வழியில் நடந்த உரையாடல் ஒன்றைச் சொல்லத் தவறிவிட்டேன். முன்னிருக்கையில் இருந்து 3ம் வரிசையில் அமர்ந்திருந்தேன் என்று சொன்னேனல்லவா? இடப்புறச் சாளரமருகில் க.சீனிவாசன் அவர்களும், அவருக்கு அருகில் நானும் அமர்ந்திருந்தோம். இடையில் உள்ள நடைபாதைக்கு அடுத்த இருக்கையில் ஆணும், பெண்ணுமாக இருவர் அமர்ந்திருந்தனர். இலக்கியம் குறித்து அவர்கள் பேசி வந்தனவனைத்தும் என் காதுகளில் விழுந்து கொண்டே இருந்தன. "பைபிளை நாம் மதப்புத்தகமாகப் பாக்கக்கூடாது. தத்துவச்செறிவு அதிகமுள்ளது அது" என்றார் சாளரமருகில் இருந்த ஆடவர். "அப்படியா?" என்றார் பெண்மணி. சில விளக்கங்களைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். கேட்பவரும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். பேச்சுவாக்கில் உண்மை இலக்கியங்களையும் பேசத் தொடங்கினர். ஜெயகாந்தன், புதுமைப்பித்தன் என்று எனக்குப் பிடித்த தலைப்புகளிலேயே பேசி வந்தனர். அவர்கள் கவனிக்காவிட்டாலும் நானும் கேட்டுக் கொண்டே வந்தேன். பொன்னியின் செல்வன் திரைப்படம் குறித்தும், பொன்னியின் செல்வன் நாவலாசிரியர் கல்கி குறித்தும் பேச்சு எழுந்தது. "அவர் ஓர் அஜண்டாவோடத்தான் எழுதினார். படத்துல அதெல்லாம் தவிர்த்துட்டாங்க. அதனாலதான் படம் நல்லா இருந்துச்சு" என்றார். "கல்கிதான் பெரிய ஆள்ன்னு அவங்க ஆளுங்கள வச்சே நிறுவப் பாத்தானுங்க. வேள்பாரி அதெல்லாத்தையும் தூக்கி சாப்பிடுடுச்சு. ஏற்கனவே சாண்டில்யன், கல்கியத் தூக்கி சாப்பிட்டார், அதெல்லாம் விட உசத்தியா இப்போ சு.வெ. கலக்கிட்டார்" என்றார்.
