ஷண꞉ || 6-46-2

நீல த்³விவித³ மைந்தா³ஷ்² ச ஸுஷேண ஸுமுக² அன்க³தா³꞉ |
தூர்ணம் ஹனுமதா ஸார்த⁴ம் அன்வஷோ²சந்த ராக⁴வௌ || 6-46-3